Strona 34

Tak wygląda największy chad Układu Słonecznego widziany z około 600 mln kilometrów jako tarcza o rozmiarze niecałych 49 sekund kątowych przez 6" teleskop Newtona.

3 sierpnia 1851 roku, urodził się George Francis Fitzgerald, irlandzki fizyk. Zajmował się głównie elektromagnetyzmem, rozwijając zunifikowaną przez Jamesa Clerka Maxwella teorię tego zjawiska. Zasugerował jak zaprojektować urządzenie z oscylującym dipolem, dzięki któremu będzie można generować fale elektromagnetyczne (co zrealizował finalnie Heinrich Hertz). Niezależnie od Hendrika Lorentza, próbując wyjaśnić doświadczenie Michelsona-Morleya, wysnuł hipotezę, w której poruszające się ciało doznaje skrócenia długości w kierunku swojego ruchu. Nazywamy to dziś kontrakcją (skróceniem) Lorentza–Fitzgeralda, chociaż ogólnie przyjęło się używać tylko pierwszego nazwiska.

2 sierpnia 1820 roku urodził się John Tyndall, irlandzki przyrodnik, fizyk, chemik, biolog, glacjolog i alpinista. Członek Royal Society. Najbardziej znany jest ze zjawiska polegającego na rozpraszaniu światła przez koloid, nazywanym efektem Tyndalla. Oprócz tego zajmował się także diamagnetyzmem, właściwościami powietrza, podczerwienią czy przewodzeniem ciepła.

28 lipca 1909 roku, urodził się Pawieł Czerenkow, rosyjski fizyk. Do historii przeszedł za odkrycie w 1934 roku promieniowania powstałego przez ruch cząstki naładowanej, która porusza się w ośrodku z prędkością większą niż prędkość fazowa światła dla tego medium. Naturę tego zjawiska opisali Ilja Frank i Igor Tamm, dzięki czemu cała trójka w 1958 roku odebrała Nagrodę Nobla.

27 lipca 1848 urodził się Loránd Eötvös, węgierski matematyk i geofizyk. Autor słynnego eksperymentu stwierdzającego równoważność pomiędzy masą grawitacyjną i bezwładnościową. Chemikom może być również znany reguły Eötvösa dotyczącej zależności temperaturowej napięcia powierzchniowego cieczy. Od jego nazwiska wprowadzono jednostkę zmiany siły ciężkości 1 E (obecnie rzadko stosowana).

Gdyby ktoś chciał sobie więcej doczytać na temat piorunów, podrzucam kilka opracowań:

http://www.foton.if.uj.edu.pl/documents/12579485/5b0b8e62-70b2-4d25-9a68-7b5d466424bc

http://lightningsafety.com/nlsi_lhm/Lightning-Discharge-and-Fundamentals-of-Lightning-Protection-Rakov.pdf

http://www.lightning.ece.ufl.edu/PDF/Published%20Journals/2014/Dwyer%20&%20Uman%20(2014)a.pdf

Funfact:

23 lipca 1886 roku urodził się Walter Schottky, niemiecki fizyk. Chociaż doktorat robił z STW*, to najwięcej zawojował w fizyce półprzewodników i zastosowaniu jej w elektronice. Jako pierwszy zwrócił uwagę na istnienie dziur w paśmie walencyjnym, zaproponował dyfuzyjną teorię przepływu prądu przez złącze metal-półprzewodnik. Udoskonalał też lampy elektronowe i badał szumy termiczne, był współwynalazcą mikrofonu wstęgowego. W elektronice możemy znaleźć go w 3 hasłach: dioda, bariera i efekt Schottky’ego.

* Swój doktorat Schottky obronił w 1912 roku, a sama szczególna teoria względności została ogłoszona zaledwie w 1905. No ale tak to jest, gdy promotorem jest Max Planck ;-)

Funfact:

22 lipca 1887 roku, urodził się Gustav Ludwig Hertz, niemiecki fizyk, zajmujący się głównie fizyką atomową i dopiero co rozkręcającą się "kwantówką". To on jest współautorem słynnego doświadczenia Francka-Hertza z 1914 roku, które wykazało istnienie skwantowanych poziomów energetycznych. Za ten eksperyment, wraz z Jamesem Franckiem, otrzymał Nagrodę Nobla w 1925 roku. Nazwisko nie jest przypadkowe, Gustav był bratankiem Heinricha Hertza, tego od fal elektromagnetycznych ;-)