Strona 1572

Deweloper, który chciał pierdolnąć wieżowiec w odległości kilku metrów od niskiej zabudowy:

Siema dzidki 
Trafił mi się ostatnio strasznie zgnity komputer z procesorem 486sx 25mhz, 4mb ramu oraz grafiką Tridenta VGA o zawrot ej pamięci graficznej 512kb. Elektrycznie wymaga małych napraw, ale się włącza i jakoś pracuje - ale - obudowa jest masakrycznie zgnita, a każdy element pokryty jest rdzą. Dzisiaj zaczynam zabawę w przywrócenie go do stanu świetności.

Absolutnie najważniejszą rzeczą do zrobienia w komputerach z tej epoki jest pozbycie się akumulatorka podtrzymującego RTC (zegar czasu rzeczywistego) oraz BIOS. Niepilnowany wykipi niczym mleko przy najbliższej okazji, a kwas wyżre laminat, ścieżki czy nawet całe komponenty dookoła (rezystory, kondensatory i podobna drobnica). Ja na szczęście zdążyłem ją wyciąć w ostatniej chwili (jeszcze u sprzedającego), bo już się rozszczelniła.

Następny krok to rozmontowanie całości do ostatniej śrubki, selekcja podzespołów na te do odratowania I na te do złomowania. U mnie teoretycznie wszystko dałoby się uratować, ale odpuszczę sobie stację dyskietek 3.5 cala - jest ich cała masa, sam posiadam kilkanaście a ta tutaj obecna jest strasznie pożółknięta i nie pasuje odcieniem do frontu, którego wybielać również nie zamierzam - obecny wygląd dodaje mu uroku. Stację 5.25 również podmienię na swoją, czystą i w pełni sprawną ale ta tutaj też dostanie drugie życie - po prostu później.

Kolejny jest napęd CD (rzadkość w komputerach tej klasy). Technicznie sprawny, ale znowu - strasznie brudny i podrdzewiały. Wymaga rozebrania, gruntownego czyszczenia, pozbycia się rdzawek i lakierowania warstwą ochronną. Dlaczego więc go ratować, skoro CD jest na pęczki? Ano dlatego, że to tak zwany krokodyl - biały kruk. W dodatku ma swój własny, oryginalny kontroler na ISA.

Następnie pozbyłem się zasilacza, w standardzie AT. Ten poza zupełnie zgnitą obudową ma też duże ogniska korozji na elektronice. Pójdę więc na łatwiznę, wsadzając na jego miejsce nowy zasilacz ATX z odpowiednią przejściówką, ewentualnie innego zasilacza AT po odpowiednim i profesjonalnym serwisie - nie ma co ryzykować uszkodzeniem tak wiekowego sprzętu.

Teraz można już zabrać się za wyciąganie i czyszczenie kart rozszerzeń. Zrobiłem to jeszcze zanim wpadłem na pomysł podzielenia się moim hobby, więc są już czyste i błyszczące. A co my tu mamy?
No to po kolei
Trident TVGA9000B, grafika VGA 512kb - zupełnie wystarczająca do pracy oraz gier z epoki 386 i 486 (a mówimy tutaj o Doomie czy Wolfenstein 3D, panowie Romero dopiero zaczynali myśleć nad czymś takim jak Quake). Tutaj wyjątkowo zrobiłem foto przed oraz po.

Następnie karta dźwiękowa: legendarny SoundBlaster Pro 2, model CT1600. Oparty o kultowy chip Yamaha OPL3, YMF262.

Ostatnią kartą rozszerzeń jest modem telefoniczny, który w tamtych czasach oznaczał tylko jedno - komputer pracuje w firmie, i to bogatej. Bardzo bogatej, bo mają internet! No dobra, to równie dobrze mogła być jakaś wewnatrzna sieć, aczkolwiek słaby jestem w te klocki więc pewności nie mam. Dzisiaj jedyne co można z nim zrobić to podłączyć pod zewnętrzne ustrojstwo i posłuchać, jak wdzwania się do naszej fikcyjnej sieci.
Brudny, bo zabrakło mi już sił.

Teraz zostało tylko wyszarpać płytę główną, odkręcić gniazdo gameport, pozbyć się korozji z elektroniki oraz gniazd, wypiaskować lub wyszlifować obudowę, naprostować krzywe blachy, zabezpieczyć wszystko odpowiednim lakierem i złożyć wszystko do kupy, ale to już w następnym odcinku...