Humor
1 t
5
Dyskusje ogólne
1 m
45
Nigdy nie przepadałem za dzieleniem się swoim życiem w social mediach. Ale od dawna wszyscy widzimy, jakie gówno jest promowane w mediach głównego nurtu w temacie rodziny, dzieci i tradycyjnych wartości.
Postanowiłem wyjść z piwnicy, żeby dorzucić chociaż jeden mały kamyk do odwrócenia tego trendu, i zacząć pokazywać na instagramie moje życie rodzinne.
[Wiem, że pewnie już w tym momencie 90% z was zaczęła pisać komentarz, żebym wypierdalał, i może słusznie. ale trudno - i tak już wystawiłem swoją gębę na widok publiczny, to mi to nie straszne :D]
Mam żonę, czwórkę dzieci i dobrze nam się żyje - postanowiłem zacząć to pokazywać, żeby chociaż znajomi zobaczyli, że codzienność w takiej patusiarskiej, wielodzietnej rodzinie to nie jest tylko gnój i znój, ale również mnóstwo frajdy, spełnienia i szczęścia.
W zasadzie w dupie mam, czy to co wrzucam będzie robiło zasięgi. Jak będzie, to spoko, jak nie - trudno. Zacząłem to robić z pobudek idealistycznych, a nie żeby zaspokoić ego. Założyłem, że jeśli chociaż paru osobom wniesie to jakiś pozytyw do życia, albo chociaż w pewnym stopniu przyczyni się do zmiany światopoglądu, to będzie sukces.
Postanowiłem wyjść z piwnicy, żeby dorzucić chociaż jeden mały kamyk do odwrócenia tego trendu, i zacząć pokazywać na instagramie moje życie rodzinne.
[Wiem, że pewnie już w tym momencie 90% z was zaczęła pisać komentarz, żebym wypierdalał, i może słusznie. ale trudno - i tak już wystawiłem swoją gębę na widok publiczny, to mi to nie straszne :D]
Mam żonę, czwórkę dzieci i dobrze nam się żyje - postanowiłem zacząć to pokazywać, żeby chociaż znajomi zobaczyli, że codzienność w takiej patusiarskiej, wielodzietnej rodzinie to nie jest tylko gnój i znój, ale również mnóstwo frajdy, spełnienia i szczęścia.
W zasadzie w dupie mam, czy to co wrzucam będzie robiło zasięgi. Jak będzie, to spoko, jak nie - trudno. Zacząłem to robić z pobudek idealistycznych, a nie żeby zaspokoić ego. Założyłem, że jeśli chociaż paru osobom wniesie to jakiś pozytyw do życia, albo chociaż w pewnym stopniu przyczyni się do zmiany światopoglądu, to będzie sukces.
Zacząłem 2 miesiące temu, póki co odzew jest spoko. Wiem, że niemało jest tutaj piwniczaków, którzy pozakładali rodziny, równie dużo takich, którzy się zastanawiają czy warto się związać z jedną babą na całe życie i spłodzić gromadkę bachorów. [warto, poelcam]
Może znajdziecie tu dla siebie coś wartościowego:
https://www.instagram.com/kubacichecki/
Zapraszam i tradycyjnie wypierdalam.
Może znajdziecie tu dla siebie coś wartościowego:
https://www.instagram.com/kubacichecki/
Zapraszam i tradycyjnie wypierdalam.
Moi Drodzy Dzidowcy...
Rzadko coś wstawiam, jeszcze rzadziej cokolwiek komentuje, jestem dzidowcem od kiedy trafiłem do gimnazjum(mam 30 lat).
Wiem, jaką potężną moc ma Nasza społeczność kiedy chodzi o wzajemną pomoc, nieraz pokazaliśmy jak wiele potrafimy zdziałać jako piwniczaki-zakolaki.
Nigdy nie sądziłem, że będę zmuszony prosić o pomoc za pośrednictwem fundacji siepomaga.. niestety życie to zawistne kurwisko i sytuacja zmusza mnie oraz moją rodzine do tego kroku i musimy prosić o pomoc każdego człowieka dobrej woli.
To jest mój Tata Paweł.
Paweł ma 52 lata, jest pełnym miłości, cierpliwości i życzliwości człowiekiem. Jest złotą rączką, fanem koszykówki, jednym z najwierniejszych kibiców swojej ukochanej drużyny Anwil Włocławek.
Tata zachorował w 2024 roku na nowotór szyi.
Zaczęło się niewinnie, od przeziębienia w 2024 roku. Tacie powiększył się węzeł chłonny z prawej strony szyi. Przeziębienie minęło, ale węzeł się nie zmniejszył. To nas zaniepokoiło, dlatego rozpoczęliśmy diagnostykę. Było USG, pojawiło się też podejrzenie chłoniaka, ale zostało wyeliminowane. Niestety ostateczna diagnoza okazała się równie straszna.
