22
Immanuel Kant to jeden z najwybitniejszych europejskich myślicieli, który zrewolucjonizował filozofię na Starym Kontynencie. Choć jego największe dokonania intelektualne związane są z teorią poznania, zajmował się również etyką i sprawami społecznymi. Przeczytać o tym wszystkim można w książce "Kant" autorstwa Zbigniewa Kuderowicza.
Kącik czytelniczy dzidowca #9: Kant
Immanuel Kant urodził się 22 kwietnia 1724 r. W należącym do Prus Królewcu, gdzie spędził w całe życie, choć nieprawdziwa jest legenda, że nigdy z niego nie wyjeżdżał. Był profesorem logiki i metafizyki w znajdującym się w tym mieście Uniwersytecie Albrechta. Największym jego dziełem jest "Krytyka czystego rozumu", które sam określił jako przewrót kopernikański w filozofii. Rewolucyjność polegała na podważeniu poglądu, że człowiek jest biernym rejestratorem otaczającego go świata. Zamiast tego bierze on aktywny udział w jego kreowaniu. Oznacza to dokonanie podziału na rzecz samą w sobie, niedostępną poznaniu, oraz przedmiot poznania wykreowany przez umysł. Kreacja odbywa się w trzech krokach, które mają charakter aprioryczny, tzn. poprzedzają doświadczenie i tworzą jego warunki.
Kącik czytelniczy dzidowca #9: Kant
Najpierw są naoczności zmysłowe, które dostarczają treści doświadczalnych. Kant poszukiwał wśród nich elementów stałych i stabilnych w każdym zjawisku i wyróżnił dwie: czas i przestrzeń. Nie są to zatem obiektywne elementy rzeczywistości, a sposób, w jaki dokonywane jest porządkowanie wrażeń zmysłowych. W drugim kroku intelekt tworzy z naoczności przedmiot poznania. Odbywa się to przy pomocy odgórnych kategorii pogrupowanych w 4 rodzaje: ilość, jakość, stosunek i modalność. Ostatni krok należy do rozumu, który posługując się ideami systematyzuje różne przedmioty poznania. Niemiecki filozof wyodrębnił 3 rodzaje idei, ustalające trojaki sens: sens podmiotu poznającego (idea psychologii), sens świata przedmiotowego (idea kosmologii) i sens wszystkiego, co realne i kiedykolwiek możliwe (idea teologiczna).
Kącik czytelniczy dzidowca #9: Kant
Powyższy opis bardzo skrótowo opisuje jedno z zagadnień poruszanych w książce. Oprócz tego opisane w niej zostały inne pomysły Kanta, takie jak słynny imperatyw kategoryczny w dziedzinie etyki, czy państwo celów i idea wiecznego pokoju w zakresie społeczno-politycznym. Mogłoby się wydawać, że tytuł poświęcony filozofii będzie napisany trudnym językiem, tak jednak nie jest. Autor odwalił kawał dobrej roboty, tworząc dzieło godne polecenia zarówno dla filozoficznych wyjadaczy, w celu usystematyzowania wiedzy, jak i dla osób, które chciałyby się dowiedzieć, o co w ogóle Kantowi chodziło. Książkę obecnie trudno nabyć, trzeba szukać po antykwariatach lub wypożyczyć w bibliotece. Moim zdaniem warto. Polecam i wypierdalam.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
5
Granice poznania
Według Immanuela Kanta, granice poznania są wyznaczane przez różnicę między fenomenami (rzeczami takimi, jakimi się nam jawią) a noumenami (rzeczami samymi w sobie, niezależnymi od naszego postrzegania). Kant twierdził, że nasze poznanie jest ograniczone do fenomenów, ponieważ nasze zmysły i umysł mogą jedynie pośredniczyć w doświadczaniu rzeczywistości, a prawdziwej natury noumenów nigdy nie możemy bezpośrednio poznać.
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
8
Siema dzidki!

Czy ktoś orientuję się trochę lepiej w filozofii Kanta i Hegla?
Głównie chodzi o ich interpretację zła
O ile o Kancie coś jeszcze udało mi się znaleźć - zło zależy od intencji w jakiej dany czyn popełniamy, a nie z rezultatów czynu

Tak czy Hegla możemy podpiąć pod Schellinga twierdzącego że:
"do zła zdolne są tylko istoty posiadające pewne quantum mocy, rozumne i wolne (znamienne, że Schelling definiuje wolność jako „możliwość dobra i zła”), czyli tylko te istoty, które mogą powiedzieć o sobie „ja”."
cytat z
https://www.polskieradio.pl/23/266/Artykul/169989,Zlo-pozytywne-albo-odwrocenie-zasad

Bardzo bym był wdzięczny!
Kant i Hegel
Obrazek zwinięty kliknij aby rozwinąć ▼
0.073454856872559