Już nie patrzyła na niego z pogardą, a z zaciekawieniem.
- Więc co się właściwie stało? – zapytała polewając sobie i Cynglowi whiskey.
- Jego pierwsza akcja, pozbycie się wtyczki skończyło się na strzelaninie i chyba dwóch trupach na stacji benzynowej. – pociągnął sporego łyka, skrzywił się – Dwaj policjanci. – dodał i zakaszlał.
W jej oczach zobaczył iskry.
- Mogę jechać z wami?- zapytała, patrzyła teraz jednak na kierowcę.
- Zastanowię się. – powiedział Cyngiel nie odrywając oczu od ekranu i odstawił szkło. – Masz lód? – zapytał. Wzdychając zniknęła za drzwiami. Nim zdążył cokolwiek powiedzieć Cyngiel wypalił z uśmiechem:
- Zapomnij. Przecież widzę jak się ślinisz. – powiedział po czym dokończył alkohol.
Drukarka wydała z siebie kilka zgrzytów. Podał mu fałszywą umowę kupna sprzedaży.
- I po to jechaliśmy aż tutaj? – zapytał zdziwiony kierowca.
- Nie, tutaj pomyślimy co zrobić z radiowozem z wkładką. – Będziesz musiał spać w swoim nowym samochodzie, ale nie masz mi tego za złe, prawda? To S63. – podał kluczyki.
- Dzięki.- powiedział kierowca, ale Cyngiel nie wypuścił ich z dłoni.
- Nie zabij nas. – dodał, po czym się roześmiał, wziął butelkę ze stołu i wsiadł do auta. W końcu wróciła, trzymając worek foliowy z lodem w rękach.
- Wsiadaj. – powiedział, otwierając jej drzwi.
Gdy tylko odpalił silnik, samochód obrócił się prawie w miejscu. Myślał o tym co się stało. Pomagało mu w ustaleniu wersji zdarzeń, kiedy Cyngiel opowiadał jej wszystko bardzo szczegółowo. Zastanawiał się co się stało z tamtymi trzema typami. Samochód pędził jak pocisk, kiedy w milczeniu poświęcał się jeździe całym sobą. W końcu dotarli na miejsce. Już z oddali widać było migotanie świateł kogutów. Cała trójka zeznała jednakowo. Policjant, który ich przesłuchiwał, miał najwyraźniej ciekawsze plany na ten wieczór, nie był zbyt uprzejmy, co im nie przeszkadzało. Wszystko przebiegło sprawnie. Około godziny później znajdowali się w tym samym garażu. Kiedy światła w domu obok pogasły, wreszcie odetchnął z ulgą. Wiedział, że nie zaśnie. Jego telefon dzwonił tego wieczora już nie raz.
W jego życiu nikt mu niczego nie zawinił, mimo tego nie był szczęśliwy. Czuł, że czegoś mu brakuje. Teraz to uczucie zniknęło.
Zapatrzony przed siebie dostrzegł, że drzwi do garażu delikatnie się uchylają. Odłożył broń, kiedy dostrzegł kobiecą figurę. Wsiadła do samochodu.
- Dlaczego nie śpisz? – zapytała.
- A ty? – odpowiedział krótko.
- Byłam ciekawa, czy jesteś taki jak inni.
- To znaczy?
- Wiesz, nie możesz spać, czyli masz wyrzuty sumienia. Jesteś jeszcze młody. Inni ludzie cyngla to starzy wyjadacze bez żadnych zasad.
- Skąd przekonanie, że ja mam jakieś?
- Czysta spekulacja. Dlaczego to robisz? Jeszcze jesteś czysty. Możesz się rozmyślić.
Zapadła cisza. Przez chwilę patrzyli sobie w oczy. W końcu zdobył się na odwagę i pocałował ją.
- Nadajesz się do tego. – powiedziała.
- Całowania? – zapytał niepewnie.
- Do prowadzenia, całujesz fatalnie. – powiedziała śmiejąc się.
- A ty? Przecież też nie jesteś stara. Co cię w tym trzyma?
- Długo jeszcze będziesz gadać? - zapytała, po czym zaczęła go całować. Gdyby jeszcze dwa dni wcześniej ktoś powiedział mu, że będzie siedzieć w nowiutkim mercedesie z kobietą, którą mógłby mieć jedynie w myślach, zabiłby go śmiechem. A jednak, Cyngiel miał rację, marzenia trzeba spełniać. Kochali się długo i namiętnie. Kiedy w końcu wyszła z auta i wróciła do domu miał moralniaka. Nawet nie wiedział jak miała na imię.
Zapalił papierosa. Zaśmiał się w głos.
Rano obudził go Cyngiel. Przyniósł mu śniadanie do auta.
- Jak się spało? Nie jesteś zły? - powiedział obserwując go uważnie.
- Nieee... - odparł przeciągając się.
- Dzięki. Dokąd? - zapytał odpalając samochód.
- Trzeba pomóc tym dwóm idiotom.
Podjechali pod posterunek. Po chwili wyjechał z niego policyjny bus.
- Jedź za nimi. Jak będziesz miał okazję to ich wyprzedź.
Nie musieli długo czekać, redukcja biegu i już byli przed nimi. Koguty.
