Tag: #Bangladesz

Po dość długim czasie w końcu znalazłem wenę oraz materiały, aby w satysfakcjonujący dla mnie sposób kontynuować tą mini-serię. Początkowo ta część miała odnosić się do obecnych walk w Meksyku oraz Kolumbii, jednak kolega NeuroChames już zrobił na ten temat swoją dzidę (którą polecam przeczytać), a ja ze swojej strony nie mam już wiele materiałów do dodania. Dlatego też znowu wracamy do azjatyckich dżungli i gór Birmy, gdzie dokładnie 3 tygodnie temu miała miejsce piąta rocznica obecnej wojny domowej, której nie zatrzymały nawet szalejące na początku roku tajfuny. Jednak co ciekawe pojawiły się też inne materiały, dzięki czemu zobaczymy też na przykład rebeliantów w Indiach czy Indonezji. Ale najpierw wieści z Birmy.


Z reguły staram się dawać jedynie świeże informacje i materiały, jednak ten film z listopada uważam za zbyt dobry, aby go tutaj nie dać. Żołnierze junty Tatmadaw (rządu) chcieli zrobić sobie zdjęcie przy zajętej stacji meteorologicznej, jednak zostali wypatrzeni przez drona zwiadowczego Armii Arakanu, co się stało później możecie zobaczyć sami.

Po tym jakże uroczym wstępie czas na trochę więcej wieści od AA. W ostatnich dniach nasiliły się walki między Armią Arakanu, a Armią Zbawienia Rohingjów Arakanu (ARSA). Ta część wojny domowej dotyczy głównie konfliktów religijnych, ponieważ AA jest złożona z buddystów, podczas gdy ARSA to muzułmanie. Wracając, ostatnio walki przeniosły się niebezpiecznie blisko granicy z Bandgladeszem, aż wykipiało. Po jednej z bitew bojownicy ARSA uciekli przez granicę, jednak żołnierze AA zamiast zakończyć pogoń zaczęli atakować ich na terenie Bangladeszu, w wyniku czego doszło do śmierci kilkunastu cywili i zranienia bliżej nieokreślonej liczby kolejnych obywateli tegoż kraju.

Sytuacji nie pomaga fakt, że Armia Arakanu często infiltruje granicę w celu przemytu narkotyków oraz przechwytuje rybaków z Bangladeszu, którzy pływają w okolicach wybrzeża. Pomimo tego, że zazwyczaj są oni odsyłani z powrotem do siebie, tak czasami są już przetrzymywani przez dłuższy okres czasu. W związku z tymi czynnikami lokalne garnizony Bangladeszu są częściowo mobilizowane do ochrony granicy, podczas gdy takie Indie zdecydowały się już na pełne odcięcie granicy płotami i wzmocniły patrole.

Tydzień temu ukazał się film z walk na bliskim dystansie pomiędzy juntą a rebeliantami. Miejsce starcia to prawdopodobnie stan Kaczin. Takie obrazy to jeden z powodów dlaczego większość walk ma charakter zasadzek i czemu raczej nie widuje się wykorzystywania cięższego sprzętu.

Dodatkowo pojawiło się nagranie z wykorzystania rzadkiego karabinu wielkokalibrowego Zijiang M99 chińskiej produkcji, za pomocą którego żołnierze Armii Niepodległości Kaczinu (KIA) ostrzelali barkę należącą do junty. Oprócz tego wykorzystano granatnik Gustaf oraz produkowane lokalnie lekkie granatniki KA 779/Pading.

Tutaj mamy natomiast bardzo rzadki jak na tą wojnę materiał z dronowania przez KIA faktycznego pojazdu jakim jest ZSL-92 produkcji chińskiej. Okolice miasta Banmaw w stanie Kaczin.

Ze względu na ilość materiałów dzida znowu zostanie rozbita na kilka części, postaram się je wysłać jak najszybciej.

Nie spodziewałem się, że będę musiał robić jeszcze trzecią część tej wrzuty, jednak dzida dostała spazmów kiedy próbowałem wstawić część drugą, dlatego usunąłem ostatnie kilka materiałów, które znajdą się w części trzeciej. 


