Tag: #bunkry

Za mną kolejny cykl "wakacji z Hitlerem", to takie miłe, rodzinne wydarzenie, gdzie zabieram całą ekipę i jedziemy sobie w długi weekend w różne miejsca w Polsce (i nie tylko) szukając śladów rozmachu austriackiego malarza.
Zaczęło się niewinnie, ot - wycieczka do jednego z fortów w Świnoujściu (fort Anioła) w czasie miesiąca miodowego w okoliach 2011 roku.

Klimat przytłaczający, niestety nie można było sobie pierdolnąć z 3 funtowej armaty jak w twierdzy Kłodzko, ale też było co oglądać.
W sumie byliśmy we wszystkich fortach (obecnie w forcie Geralda pieczarki hodują chyba i nie da się wejść, bo obok jest gazoport).
A tu sracz.

Wtedy jeszcze nie myśleliśmy, że stanie się to cykliczną imprezą. Wylądowaliśmy w zamku Książ. W piwnicach zamkowej restauracji znalazłem takie skrzynie i już wiedziałem, że to nie mógłbyć przypadek.

Zaczęliśmy planować już bardziej świadomie wycieczki śladami znanych austriackich artystów. Świnoujście miałem już obcykane, więc pojechaliśmy w głąb wyspy Uznam (Usedom, tak!) i wylądowaliśmy w "światowym makaronie" - Pennemunde - ośrodku badań rakietowych Wernera von Brauna.

W skrócie - mieli rozmach sk...wysyny.

W środku są takie "murale", których zadaniem jest wbić Cię w przygnębienie odnośnie ludzi, którzy umarli podczas niewolniczej pracy przy obiekcie.

Następnego lata wpadliśmy na pomysł wycieczki do Berlina. Wjechaliśmy z obwodnicy do miasta z Ericą w tle dla podkreślenia charakteru regionu. Cel był jeden, jak każdej rodzinnej wycieczki - ostatni stojący bunkier (cywilny) oraz plac, gdzie znany nam wczesniej malarz pomylił strony pistoletu.
(Foto z neta, nie wiem czemu nie zrobiłem swojego)

A tutaj tak bawiły się małe Hitlerki. W bunkrze był zakaz robienia zdjęć, więc zrobiłem specjalnie dla was dwa.

(A mowią, że dzisiejsza przemoc to przez gry komputerowe, a tutaj małe Jugendy bawiły się żołnierzykami z miotaczami ognia ;] )
W tym roku obowiązkowo wskoczył Wilczy Szaniec i zapora w Leśniewie Górnym (z bonusowym zdjęciem EJ AJ)
Tu schody Adolfa z bunkra nr 13

A tutaj makieta pokazująca maskowanie bunkrów.

I wisienka na torcie - zapora w Leśniewie Górnym z bonusem ;]

Cel wakacji z Hitelerem? Edukacja. Nikt nie rodzi się rasistą. Potem poznaje historię, fakty i statystyki.
WYPIEDALAM szukać dalej.

Cześć!

Witam w kolejnym odcinku. Tym razem nie w jaskiniowym środowisku, lecz urbexowym. Film został nagrany w lecie, co widać po zazielenionej roślinności. Starałem się pokazać jak najwięcej podziemnych elementów twierdzy.

Fort 51 Rajsko – jeden z fortów artyleryjskich Twierdzy Kraków. Powstał w latach 1881–1884. Był to jeden z największych fortów swej klasy w Austro-Węgrzech, jego powierzchnia wynosi około 2600 metrów kwadratowych.

Fort znajduje się na wzgórzu Rajsko, najwyższym w okolicy (349 m n.p.m.), będącym dobrym punktem obserwacyjnym. 

Fort Rajsko jest jednym z pierwszych fortów, przy budowie których zastosowano na wielką skalę beton; posłużył on do odlewania monolitycznych brył koszar, potern, schronów głównych, kaponier i poprzecznic. Cegłę wykorzystano tutaj niejako pomocniczo, do wykonania murów oporowych, muru Carnota i zamknięcia izb schronowych w elewacjach. Zgodnie z ówczesną sztuką obronną konstrukcje betonowe przykryte zostały grubymi płaszczami ziemnymi, tak od góry, jak i od przedpola, za wyjątkiem czół kaponier.

Fort 51 Rajsko liczył 506 osobową załogę.

Pomieszczenia koszarowe posiadały drewniane podłogi, drzwi i piece żelazne do ogrzewania. W Forcie znajdowały się dwie wydajne studnie korbowe. W schronie głównym mieściły się dwie wielkie kolebkowe sale jako pomieszczenia prochowni, z murami i stropami grubości około 2 metrów; a na skrzydłach stajnie i latryny dla załogi z osobnymi wejściami; wydłużony układ schronu dawał od czoła osłonę rampom wjazdowym na wał.

Pod koniec zwiedzania przypałętały się do nas dwie panie z Ukrainy, co zaskutkowało takim końcem filmu...