Od dwóch lat Tata faszerowany był chemioterapią, naświetlany radioterapią oraz leczony immunologicznie. Nie dało to żadnego skutku. Schudł z prawie 120 kilogramów do rekorodowych 50 kilogramów, osłabł, posiwiał, umierał w oczach. Przez cały okres leczenia nie było żadnej nadzieji ani możliwości wycięcia guza ze względu na ryzyko, jakie niesie ze sobą ta operacja. Jest to operacja wycięcia guza znajdującego się na tętnicy szyjnej.. jeden błąd wystarczy, stąd żaden lekarz nie chciał się do tej pory podjąć próby zabiegu. Nadzieja pojawiła się w Gliwicach, w prywatnej klinice Nieborowice u Profesora Adama Maciejewskiego.
Profesor powiedział, że trzeba działać jak najszybciej aby usunąć to cholerstwo, że dotychczasowa chemia niczego nie dała tylko truła i zabijała mojego Tate.
Mamy czas do 6 października aby uzbierać 140 tysięcy złotych na operacje. Reszta kwoty podanej w zbiórce, jest na zapewnienie warunków pozabiegowych mojemu Tacie, takich jak hotel, wyżywienie itp..
Rzadko coś wstawiam, jeszcze rzadziej cokolwiek komentuje, jestem dzidowcem od kiedy trafiłem do gimnazjum(mam 30 lat).
Wiem, jaką potężną moc ma Nasza społeczność kiedy chodzi o wzajemną pomoc, nieraz pokazaliśmy jak wiele potrafimy zdziałać jako piwniczaki-zakolaki.
Nigdy nie sądziłem, że będę zmuszony prosić o pomoc za pośrednictwem fundacji siepomaga.. niestety życie to zawistne kurwisko i sytuacja zmusza mnie oraz moją rodzine do tego kroku i musimy prosić o pomoc każdego człowieka dobrej woli.
To jest mój Tata Paweł.
Paweł ma 52 lata, jest pełnym miłości, cierpliwości i życzliwości człowiekiem. Jest złotą rączką, fanem koszykówki, jednym z najwierniejszych kibiców swojej ukochanej drużyny Anwil Włocławek.
Tata zachorował w 2024 roku na nowotór szyi.
Zaczęło się niewinnie, od przeziębienia w 2024 roku. Tacie powiększył się węzeł chłonny z prawej strony szyi. Przeziębienie minęło, ale węzeł się nie zmniejszył. To nas zaniepokoiło, dlatego rozpoczęliśmy diagnostykę. Było USG, pojawiło się też podejrzenie chłoniaka, ale zostało wyeliminowane. Niestety ostateczna diagnoza okazała się równie straszna.
Od dwóch lat Tata faszerowany był chemioterapią, naświetlany radioterapią oraz leczony immunologicznie. Nie dało to żadnego skutku. Schudł z prawie 120 kilogramów do rekorodowych 50 kilogramów, osłabł, posiwiał, umierał w oczach. Przez cały okres leczenia nie było żadnej nadzieji ani możliwości wycięcia guza ze względu na ryzyko, jakie niesie ze sobą ta operacja. Jest to operacja wycięcia guza znajdującego się na tętnicy szyjnej.. jeden błąd wystarczy, stąd żaden lekarz nie chciał się do tej pory podjąć próby zabiegu. Nadzieja pojawiła się w Gliwicach, w prywatnej klinice Nieborowice u Profesora Adama Maciejewskiego.
Profesor powiedział, że trzeba działać jak najszybciej aby usunąć to cholerstwo, że dotychczasowa chemia niczego nie dała tylko truła i zabijała mojego Tate.
Mamy czas do 6 października aby uzbierać 140 tysięcy złotych na operacje. Reszta kwoty podanej w zbiórce, jest na zapewnienie warunków pozabiegowych mojemu Tacie, takich jak hotel, wyżywienie itp..
Na zdjęciu powyżej jestem ja i mój Tato w dniu jego 50siątych urodzin, tak wyglądał dwa lata temu. Zdrowy, wesoły i uśmiechnięty człowiek.
A tak wygląda teraz..
Mój Tato nigdy nie miał łatwo, od najmłodszych lat bardzo lubił się z alkoholem, za bardzo. Był wysokofunkcjonującym alkoholikiem, stracił prace, prawo jazdy, przyjaciół i rodzine. Moi rodzice gdy miałem 11 lat wzięli rozwód. Przeszedł trzy próby samobójcze, na szczęscie z marnym skutkiem dzięki czemu jest tu dzisiaj z nami.
Mimo tego, jak to wszystko wyglądało staraliśmy się wszyscy mu pomóc, aby wyszedł na prostą.
Po stracie wszysktiego najcenniejszego w życiu czyli Rodziny, tata stracił w szpitalu również nerkę, alkohol wyniszczał go od środka.
