Laska: "Lubię bad-boyów. Powiedz mi, czym się na co dzień zajmujesz?"

Ja: "Zamykam ludzi w specjalnym ośrodku, gdzie faszeruję ich narkotykami. Później moi koledzy kroją ich nożami, niektórzy nawet używają pił, wiertarek i młotków. Czasami też muszę porazić kogoś prądem... Na ogół krwi jest dużo, często ktoś traci kończyny albo inne narządy. Niektórzy tego nie przeżywają, ale przerób mamy duży, bo kilkadziesiąt razy dziennie chłopaki zbierają ludzi z miasta i przywożą ich białymi vanami. Często trzeba pracować do nocy, ale za to mam sporo hajsu, regularny dostęp do najczystszych prochów, a w robocie zawsze asystują mi co najmniej dwie laski. No i mam protekcję policji".

Stary Indianin przyszedł do banku i poprosił o pożyczkę w wysokości 500 dolarów. Pracownik banku zaczął wypełniać dokumenty.

— Co zamierzasz zrobić z tymi pieniędzmi? — zapytał Indianina.

— Pojadę do miasta sprzedawać ozdoby, które sam zrobiłem.

— Co masz na zabezpieczenie pożyczki?

— Nie wiem, co to „zabezpieczenie” — odpowiedział Indianin.

— Zabezpieczenie to coś, co ma wartość i może pokryć koszt pożyczki. Masz samochód?

— Mam — ciężarówkę z 1949 roku.

— Nie, to się nie nadaje — powiedział pracownik banku. — Może masz bydło?

— Tak, mam konia.

— Ile ma lat?

— Nie wiem, nie ma już zębów, żeby to sprawdzić.


W końcu Indianin dostał pożyczkę i otrzymał 500 dolarów.

Kilka tygodni później znowu przyszedł do banku, wyjął plik pieniędzy, odliczył bankowi, co się należy, a resztę schował.


— Co zamierzasz zrobić z resztą pieniędzy? — zapytał ten sam pracownik.

— Schowam w wigwamie — odpowiedział Indianin.

— Możesz wpłacić je do naszego banku na depozyt.

— Nie wiem, co to „depozyt” — odpowiedział Indianin.

— To znaczy, że oddajesz swoje pieniądze bankowi, bank się nimi opiekuje, a gdy będziesz ich potrzebował, możesz je wypłacić.


Stary Indianin zastanowił się i zapytał:

— A bank ma coś, co może mi dać w zastaw?