Humor
5 l
16
Mało kto pamięta o tym, jakim Król Dawid był dupkiem.
1) Jako król wysłał wojsko do walki z Ammonitami. Jako król siedział na dupsku w pałacu razem z siedmioma żonami.
2) Ale że siedem to za mało, to wyruchał Batszebę, żonę Uriasza, który był akurat na wojnie.
3) Kiedy okazało się, że ta zaciążyła, Dawid ściągnął Uriasza z fortu, żeby spróbować go wrobić we własnego dzieciaka, ale ten nie przespał się z żoną podczas pobytu.
4) Trzeba było wymyślić coś innego, więc Dawid odpowiednio zaplanował bitwę - nie tak, żeby jego wojska wygrały, tylko tak, żeby Uriasz na pewno zginął.
5) Poczekał aż minie zwyczajowy okres żałoby i poślubił wdówkę, którą sam uczynił wdówką, zabijając jej męża.
Tego było za wiele nawet dla Jahwego. Wysłał proroka Natana, żeby ten mu opowiedział metaforyczną bajkę o owcach. Natan przy okazji oświadczył, że «Pan odpuszcza ci też twój grzech - nie umrzesz, lecz dlatego, że przez ten czyn odważyłeś się wzgardzić Panem, syn, który ci się urodzi, na pewno umrze» (2 Sm 12, 12-13)
Jaką ulgę musiał poczuć Dawid!
I wilk (Jahwe) syty (zabił niemowlę) i owca (Dawid) cała.
1) Jako król wysłał wojsko do walki z Ammonitami. Jako król siedział na dupsku w pałacu razem z siedmioma żonami.
2) Ale że siedem to za mało, to wyruchał Batszebę, żonę Uriasza, który był akurat na wojnie.
3) Kiedy okazało się, że ta zaciążyła, Dawid ściągnął Uriasza z fortu, żeby spróbować go wrobić we własnego dzieciaka, ale ten nie przespał się z żoną podczas pobytu.
4) Trzeba było wymyślić coś innego, więc Dawid odpowiednio zaplanował bitwę - nie tak, żeby jego wojska wygrały, tylko tak, żeby Uriasz na pewno zginął.
5) Poczekał aż minie zwyczajowy okres żałoby i poślubił wdówkę, którą sam uczynił wdówką, zabijając jej męża.
Tego było za wiele nawet dla Jahwego. Wysłał proroka Natana, żeby ten mu opowiedział metaforyczną bajkę o owcach. Natan przy okazji oświadczył, że «Pan odpuszcza ci też twój grzech - nie umrzesz, lecz dlatego, że przez ten czyn odważyłeś się wzgardzić Panem, syn, który ci się urodzi, na pewno umrze» (2 Sm 12, 12-13)
Jaką ulgę musiał poczuć Dawid!
I wilk (Jahwe) syty (zabił niemowlę) i owca (Dawid) cała.
