Zbawienie z wiary - czy Jakub przeczy Pawłowi?
Część wierzących w dyskusji z biblijnymi chrześcijanami w kwestii usprawiedliwienia często powołują się na fragment:
"Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić?"
~Jk 2,14
A biblijnie wierzący odpowiadają:
"Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga: nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie dla dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili."
~Ef 2,8-10
Wiec albo Pismo jest wewnętrznie sprzeczne ergo nie jest słowem Boga i jego miejsce jest w koszu - albo Jakubowi(bo tylko on w całym Piśmie pisze coś na co w tej dyskusji mogą powołać sie katolicy) chodzi o cos innego. Przeczytajmy
katolicki komentarz do słów Jakuba:
"Nie chodzi tu o rozstrzygnięcie zagadnienia konieczności dobrych uczynków do usprawiedliwienia, lecz o podkreślenie dynamizmu wiary w życiu praktycznym. W tym sensie nauka Listu św. Jakuba i listów św. Pawła (o usprawiedliwieniu z wiary) uzupełniają się wzajemnie. Por. Jk 2,22."
~Biblia Tysiąclecia, Poznań 2003
Wiec może skonkludujmy wreszcie że Jakub mówi nie o zbawieniu poprzez jakieś uczynki czy rytuały - a o prostym fakcie że jeśli ktoś faktycznie wierzy w Jezusa to będzie to widać po jego zachowaniu, natomiast jeśli jego wiara nie jest widoczna na zewnątrz to znaczy że nie uwierzył - i tylko tyle, dlatego on sam pisze:
"Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała."
~Jk 2,22
Pytanie tylko czy apostoł Paweł(wraz z Jakubem) pisząc:
"Jesteśmy bowiem [...] stworzeni [...] dla dobrych czynów" miał na myśli wypełnianie pustych rytuałów(które jak widać nie zbawiają) w kościele czy faktyczne dobre uczynki :)