Ale bez zbędnego przedłużania wracamy do materiałów z walk. Kolejna zasadzka Sił Ludowych Mjanmy sprzed 3 dni, przeprowadzona w okolicach wioski Shwebo. Z racji na partyzancki charakter walk w zasadzie większość materiałów tak wygląda.

 Na drugim filmie jest ta sama potyczka, ale z widoku drona. (uwaga na dziwną muzyczkę)

I na koniec zostają nam bardzo świeże wieści, ponieważ są one z wczoraj. Ostatni już materiał z walk przedstawia siły PDF atakujące oddziały junty w okolicach miasta Kanbalu.

Wczoraj miały też miejsce dwie ofensywy, jedna ze strony junty, a druga ze strony Narodowej Armii Wyzwolenia Karenów (KNLA) i sojuszniczych oddziałów. 
Zaczynając od strony junty, według źródła z Narodowego Frontu Czin (CFN), wojska rządowe zajęły wioskę Tai-ngen na północnym zachodzie kraju, co pozwala na bezpośredni atak na miasto Falam, którego zajęcie mogłoby mocno zaszkodzić siłom CFN.

Jednocześnie siły KNLA i PDF zajęły przygraniczne miasto Mawdaung, położone na granicy z Tajlandią. Co ciekawe minęło 35 lat od straty tego miasta przez KNLA i zajęcia go przez ówczesne siły rządowe. 
Wojska junty w mieście albo się poddały, albo ewakuowały się z cywilami przez granicę na obszar Tajlandii. Ogółem rodziny żołnierzy junty często podążają za nimi na front, stąd też ewakuacja. (dlaczego tak robią, nie pytajcie, bo nie wiem)

Finalnie przejęto znaczne ilości wszystkiego co potrzebne rebeliantom, od broni i amunicji po mundury, hełmy czy nawet obuwie. Generalnie obie strony często dozbrajają się na wrogu, ograbiając go nawet do naga. (i w tym momencie nie żartuję)

I ostatni już materiał w tej dosyć długiej wrzucie. Podczas walk o Mawdaung pojawił się wątek bardzo niszowej Armii Wyzwolenia Narodowego Bamarów (BPLA), która liczy niecałe 2000 członków. Podczas gdy sojusznicze jednostki z KNLA i PDF walczyły bezpośrednio o miasto, oddziały BPLA miały zająć lokalną bazę wojskową w wyniku walk. 

Po krótkiej przerwie w końcu przechodzimy do najciekawszych materiałów. Ostatnimi czasy Ludowe Siły Mjanmy (PDF) upodobały sobie ataki podjazdowe na posterunki rządzącej junty rozsiane w różnych regionach. Najpierw zaczniemy od materiału, który pojawił się całkiem niedawno, ale szperając dalej odkryłem, że ma już ponad miesiąc. Niemniej uważam, że dosyć dobrze pokazuje jak operuje PDF. Ma być to atak na bazę junty ustanowioną w liceum w mieście Kanbalu.

Następnie mamy atak na posterunek policji z dnia 26 października w wiosce Maungmakan, będącej w (odpowiedniku naszego powiatu) Launglon na południu kraju. Zdjęcie poniżej sugeruje, że nie był to jedynie atak, ale udane zajęcie okolicznego obszaru.

Nagranie z dronowania wojsk junty również w okolicach Launglon wysłane w podobnym czasie, co powyższy atak.

Kolejny atak na bazę junty sprzed tygodnia w miejscowości Thayetchaung. Rebelianci na filmie uzbrojeni są w RPG-7, chińskie karabiny Wa-81, amerykańskie AR-15 oraz lokalnie produkowane MA-3 MK 2.

4 dni temu pojawiło się nagranie z ataku na posterunek wojsk rządowych w okolicach autostrady Munywa-Mandalaj w prowincji Sikong. Film dobrze pokazuje jak wielkie różnice występują w wyposażeniu wojsk rebelianckich.

