dzida poetycka ciąg...dalszy

10
Po słabym przyjęciu ostatniego wpisu, lecimy dalej.
Dzisiaj Rafał Wojaczek, symbol dzidowca lat 60-tych. Wrażliwy skurwysyn. Zmarł (?) mając 26 lat. Wesprzeć można go już tylko modlitwą.
Link do większej ilości wierszy http://www.comporecordeyros.cba.pl/lektury/Rafal%20Wojaczek%20-%20Wiersze.pdf

SÓL
Sól w nasze rany, cały wagon soli
By nie powiedział kto, że go nie boli
Piach w nasze oczy, cały Synaj piasku
By nie powiedział kto, że widzi jasno
Głód w nasze trzewia, suche kromki głodu
By nie powiedział kto, że nie wiem co głód
But w nasze krocza, kopniaków choć tysiąc
By nie powiedział kto, że spłodziłby co
Knut w nasze głowy, sto pałek umyślnych
By nie powiedział kto, że sobie myśli
Strach w nasze serca, tyle grozy gęstej
By nie powiedział kto, że nie zna lęku
I salwę w płuca czy tez sznur na szyję
By nie powiedział kto, że jeszcze żyje

CHODZĘ I PYTAM
Chodzę i pytam: gdzie jest moja szubienica?
W czyim ogrodzie, w jakim lesie rośnie?
Na jakiej miedzy pasie cień kobiecy?
Na którym rynku świąteczną choinkę?
W jakim pokoju zwiesza się nad stołem
Uprzejma pętla, bym ją szyją przetkał?
Na jakich schodach nareszcie ją spotkam?
Na którym piętrze sznur sobą wyprężę?
W której to stronie głowę ku niej skłonię?
W jakiej piwnicy, hałasie czy ciszy?
Na jakim strychu, ciemnym albo widnym?
W jakim klimacie, gorącym czy zimnym?

NIE MA JUŻ NIC
Jest dobre wyjście spać
Jest dobre wyjście jeść
Jest dobre wyjście pić
wódkę pić
papierosy palić
kochać
żyć
tak
to wszystko jest dobre wyjście

DLA CIEBIE PISZĘ MIŁOŚĆ
dla Ciebie piszę miłość
ja bez nazwiska
zwierzę bezsenne
piszę przerażony
sam wobec Ciebie
której na imię Być
ja mięso modlitwy
której Ty jesteś ptakiem
z warg spływa
kropla alkoholu
w niej wszystkie słońca i gwiazdy
jedyne słońce tej pory
z warg spływa
kropla krwi
i gdzie Twój język
który by koił ból
wynikły z przegryzionego
słowa kocham

PTAK, O KTÓRYM TROCHĘ WIEM
Patrzy na mnie moja twarz odbita w chmurze
mgły, co wyszła mi z ciała przez szpary w powiekach.
A to jest mgła krwi i już za horyzont ścieka.
A mój wydech co także jest krwią, tylko suchą,
jest wiatrem pionowym co jeszcze zakotwiczony
w róży płuc jest łodygą krążącego ptaka.
Lecz że Ziemia się właśnie odwrotnie obraca
obracają się we mnie płuca aż przez usta
wyszarpną się spomiędzy żeber niby chustka.
Więc póki jeszcze jest niebo, moja twarz rozległa,
póki nad horyzontem krew świeci jak jutrzenka,
póty ptak zna miarę swego wywyższenia.
Lecz już, choć o tym nie wie, powoli przecieka
spod tamtego pod ciasne niebo, już pod moją
powieką się rozpływa w ciężki jak całun obłok
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼

Streszczenie książki 3 (czytam żebyście wy nie musieli) "Wyznania"

7
Streszczenie książki 3 (czytam żebyście wy nie musieli) "Wyznania"
Początek bardzo dobry, przyjemnie się czyta i z dużym zaciekawieniem o transformacji światopoglądowej Augustyna i myślę że takie 75% książki jest naprawdę super. Końcówka to niestety dość nudnawa interpretacji części księgi rodzaju i jest moim zdaniem bezsensowna, ale dla teologów może i bardzo ważne jest to co miał Mojżesz na myśli jak pisał że Bóg stworzył niebo i ziemię...
W każdym razie książka warta przeczytania, mnie zachwyciła i zwróciła w kierunku nawrócenia.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
0.10872411727905