Kali Yuga opisują starożytne teksty jak Mahabharata jako czas, gdy dominują materializm, choroby, wojny i hipokryzja religijna, a duchowość zanika na rzecz rytuałów bez głębi. Ludzie skupiają się na zaspokajaniu fizycznych potrzeb, tracąc jasność umysłu i więzi społeczne.
Kali Yuga wykazuje podobieństwa do Czasów ostatecznych, jako era moralnego zepsucia, wojen i duchowego kryzysu. Oba koncepty opisują okres upadku ludzkości, lecz hinduistyczna era ma określony czas trwania i prowadzi do nowej yugi.
Obie wizje podkreślają wzrost bezprawia, egoizmu, katastrof naturalnych i prześladowań wiernych - Kali Yuga to czas hipokryzji i materializmu, podobnie jak biblijne znaki końca: wojny, głód, fałszywi prorocy. W obu narracjach ludzkość oddala się od Boga, co prowadzi do chaosu społecznego i duchowego.
Apokalipsa Św. Jana opisuje zniszczenie starego nieba i starej ziemi, ale następnie pojawia się "nowe niebo i nowa ziemia" (Ap 21:1- 4) - nie bezpowrotna anihilacja, ale metamorfoza. Idea Bożego Królestwa na Ziemi (nie tylko w niebie) również sugeruje transformację istniejącego świata, nie jego całkowite unicestwienie.
