Strona 25

W rejonie trzech dworców kolejowych w Moskwie wybucha pożar. Przyczyny wciąż nie są znane.

Zmobilizowani z Nowosybirska odmówili walki na froncie – wysłano ich tam bez przygotowania
Poinformowali, że byli na pierwszej linii pod ostrzałem, „artyleria pracowała non stop”.

12 osób napisało meldunki odmawiające udziału w dalszych działaniach wojennych.
Opowiadały o tym żony poborowych. Według nich od czasu mobilizacji poborowi byli wyprowadzani na strzelnicę zaledwie 3-4 razy. Zostali „początkowo oszukani”, gdy powiedziano im, że „będą strzec” na obszarach przygranicznych, a nie na linii frontu.

Kilka dni temu pojawiło się wideo przedstawiające słowną konfrontację między zmobilizowanymi oddziałami rosyjskimi a oficerem?  Teraz zmobilizowanemu żołnierzowi, będącemu w centrum sporu, grozi do 15 lat więzienia.

Według informacji żołnierzem jest niejaki Aleksandr Leshkov w stopniu szeregowca. Oficjalne śledztwo twierdzi, że „Leszkow rozpoczął konflikt na placu apelowym Patriot Center, aby zwrócić na siebie uwagę”
Beware the News donosi, że świadkowie powiedzieli, że Leshkov „reprezentował interesy swoich kolegów” i to oficer go popchnął.
„Według naszych informacji, przeciwko Leszkowowi wszczęto sprawę z artykułu o znieważenie dowódcy wojskowego (część 3 artykułu 334 Kodeksu karnego, część 2 artykułu 336 Kodeksu karnego).
A ponieważ czynu dokonano w czasie mobilizacji (o zakończeniu której mówił Siergiej Szojgu), mężczyźnie grozi od 5 do 15 lat więzienia – w innych okolicznościach grozi mu nawet 5 lat więzienia.
Szeregowy został zatrzymany w oczekiwaniu na proces, a śledztwo wnosi o jego aresztowanie.”

Leszkow ma pozostać w areszcie co najmniej do 13 stycznia.

Sąd wojskowy zgodził się z argumentami śledczych, że jego działania „miały na celu podważenie gotowości bojowej jednostki – wspierali ich inni mobilizowani, którzy mogli odmówić wykonania rozkazów”.
Beware the News zawiera więcej szczegółów na temat tego, co doprowadziło do incydentu, z punktu widzenia Leshkova:
„Leszkowowi nie wysłano wezwania, ponieważ wcześniej nie odbywał służby wojskowej. 3 października mężczyzna sam zgłosił się na ochotnika i udał się do jednostki wojskowej w Dywizji Tamańskiej [2 Gwardyjskiej Dywizji Strzelców Samochodowych], która później przeniósł się do Patriot Center.

Pod koniec października zachorował, ale odmówił leczenia ze względu na obiecane wysłanie go do strefy walk.
Rozmieszczenie opóźniało się, a niezadowolenie żołnierzy rosło: dostali niespełniający norm sprzęt, który nie pasował, i prawie nikt nie był zaangażowany w ich szkolenie.
W czasie szkolenia mieli więc dwa „oficjalne” kursy strzeleckie – Leszkow i jego towarzysze broni musieli organizować sobie [dodatkowe] zajęcia we własnym zakresie i prosić oficerów z innych oddziałów, aby ich uczyli.

Konflikt zaczął się od „przeglądów musztrowych” – w ostatnich dniach odbywały się one codziennie (według Leszkowa, aby pokazać władzom wyposażenie bojowników).

Leszkow podszedł do jednego z oficerów i poskarżył się na mundur, który tylko przeszkadzał w bitwie: większość skarg dotyczyła niepasującej kamizelki kuloodpornej.
Po godzinie podpułkownik Denis Mazanow, który ledwo brał udział w szkoleniu oddziału, podszedł do szeregów i zaczął wulgarnymi słowami tłumaczyć żołnierzom, że przełożeni nie są im nic winni.
To nie spodobało się żołnierzom i doszło do bójki - Mazanow pchnął Leszkowa w pierś, podczas gdy żołnierz wyciągnął rękę, by zachować dystans. Jest teraz oskarżony o użycie przemocy wobec dowódcy wojskowego i znieważenie go”.

Słabo wyposażone zmobilizowane wojska rosyjskie na lewym brzegu Dniepru, na południe od Chersoniu, opuściły swoje pozycje w obliczu ukraińskich ataków z moździerzy i dronów, przed którymi nie mają obrony.

Zmobilizowani żołnierze z obwodu smoleńskiego twierdzą, że byli wysyłani z miejsca na miejsce do kopania okopów, budowania fortyfikacji ze starych sowieckich płyt. Mężczyźni nie zostali poinformowani przez swoich przełożonych o odbiciu Chersoniu przez Ukraińców.

Mężczyźni byli wyposażeni tylko w starą broń krótkiego zasięgu – karabiny Kałasznikowa i Mosina oraz granatniki. Byli bezbronni przed atakami z moździerzy i dronów, a podczas „robienia codziennych czynności” (wychodzenia do toalety?) byli ostrzeliwani, ponosząc śmierć.

"Nie mieliśmy kontaktu ze swoim dowództwem ani nawet między jednostkami". Mężczyźni mówią, że po kolejnych atakach ukraińskich dronów: „Nic nie mogliśmy zrobić. Ponieśliśmy tylko straty, więc podjęto decyzję o wycofaniu się”