Miałem być dawcą swojej nerki, miałem wtedy 15 lat - druga nerka rownież nie była w najlepszym stanie, dlatego miałem oddać swoją gdyż istniało ryzyko, że Tata sobie z jedną nie poradzi. Na szczęscie, po zabiegu, po badaniach i spędzeniu kilku dni w szpitalu, okazało się że z jedną nerką może normalnie funkcjonować. Po jego wyjściu ze szpitala daliśmy mu ostatnią szanse, ma przestać pić. Obiecał, że nigdy więcej nie sięgnie po butelke.
Jak powiedział, tak zrobił - od przeszło 15 lat, moj Tato nie ruszył nawet grama alkoholu, każego cukierka nasączonego alkoholem wyrzuca do śmieci, gdy wyczuje alkohol w cieście od razu wypluwa. Udało mu się wygrać tę najcięższą dotychczasowo w jego życiu walke, walke z uzależnieniem i walkę o rodzine. Moi rodzice znów się zeszli, znów są małżeństwem. Cała ta ciężka droga zakończyła się HappyEndem.
Teraz przed nim kolejna bitwa, jeszcze cięższa i jeszcze trudniejsza niż poprzednia, bitwa na którą nie ma żadnego wpływu, nie ma żadnej taktyki. Jest tylko wiara, siła, nadzieja i wsparcie najbliżych oraz obecnie zupełnie obcych nam ludzi, którzy chcielby wesprzeć nas w tej nierównej walce o życie.
Drodzy Dzidowcy,
Z całego serca proszę o pomoc dla mojego Taty, liczy się każda złotówka a czasu mamy coraz mniej. Nie namawiam absolutnie nikogo, do wpłacania swoich ciężko zarobionych dzidacoinów na leczenie - Wystarczy, że ta wiadomość pójdzie w świat, proszę tylko o udostępnienie, podawanie dalej gdzie tylko się da powyższej zbiórki.
Z góry wszystkim Wam dziękuje za pomoc!!!!!
Oczywiście, już WYPIERDALAM!
Mój Tato nigdy nie miał łatwo, od najmłodszych lat bardzo lubił się z alkoholem, za bardzo. Był wysokofunkcjonującym alkoholikiem, stracił prace, prawo jazdy, przyjaciół i rodzine. Moi rodzice gdy miałem 11 lat wzięli rozwód. Przeszedł trzy próby samobójcze, na szczęscie z marnym skutkiem dzięki czemu jest tu dzisiaj z nami.
Mimo tego, jak to wszystko wyglądało staraliśmy się wszyscy mu pomóc, aby wyszedł na prostą.
Po stracie wszysktiego najcenniejszego w życiu czyli Rodziny, tata stracił w szpitalu również nerkę, alkohol wyniszczał go od środka.
Miałem być dawcą swojej nerki, miałem wtedy 15 lat - druga nerka rownież nie była w najlepszym stanie, dlatego miałem oddać swoją gdyż istniało ryzyko, że Tata sobie z jedną nie poradzi. Na szczęscie, po zabiegu, po badaniach i spędzeniu kilku dni w szpitalu, okazało się że z jedną nerką może normalnie funkcjonować. Po jego wyjściu ze szpitala daliśmy mu ostatnią szanse, ma przestać pić. Obiecał, że nigdy więcej nie sięgnie po butelke.
Jak powiedział, tak zrobił - od przeszło 15 lat, moj Tato nie ruszył nawet grama alkoholu, każego cukierka nasączonego alkoholem wyrzuca do śmieci, gdy wyczuje alkohol w cieście od razu wypluwa. Udało mu się wygrać tę najcięższą dotychczasowo w jego życiu walke, walke z uzależnieniem i walkę o rodzine. Moi rodzice znów się zeszli, znów są małżeństwem. Cała ta ciężka droga zakończyła się HappyEndem.
Teraz przed nim kolejna bitwa, jeszcze cięższa i jeszcze trudniejsza niż poprzednia, bitwa na którą nie ma żadnego wpływu, nie ma żadnej taktyki. Jest tylko wiara, siła, nadzieja i wsparcie najbliżych oraz obecnie zupełnie obcych nam ludzi, którzy chcielby wesprzeć nas w tej nierównej walce o życie.
Drodzy Dzidowcy,
Z całego serca proszę o pomoc dla mojego Taty, liczy się każda złotówka a czasu mamy coraz mniej. Nie namawiam absolutnie nikogo, do wpłacania swoich ciężko zarobionych dzidacoinów na leczenie - Wystarczy, że ta wiadomość pójdzie w świat, proszę tylko o udostępnienie, podawanie dalej gdzie tylko się da powyższej zbiórki.
Z góry wszystkim Wam dziękuje za pomoc!!!!!
Oczywiście, już WYPIERDALAM!
LINK DO ZBIÓRKI:
https://www.siepomaga.pl/pawel-sawicki
https://www.siepomaga.pl/pawel-sawicki
