Zainspirowany tekstem ojca do syna: kupmy dowolną choinkę i tak się matce nie spodoba.

W przypadku kobiet występują trzy mechanizmy które powodują że normalnego faceta kurwica chwyta po kilku minutach interakcji.

Pierwszy to znany z metrologii współczynnik RR a drugi to tzw " pierwsze prawo Parkinsona " 
A trzeci to rosnący poziom życia.

Po kolei
Czym jest współczynnik RR. Z angielskiego reproducibility i repeatibility. Czyli powtarzalność i odtwarzalność pomiaru. Prosto mówiąc: czy jak coś mierzymy to każdy mierzy to tak samo i czy za każdym razem mierzy tak samo.

Przykład.
Dajesz facetowi do oceny kartki z kolorami.
On czyta: czerwony -czarny-zielony-bialy -czerwony-niebieski.
Dajesz ten sam zestaw drugiemu facetowi i on czyta dokładnie to samo
Wracasz do pierwszego i podajesz mi kartki w odwróconej kolejności. Czyta: niebiedki-czereony-bialy-zielony-czarny-czerwony.
Ten sam test robisz na trzecim, czwartym piatym facecie. Możesz zrobić randomizacje czyli przemieszac ale zawsze niebieski to niebieski a czerwony to czerwony.

Teraz dajesz zestaw w tej samej kolejności ale kobiecie.
Co otrzymujesz?
czerwony -czarny-zielony-bialy -rozowy-niebieski.
Powtarzasz test nadal w tej samej kolejności
Rozowy -czarny-zielony-bialy -czerwony-niebieski.
I trzeci raz
czerwony -czarny-zielony-e crou -krwisty-niebieski.

Przechodzisz do kolejnej i kolejność jest taka :
czerwony -szary -zielony-bialy -karmazynowy-niebieski.

A przy drugim teście :
czerwony -czarny-zielony-bialy -czerwony-blekitny.

I to powyżej nie jest dowcipem. Kobiety rozpoznają więcej odcieni ale nie robią tego powtarzalnie.
Faceci, którzy mają dyskryminator długości fali rozpoznają mniej ale zawsze tak samo.



Punkt drugi. Czyli prawo Parkinsona. I nie chodzi tu o gościa który wymyślił trzęsące się dlonie. Parkinson był profesorem socjologii w czasach jak była to prawdziwa nauka.
I choć dowcipnie to jednak trafnie sformułował pierwsze prawo : praca zawsze zajmuje cały czas przeznaczony na daną prace.
Czyli jeśli kobieta mówi: jutro pojedziemy kupić choinkę, to znaczy że zaplanowała na proces wyboru wiele godzin. Na przykład całe popołudnie.
Dlatego nie weźmie w sklepie pierwszej ładnej odpowiedniej wysokości. Ma zakodowane w muzg że może poświęcić na wybór całe popołudnie i zamierza to wykorzystać.

A u facetów? Jutro jedziemy wybrać choinkę oznacza że jeśli szybko ogarniesz zakup to masaż cale popołudnie na lezenie chujem do góry.
Czy jest zielone, ma igły, wysokość mniej więcej jak w zeszłym roku i pien raczej będzie pasował do stojaka -;bierzemy.

A czy jest to świerk kanadyjski czy jodła kaukaska to nikogo nie obchodzi.
Choinka to choinka.

Trzeci punkt to dobrobyt. Żyjemy w cywilizacji gdzie mamy po prostu więcej wolnego czasu. Z tym że facet woli go poświęcić na hobby, gry albo odpoczynek. Bo takie ma atawizmy .
A kobieta na wielogodzinne wybory bo jej atawizmem jest zbieractwo.

Co można z tym zrobić?
No niestety wymaga to trochę wysiłku. Ale tylko po to żeby uniknąć większego wysiłku.

Mówisz że sam ogarniesz choinkę bo masz cynk od kolesia który będzie miał jodły kaukaskie w dobrej cenie ale tylko przez dwa dni.
Potem w pracy drukujesz metkę "jodła kaukaska wzwc-2137
Plantacja : Jelonki Małe"
Po drodze  pracy kupujesz byle co i naklejasz karteczke na pien. W domu od razu wstawiasz w stojaki , wieszasz trzy bombki i chujowo zarzucasz łańcuch."

Przychodzi kobieta, stwierdza że chujowo ozdobione więc robi rearanzacje. W trakcie pracy znajduje karteczkę
Wszystko się zgadza , drzewko spod lady , lepsze niż to co ma sąsiadka.

A chłop w międzyczasie ma spokój i może się w gierki grać i leżeć chujem do góry.

Stoję sobie w kolejce, a przede mną dwie Ukrainki. Mówią coś po ukraińsku (lub rosyjsku, nie umiem jeszcze ich rozróżnić). Niezbyt rozumiem o czym i staram się nie słuchać. Patrzę co kupiły, a tam ziemniaki, pierś z kurczaka i pieczarki. No nic, stoję w tej kolejce, pani już je kasuje, a ja wykładam swoje towary. Przychodzi do zapłacenie, to pierwsza Ukrainka (taka koło 40, normalna kobieta, ubrana schludnie). Uśmiechnęła się tylko i zaczęła szukać coś w portfelu. Wyciągnęła kartę i pokazuje ekspedientce. Ta się uśmiechnęła i żwawym gestem pokazała gdzie jest terminal. Ja w tym czasie zacząłem wyciągać swoje zakupy na taśmę. Ukrainki zapłaciły za towary i zaczęły pakować je do toreb. No nic, moja kolej. Jako, że u mnie tak średnio z kasą to kupiłem sobie makaron, mielone mięso i pomidory w puszcze. Przychodzi mi do płacenia, a patrzę kątem oka, a te Ukrainki jeszcze nie wyszły ze sklepu, stanęły w korytarzu i coś robią. Ta Ukrainka, która płaciła schowała portfel do kieszeni, ale za to ta druga w tym czasie czekała na nią. Potem obie wyszły ze sklepu. Zapłaciłem za swoje zakupy i wyszedłem tuż za nimi. One poszły dalej prosto a ja w prawo.

