Związek Radziecki od zawsze produkował i eksportował ogromne ilości narkotyków, pod nadzorem sowieckich władz, szczególnie służb specjalnych, NKWD i potem KGB.
Po IWŚ carskie władze zalegalizowały produkcję i obrót opium, które od XVIII wieku docierało już z Chin.
W początkach istnienia ZSRR państwo dotowało produkcję narkotyków, dzięki czemu były tanie i dostępne. Na mocy dekretu Lenina w lata 1918-1922 opium, konopie i morfina wydawane były bezpłatnie, robotnikom, chłopom i żołnierzom.
Narkomania nie ominęła nawet dzieci, szacowano że w 1924 ponad 80% bezdomnych rosyjskich dzieci wciągało kokainę.
Po śmierci Lenina Stalin postanowił stworzyć kraj bez narkotyków i narkomanii, w 1925 uruchomił w tym cel produkcję taniego alkoholu, który miał wyprzeć narkotyki. Tak się jednak nie stało a spożycie alkoholu zaczęło szybko rosnąć.
W końcu lat 30-tych bolszewickie władze rozpoczęły produkcję narkotyków syntetycznych, które ukryte zostały pod nazwami popularnych leków. W 1939 do aptek trafiła fenamina (amfetamina), podawano ją żołnierzom, a w oblężonych miastach jak w Leningradzie dodawano ją nawet do chleba, dla podniesienia morale głodującej ludności.
Sowieci wspomagali się również niemieckim Pervitinem (odmiana metamfetaminy), otrzymywanym od Niemców w ramach współpracy gospodarczej przed atakiem Niemiec na ZSRR. Po wyczerpaniu zapasów sowieci rozpoczęli własną produkcję pervitinu, który był w użyciu do lat 70-tych.
W 1940 Związek Sowiecki wycofał się z międzynarodowych konwencji ograniczających handel narkotykami, ponieważ wówczas ZSRR był najważniejszym eksporterem narkotyków opioidowych na świecie.
Po IIWŚ areał upraw maku w ZSRR jak i w państwach demokracji ludowej zwiększył się 5-krotnie, rozbudowana sieć kradzieży produkcji pod nadzorem władz i służb stworzyła nowe narkotykowe kartele.
Powojenny ZSRR na skalę przemysłową produkował naturalne jak i syntetyczne narkotyki, cała ta produkcja znacznie przekraczała krajowe potrzeby, dlatego nielegalnie eksportowano ją do Chin, Korei, Wietnamu i Ameryki Południowej, gdzie komunistyczne partyzantki zyskami z handlu narkotykami finansowały zakup broni.
W latach 60-tych sowieci rozpoczęli nielegalny eksport narkotyków do krajów afrykańskich, ukrywając proceder przed opinią międzynarodową.
Systematycznie też ulepszali genetycznie krajowe uprawy maku i konopi w celu podniesienia wydajności.
Gdy na początku lat 70-tych w Afganistanie władzę przejęli komuniści sowieci dostarczali im swoje najlepsze odmiany maku. Produkowana w Afganistanie heroina dzięki pomocy KGB trafiła potem na rynku Europy Zachodniej i Ameryki. Afganistan od czasu wojny z sowietami jest największym na świecie producentem heroiny.
https://www.youtube.com/watch?v=qyhXHoPDDcA
