Strona 2

- Kasia, ale mnie dziąsła kurwiom
- Sklej pizde, zara szczura usypie

Produkcja cukrowych pocisków artyleryjskich co dadzą odpór bolszewickiej zarazie

Cukier Krzepi - Wódka Lepiej

Uwielbiam kiedy Ciocia przyjeżdzą i smaży konfitury z 10 kilowym worem cukru pod pachą

 W latach 20 przy Radzie Naczelnej Polskiego Przemysłu Cukrowniczego powstały dwie instytucje: Komisja Propagandy Konsumpcji Cukru oraz Biuro Propagandy Konsumpcji Cukru, ich zadaniem było promowanie spożywania cukru oraz zwalczanie upowszechnionej po I wojnie światowej sacharyny poprzez użycie prasy, radia, tematycznych plakatów, filmów, broszur oraz gier.

 Sacharynę uważano wówczas za poważną konkurencję dla polskiego cukru, a jej powszechność negatywnie wpływała na polski przemysł cukrowniczy oraz na skarb państwa.

 Samo hasło Cukier Krzepi, kosztowało lobby cukrowe ponad 50 tysięcy (na dzisiejsze złote)

Od 2004 roku branża zaczęła podlegać prawodawstwu unijnemu, w którym obowiązywały wówczas kwoty produkcyjne, ceny interwencyjne cukru, gwarantowana cena minimalna buraków cukrowych, dopłaty do eksportu, system ceł importowych oraz kontyngentów, których celem było ograniczenie importu. W 2005 wdrożono reformę regulacji rynku cukru, której celem było ograniczenie produkcji cukru w celu wyeliminowania nadwyżek, ustabilizowanie rynku, zwiększenie konkurencyjności sektora oraz dostosowanie się do niekorzystnej dla UE decyzji WTO oraz sytuacji po zapowiedzianym zniesieniu ceł importowych na cukier dla państw najbiedniejszych w ramach inicjatywy „Everything but Arms”. W czasie trwania reformy pięć krajów unijnych całkowicie zrezygnowało z produkcji cukru, zamknięto 73 cukrownie (ze 179) z tego 22 (z 40) w Polsce. Wśród nich osiem zamknięto za rekompensatą na podstawie przepisów reformy, a w przypadku kilkunastu zrzeczono się kwoty cukru bez demontażu urządzeń produkcyjnych. Reforma okazała się niekorzystna dla przemysłu cukrowniczego w Polsce, ponieważ krajowa kwota produkcyjna została obniżona poniżej poziomu spożycia. Efektem była mniejsza podaż cukru oraz dalsza koncentracja produkcji w dużych i zmodernizowanych cukrowniach - głównie w niemczech.

Obecnie największym europejskim producentem cukru w euroipie jest firma Südzucker AG – niemiecki koncern założony w roku 1926. Zajmują się produkcją cukru i innych węglowodanów (skrobia, fruktoza). Siedzibą przedsiębiorstwa jest Mannheim w Niemczech.

Grupa posiada 28 cukrowni i 2 rafinerie, które znajdują się w Austrii, Belgii, Bośni i Hercegowinie, Czechach, Francji, Mołdawii, Niemczech, Polsce, Rumunii, Słowacji i na Węgrzech. Łącznie przedsiębiorstwo zatrudnia ponad 18,5 tys. osób.

W Polsce Südzucker S.A. posiada 4 cukrownie: Świdnica, Strzelin, Polska Cerekiew, Ropczyce. Liczba stałych pracowników wynosi ok. 630 osób. Siedziba spółki mieści się we Wrocławiu, spółka posiada także biuro handlowe w Krakowie oraz biura regionalne w Polskiej Cerekwi i Ropczycach. Marką Südzucker w Polsce jest „Cukier Królewski”.

a później wielkie zdziwienie, że Brauniarzy nikt nie traktuje poważnie...