Tego samego dnia (lub w niedalekim odstępie czasowym) 200 kilometrów na północ od Munywy siły PDF dokonały zasadzki na kolumnę wojsk junty, w wyniku czego miało zginąć około 50 żołnierzy, a 15 zostało wziętych do niewoli (film i zdjęcie poniżej). Łączne siły junty składały się na 100-osobową kompanię złożoną z żołnierzy i milicjantów.

Jednak nie tylko rebelianci osiągają sukcesy. W ostatnich dniach żołnierze 329' Batalionu Lekkiej Piechoty, przy wsparciu około 150 lokalnych partyzantów, odzyskali kontrolę nad utraconymi terenami w okolicach Mandalaju. Przejęto tamę w mieście Sedawgyi, kopalnię złota Phayaung Taung oraz fabrykę cementu w mieście Patheingyi. Po zakończeniu reorganizacji wojska junty najpewniej ruszą na północ w kierunku miasta Thabeikkyin w celu całkowitego rozbicia komórki Mandalaj Sił Ludowych Mjanmy (MDY-PDF). 

Około dwa tygodnie temu rozpoczęły się również ofensywy na południu. Wojska junty, w liczbie około 300 żołnierzy, przypuściły atak na miasto Kyaukpyu, bronione przez Armię Arakanu. Do tej pory wiadomo o zajęciu wioski Thaing Chaung oraz okolicznej tamy, jednak obrona trwa dalej. 

W tym samym czasie siły KNLA i PDF miały odepchnąć wojska rządowe ze wzgórz na południe od wioski Lay Kay Kaw, gdzie przejęto desperacko pożądane przez obie strony broń i amunicję. 
(uwaga na earrape na końcu filmu, jakiś birmański śmieszek wstawił głośnego mema)

W tej części opuszczamy piaski pustyni i kierujemy się do dżungli w Azji, a konkretniej do Mjanmy, znanej dawniej jako Birma. Oryginalnie wrzuta miała odnosić się do większej ilości konfliktów, jednak nie mogłem znaleźć wystarczająco dużo wartościowych informacji oprócz ciągle występujących starć na granicach, które do niczego nie prowadzą, dlatego nie będzie nic o konfliktach Indie-Pakistan, Tajlandia-Kambodża czy Indie-Chiny. Natomiast z wojny w Mjanmie jest zaskakująco dużo kontentu, dlatego skupię się tylko na niej.


Konflikt w Mjanmie w ogólnych założeniach nie jest skomplikowany. Ot typowa wojna w niszowym kraju spowodowana przewrotem wojskowym (a przynajmniej jej najnowszy epizod). Problem natomiast zaczyna się w momencie kiedy chcemy przyjrzeć się "obu" stronom konfliktu. Mianowicie prawie każda grupa etniczna w kraju posiada niezależne od innych ugrupowania walczące z obecnie rządzącą juntą, ale też i innymi grupami, przez co tak naprawdę strony konfliktu możemy liczyć w dziesiątkach. Z tego względu najpierw chciałbym przybliżyć mapę, która nieco ułatwia zrozumienie obecnej sytuacji w kraju. Bonusem jest to, że jest to relatywnie świeża mapa, bo z początku tego miesiąca.

(niestety jest ona w języku angielskim, bo w polskich źródłach na próżno szukać informacji o tej wojnie)

Także przechodząc do tematu, najpierw zacznijmy od zachodu, gdzie miesiąc temu doszło do przejęcia jednej z baz junty przez Armię Arakanu (AA). 
Około 20 października pojawiły się informacje, że wojska junty wycofały się z bazy Nat Yay Kan w związku z ofensywą, ale udało im się ewakuować najważniejsze instalacje, w tym radar P-18 produkcji radzieckiej o zasięgu około 250 km. Co ciekawe przewinął się tutaj też wątek Bangladeszu, gdzie niektóre elementy wojska tego kraju miały wspierać finansowo i sprzętowo Armię Arakanu i Narodowy Front Czin (CNF) w walce z wojskami rządowymi.

Według niektórych źródeł w samej bazie miało poddać się około 60 żołnierzy junty. 