Wesołych Świąt życzę wszystkim czytającym :)
- Więc co się właściwie stało? – zapytała polewając sobie i Cynglowi whiskey.
- Jego pierwsza akcja, pozbycie się wtyczki skończyło się na strzelaninie i chyba dwóch trupach na stacji benzynowej. – pociągnął sporego łyka, skrzywił się – Dwaj policjanci. – dodał i zakaszlał.
W jej oczach zobaczył iskry.
- Mogę jechać z wami?- zapytała, patrzyła teraz jednak na kierowcę.
- Zastanowię się. – powiedział Cyngiel nie odrywając oczu od ekranu i odstawił szkło. – Masz lód? – zapytał. Wzdychając zniknęła za drzwiami. Nim zdążył cokolwiek powiedzieć Cyngiel wypalił z uśmiechem:
- Zapomnij. Przecież widzę jak się ślinisz. – powiedział po czym dokończył alkohol.
Drukarka wydała z siebie kilka zgrzytów. Podał mu fałszywą umowę kupna sprzedaży.
- I po to jechaliśmy aż tutaj? – zapytał zdziwiony kierowca.
- Nie, tutaj pomyślimy co zrobić z radiowozem z wkładką. – Będziesz musiał spać w swoim nowym samochodzie, ale nie masz mi tego za złe, prawda? To S63. – podał kluczyki.
- Dzięki.- powiedział kierowca, ale Cyngiel nie wypuścił ich z dłoni.
- Nie zabij nas. – dodał, po czym się roześmiał, wziął butelkę ze stołu i wsiadł do auta. W końcu wróciła, trzymając worek foliowy z lodem w rękach.
- Wsiadaj. – powiedział, otwierając jej drzwi.
Gdy tylko odpalił silnik, samochód obrócił się prawie w miejscu. Myślał o tym co się stało. Pomagało mu w ustaleniu wersji zdarzeń, kiedy Cyngiel opowiadał jej wszystko bardzo szczegółowo. Zastanawiał się co się stało z tamtymi trzema typami. Samochód pędził jak pocisk, kiedy w milczeniu poświęcał się jeździe całym sobą. W końcu dotarli na miejsce. Już z oddali widać było migotanie świateł kogutów. Cała trójka zeznała jednakowo. Policjant, który ich przesłuchiwał, miał najwyraźniej ciekawsze plany na ten wieczór, nie był zbyt uprzejmy, co im nie przeszkadzało. Wszystko przebiegło sprawnie. Około godziny później znajdowali się w tym samym garażu. Kiedy światła w domu obok pogasły, wreszcie odetchnął z ulgą. Wiedział, że nie zaśnie. Jego telefon dzwonił tego wieczora już nie raz.
W jego życiu nikt mu niczego nie zawinił, mimo tego nie był szczęśliwy. Czuł, że czegoś mu brakuje. Teraz to uczucie zniknęło.
Zapatrzony przed siebie dostrzegł, że drzwi do garażu delikatnie się uchylają. Odłożył broń, kiedy dostrzegł kobiecą figurę. Wsiadła do samochodu.
- Dlaczego nie śpisz? – zapytała.
- A ty? – odpowiedział krótko.
- Byłam ciekawa, czy jesteś taki jak inni.
- To znaczy?
- Wiesz, nie możesz spać, czyli masz wyrzuty sumienia. Jesteś jeszcze młody. Inni ludzie cyngla to starzy wyjadacze bez żadnych zasad.
- Skąd przekonanie, że ja mam jakieś?
- Czysta spekulacja. Dlaczego to robisz? Jeszcze jesteś czysty. Możesz się rozmyślić.
Zapadła cisza. Przez chwilę patrzyli sobie w oczy. W końcu zdobył się na odwagę i pocałował ją.
- Nadajesz się do tego. – powiedziała.
- Całowania? – zapytał niepewnie.
- Do prowadzenia, całujesz fatalnie. – powiedziała śmiejąc się.
- A ty? Przecież też nie jesteś stara. Co cię w tym trzyma?
- Długo jeszcze będziesz gadać? - zapytała, po czym zaczęła go całować. Gdyby jeszcze dwa dni wcześniej ktoś powiedział mu, że będzie siedzieć w nowiutkim mercedesie z kobietą, którą mógłby mieć jedynie w myślach, zabiłby go śmiechem. A jednak, Cyngiel miał rację, marzenia trzeba spełniać. Kochali się długo i namiętnie. Kiedy w końcu wyszła z auta i wróciła do domu miał moralniaka. Nawet nie wiedział jak miała na imię.
Zapalił papierosa. Zaśmiał się w głos.
Rano obudził go Cyngiel. Przyniósł mu śniadanie do auta.
- Jak się spało? Nie jesteś zły? - powiedział obserwując go uważnie.
- Nieee... - odparł przeciągając się.
- Dzięki. Dokąd? - zapytał odpalając samochód.
- Trzeba pomóc tym dwóm idiotom.
Podjechali pod posterunek. Po chwili wyjechał z niego policyjny bus.
- Jedź za nimi. Jak będziesz miał okazję to ich wyprzedź.
Nie musieli długo czekać, redukcja biegu i już byli przed nimi. Koguty.
Wesołych Świąt życzę wszystkim czytającym :)