Niemniej, zapraszam do oglądania :)

Cześć!
Zapraszam na film o kolejnej krakowskiej kawernie, która została wykuta przez Austriaków przed I wojną światową podczas budowy Twierdzy Kraków. Posiada wiele równoległych korytarzy i cztery ogromne sale, które służyły m.in. jako magazyn amunicji. Obiekt jest ogólnodostępny i każdy może go zwiedzić. Odkryłem, że tubylcy udrożnili dwa wejścia, które podczas poprzedniego wypadu były niedostępne. 
Tomek Odkrywca

Cześć!
Zapraszam na film o kolejnej krakowskiej kawernie, w której znajduje się największa sala spośród wszystkich umocnień w rejonie Krakowa o wymiarach 4x42m na 2.5-3m wysokości . Wykuta została przez wojska Austryjackie w czasie I wojny światowej. Z jednej strony obiekt jest ogromnych rozmiarów, ale z drugiej kończy się ciasnym korytarzem. który również spenetrowałem. Zapraszam do oglądania.
Tomek

cześć !
Zapraszam serdecznie na film z Kawerny Kostrze w która powstala w latach 1915-1916. Mieściła się w niej siedziba szarych szeregów a następnie za czasów PRL powstala obudowa betonowa aby następnie przekształcić cały kompleks w pieczarkarnię.
pozdrawiam Tomek!

ps. dla ciekawskich więcej informacji 

Kawerna Kostrze powstała w latach 1915-16, a wykuta została przez Cesarsko-Królewską kompanię saperów nr 1/10 pod nadzorem dowódców Oblt.R.Weiss oraz LT.I.D.R.L. Kazubskiego. Upamiętnia to tablica wmurowana w ścianę zaraz za otworem wejściowym. Długość kawerny wynosi 135 metrów, a dostać się było można dwoma wejściami. W środku znajdują się cztery pomieszczenia magazynowe. Znajduje się w zboczach wzgórza nad ul. Tyniecką. Kawerna pełniła funkcje magazynowe dla pobliskich baterii. W kolejnych latach Podczas II wojny światowej w kawernie odbywały się zebrania 'Szarych Szeregów', a w czasach PRL mieściła się w niej pieczarkarnia (kawerna wykuta w skale wapiennej następnie obudowana betonem). Obiekt w sporej części podmokły. W ostatniej komorze zachował się murowany piecyk, oraz dodano jedną ścianę działową, prawdopodobnie pozostałości po pieczarkarni. Oryginalna brama wejściowa skradziona kilkanaście lat temu. Obecnie dostępu do pierwszego wejścia broni stalowa krata, a drugie jest zamurowane.

cześć !
Zapraszam serdecznie na film z Kawerny Kostrze w która powstala w latach  1915-1916. Mieściła się w niej siedziba szarych szeregów a następnie za czasów PRL powstala obudowa betonowa aby następnie przekształcić cały kompleks w pieczarkarnię.
pozdrawiam Tomek!

ps. dla ciekawskich więcej informacji

Kawerna Kostrze powstała w latach 1915-16, a wykuta została przez Cesarsko-Królewską kompanię saperów nr 1/10 pod nadzorem dowódców Oblt.R.Weiss oraz LT.I.D.R.L. Kazubskiego. Upamiętnia to tablica wmurowana w ścianę zaraz za otworem wejściowym. Długość kawerny wynosi 135 metrów, a dostać się było można dwoma wejściami. W środku znajdują się cztery pomieszczenia magazynowe. Znajduje się w zboczach wzgórza nad ul. Tyniecką. Kawerna pełniła funkcje magazynowe dla pobliskich baterii. W kolejnych latach Podczas II wojny światowej w kawernie odbywały się zebrania 'Szarych Szeregów', a w czasach PRL mieściła się w niej pieczarkarnia (kawerna wykuta w skale wapiennej następnie obudowana betonem). Obiekt w sporej części podmokły. W ostatniej komorze zachował się murowany piecyk, oraz dodano jedną ścianę działową, prawdopodobnie pozostałości po pieczarkarni. Oryginalna brama wejściowa skradziona kilkanaście lat temu. Obecnie dostępu do pierwszego wejścia broni stalowa krata, a drugie jest zamurowane.

Międzyrzecki rejon umocniony. Pas umocnień między dolną Wartą, a Środkową Odrą. Na północy łączy się z Wałem Pomorskim, a na południu z obszarem warowym "Śląsk".

Z obawy przed Polską agresją, Niemcy na początku lat 30 zaczęli budować imponujące umocnienia od Bałtyku po Śląsk. Wszystkie umocnienia zostały skończone tylko w 40%. W przeciwieństwie do Wału Pomorskiego, M.R.U. nigdy nie uczestniczył w walkach, ani z Polakami, ani w późniejszych czasach z rosjanami.

Wszystkie korytarze M.R.U. mają długość ok. 38km, fortyfikacje posiadały m.in. własny tabor kolejowy który wjeżdżał do bunkrów, czy choćby to że na głębokości ok.30m pod powierzchnią ziemi temperatura była podgrzewana do ok.20 stopni Celsjusza. Śmierć tam mogła nastąpić jedynie z przyczyn naturalnych, lub poprzez wtargnięcie wroga do umocnień. 

Żeby przebić taka kopułę jak na zdjęciu nr. 5 Rosjanie musieli ściągnąć swoje największe moździerze kaliber 213mm i trafić 5 razy w to samo miejsce. Dziury w tych kopułach powstały dopiero po wojnie kiedy Rosjanie testowali ich wytrzymałość na trafienia pociskami. 

38 metrowy szyb prowadzący z bunkra do walk do magazynów i fabryk 

Obecnie jest to teren zimowania ok  40k nietoperzy.

Warto nadmienic że Niemcy w obawie przed atakiem bronią chemiczną trzymali w bunkrze podwyższone ciśnienie które nie pozwalało zaciągnąć gazów bojowych do bunkra, lub pozwalało na samoistne wyciągnięcie zatrutego powietrza. 

Rekonstrukcja sztabek złota które prawdopodobnie znajdowały się w złotym pociągu. 

W planach mam równierz zwiedzenie Wilczego Szańca i Fortyfikacji Śląskich więc może kiedyś też zrobię o nich dzidę