Teraz przechodzimy na północ, gdzie pod koniec września lotnictwo junty zbombardowało centrum rekrutacyjne Armii Wyzwolenia Kaczinu (KIA) w miasteczku Shwegu, w wyniku czego zginęło 15 osób i raniono dodatkowe kilkadziesiąt. (zdjęcia poniżej)

Oprócz tego od dłuższego czasu siły rządowe prowadzą nieograniczone naloty na terenie całego kraju, często atakując obiekty cywilne, a czasami tereny, które same kontrolują. Ostatnim głośnym przypadkiem był nalot paralotniarza na grupę obchodzącą buddyjskie święto w mieście Saigang, w wyniku czego zginęło ponad 60 osób.

Jednocześnie niecały tydzień temu Armia Wyzwolenia Kaczinu pochwaliła się dosyć niecodziennym osiągnięciem. Mianowicie uformowany został batalion... słoni, podobno przejętych od junty w trakcie walk. Może się to wydawać zabawne, jednak przez ciężki teren i warunki pogodowe, jak i również brak rozwiniętej infrastruktury, słonie są jednym z najważniejszych środków transportu dla obu stron.

Następna informacja dotyczy ingerencji Chin w wojnę. Oficjalnie Chiny umywają ręce od wojny w Mjanmie, ale jak każdy może się domyślać, takie gadanie jest mało warte. Oprócz masowego szmuglowania broni przez wschód dla większości walczących grup Chiny działają też w roli "mediatora" wymuszając zawarcie pokoju na niektórych grupach rebelianckich. Do tej pory presji ze strony Chin uległy: Narodowa Armia Wa (WAA), Narodowa Armia Wyzwolenia Ta'ang (TNLA) oraz Armia Narodowego Sojuszu Demokratycznego Mjanmy (MNDAA). Tym samym jednak lokalne komórki innych grup rebelianckich oznajmiły, że wciąż będą walczyć w regionach zdominowanych przez wymienione grupy.

Kolejnym ciekawym wątkiem jest wykorzystywanie wojny przez Chiny. Przygraniczne stany są w zasadzie eksploatowane przez chińskie firmy, gdzie "pracownicy" mają być zmuszani do pracy pod karą tortur i śmierci. Oprócz wydobywania surowców chińczycy zorganizowali całą siatkę call center, czyli tych grupek mających wydzwaniać i oszukiwać ludzi. Co ciekawe siły rządowe ogłosiły tydzień temu zniszczenie kompleksu zwanego KK Park położonego w mieście Myawaddy na granicy z Tajlandią, który obejmował jakieś 150 budynków gdzie miała się znajdować omawiana siatka. Opinie na ten temat są jednak sceptyczne, ponieważ junta wojskowa również czerpała korzyści z tej siatki, dlatego niszczenie jej byłoby mieczem obusiecznym.

Następnie mamy już bardziej konkretne materiały z walk, ale zanim do tego przejdziemy znalazłem ciekawy materiał, co prawda krótki, ale dla pasjonatów broni może być interesujący. Od jakiegoś czasu w mieście Falam, położonym w stanie Czin, widuje się członków bardzo specyficznej grupy o nazwie Internacjonalistyczny Front Antyfaszystowski (AIF). Niewiele wiadomo na jej temat, aczkolwiek jak sama nazwa wskazuje często są to ochotnicy z innych krajów, z czego zauważalna część to kobiety. Nie jest to raczej aktywnie walcząca grupa, zamiast tego głównie szkoli inne lokalne grupy w walkach partyzanckich. 
Wracając, ostatnio widziano dwóch członków tejże grupy, z czego jeden z nich (na filmie po prawej) posiadać ma bardzo rzadki karabin AK 47 Typu 1. (może eksperci będą wiedzieć więcej) 


Poniżej wstawiłem też film ze szkolenia snajperów w wykonaniu AIF, ponieważ naprawdę ciężko znaleźć jakikolwiek materiał z udziałem tej formacji.

Następna część wrzutki będzie osobno, bo dzida nie daje rady próbując wytrzymać to, co już wstawiłem, a nie chcę dawać filmów w rozdzielczości ziemniaka.

co na pięty bo mam podobne, krem?

60 lat temu Bangladesz był uznawanym za jedno z najbiedniejszych państw na świecie.