Myślę że każdy przynajmniej raz w życiu doświadczył czegoś "dziwnego", czegoś co ciężko jest wyjaśnić i czym z obawy przed wyśmianiem raczej się nie dzieli. Jako że nie boje się być pośmiewiskiem chce się podzielić jedną historią, która prześladuje mnie do dzisiaj i której dalej nie jestem w stanie zracjonalizować w żaden sposób. Dawno temu za dzieciaka wakacje spędzałem na wsi u wujka. Duży, ale zaniedbany dom, stajnia, chlew, stodoła i dużo pola. Wieś pełną gębą. Razem z kuzynami bawiliśmy się w chowanego, wojnę, policjantów i złodziei, karmiliśmy kury czy rozwoziliśmy bryczką mleko po wsi razem z wujkiem. Taka typowa dziecięca sielanka przeplatana masą przygód. Mimo całej tej sympatycznej aury sam dom miał w sobie coś niepokojącego. To był typowy wiejski dom w starym stylu, zaniedbany, pełen robactwa, gryzoni i brudu. Mimo, że miał 2 piętra i piwnice, ciocia z wujkiem wpuszczali mnie tylko do dużej kuchni z piecem kaflowym na parterze i salonu obok niej w którym spałem na twardej wersalce pod kocem w lwy. Dla 9 latka z bujną wyobraźnią masa zamkniętych drzwi, których nie wolno było otwierać, była symbolem jakiejś napawającej lękiem tajemnicy. Zawsze chciałem za nie zajrzeć ale ciekawość skutecznie tłumiło wyobrażenie tego co mogę tam zobaczyć i strach przed reakcją wujka na nieposłuszeństwo. Byłem grzecznym dzieckiem i zależało mi na tym żeby tak mnie odbierano, więc słuchałem bez żadnego "ale" wszystkich nakazów i zakazów dorosłych członków rodziny. Z czasem przyzwyczaiłem się że "tych drzwi się nie otwiera i tyle". Kiedy już prawie o nich zapomniałem, pewnego wieczora jedząc kolację na łóżku w salonie wujas dosiadł się do mnie, położył na stole lampę naftową, odpalił ją, po czym zgasił światło w pomieszczeniu. Nie bardzo wiedząc o co chodzi patrzyłem na niego ze zdziwieniem.
-Słuchaj anonku- rzucił spod wąsa wujas, przybliżając twarz do płomienia - wiem, żeś ciekaw co jest za tymi wszystkimi drzwiami nie? Jo ci powiem.
Kromka chleba z Almette, którą wtedy przeżuwałem stanęła mi w gardle.
-Tam so duchy Nowakowskich co to byli poprzednimi właścicielami gospodarstwa. Stary Nowakowski zmar tu w komórce obok, za tymi drzwiami, to żeśmy zablokowali je tom wersalko co to na niej teraz śpisz, coby czasem nie wyszedł.
Powiedział to, wziął lampę i poszedł na górę. Jebany stary śmieszek zostawił mnie, straumatyzowanego gówniarza w ciemnym jak przyszłość Europy pokoju, obok tych drzwi za którymi miał chillować sobie zmarły Nowakowski. Padłem pod koc ściskając z całej siły te lwy, mając nadzieję że w razie ataku złodupca z zaświatów te szlachetne kotowate wyhaftowane na polarze mnie obronią. Leżałem w bezruchu, nie wystawiając nawet palca zza tarczy ochronnej na wszelkie nadprzyrodzone plugastwo czyli kocyka w lwy, kiedy w pewnym momencie klamka tych drzwi obok łóżka zaczęła opadać i podnosić się gwałtownie. Zerwałem się z kanapy i z gaciami cięższymi o jakieś pół kilo zacząłem drzeć pizdę jak kobieta w każdym wieku kiedy dzieje się cokolwiek. Drzwi uderzały dynamicznie w łóżko odsuwając je z każdym pchnięciem coraz bardziej aż do momentu w którym ciemna postać mogła wyjść z komórki.
-Buu! Hahaha no już nie płacz to ja, to ja wujek hahaha.
Mój pisk i płacz przestraszył też ciotkę, która do tego momentu musiała spać, nie wiedząc nic o szatańsko-komicznym planie starego cymbała. Wbiegła do pokoju, zapaliła światło i zobaczyła 3 postacie. Mnie z czerwonymi od płaczu oczami i osranymi majtkami, swojego męża stojącego jak chuj gimnazjalisty na widok koleżanki w legginsach i... trzecią postać, którą widzieliśmy przez chwilę wszyscy. Szara skóra, poszarpane ciuchy, duży zarost. Stał obok wujka przez może niecałą sekundę po czym najzwyczajniej w świecie zniknął. Jak błąd w nagraniu wideo, w jednej sekundzie był w drugiej już nie. Nie spałem już tamtej nocy, następnego dnia zabrali mnie starzy a o tej historii nie gadałem z wujkami już do samej ich śmierci.