3 l
2
"Trzeba będzie nam ją wreszcie zabić..."
Historia braci Coombes, nastoletnich morderców własnej matki. Londyn 1895.
Dwunastoletni Robert Coombes wraz z jedenastoletnim bratem Nathanielem , byli synami Emily i Roberta Coombesów. Ojciec był stewardem na statkach pasażerskich, okresowo nieobecny w domu. Synowie mieszkali z rodzicami początkowo w Liverpoolu, potem w Londynie. Syn Robert od wczesnego dzieciństwa przejawiał symptomy nadpobudliwości, nazywane dzisiaj ADHD. Lekarze nie stwierdzali większych problemów psychicznych. Wraz z bratem ukończył szkołę podstawową Grange Road School w Londynie. Robert w wieku 11 lat zatrudnił się jako pomocnik robotników w stoczni. Hobby chłopaka stanowiły gazety bulwarowe z tematami morderstw i procesów. Czołowym tematem, którym się interesował był Kuba Rozpruwacz i jego wyczyny. Coombesowie byli spokojną choć nie pozbawioną konfliktów rodziną. Częsta nieobecność ojca powodowała kłopoty wychowawcze.
Nathaniel ukarany, za lenistwo i kompletny brak aktywności, kilkoma klapsami, postanowił, jak ujawniono to podczas późniejszego procesu, matkę "wyeliminować". Po rozmowie z bratem, uzyskał jego aprobatę. 8 lipca 1895 roku nad ranem około godziny 4-tej. Robert podszedł do śpiącej matki, uderzył ją drewnianym kołkiem w głowę, po czym ugodził ją dwukrotnie, wcześniej zakupionym, za 5 ówczesnych pensów, nożem. Po czym spokojnie położył się spać. Matka konała do godziny około 9 -tej. Następnego dnia bracia wyprowadzili się do znajomych, informując sąsiadów, że matka wyjechała do Liverpoolu. Co ciekawe, Robert opłacił komorne za następny miesiąc. Po dziesięciu dniach sąsiedzi wezwali policję.
Powodem był nieznośny odór.
W czasie procesu uznano Roberta winnym, jednak z powodu młodego wieku, skazano na dożywotnie więzienie, a nie jak to miano w zwyczaju, karę śmierci. Nathaniel został uniewinniony.
Po 17 latach Robert został zwolniony i wyjechał do Australii. Miał lat 30. Co ciekawe wstąpił do Królewskich Sił Zbrojnych. Uczestniczył w kampanii pod Gallipoli w 1916 roku, za co został odznaczony Medalem za odwagę. Zmarł samotnie w wieku 67 lat w Nowej Południowej Walii.
Brat Nathaniel również przeniósł się do Australii, służył na krążowniku liniowym HMAS Australia, w czasie WW I. Zmarł również w Nowej Południowej Walii w roku 1946. Całe życie utrzymywał kontakty z bratem.
Robert Allen Coombes (1882–1949) reprezentuje bardzo rzadki przykład dziecka mordującego swoją matkę. Morderstwo pozostawało niewykryte przez dziesięć dni i stało się sensacją, gdy zostało odkryte w upalne lato 1895 roku na East Endzie w Londynie. Wydarzenie to stało się znane jako Plaistow Horror.
Robert z prawej na zdjęciu.
Post z grupy Historia świata w cieniu wojen 1805-1945
Historia braci Coombes, nastoletnich morderców własnej matki. Londyn 1895.
Dwunastoletni Robert Coombes wraz z jedenastoletnim bratem Nathanielem , byli synami Emily i Roberta Coombesów. Ojciec był stewardem na statkach pasażerskich, okresowo nieobecny w domu. Synowie mieszkali z rodzicami początkowo w Liverpoolu, potem w Londynie. Syn Robert od wczesnego dzieciństwa przejawiał symptomy nadpobudliwości, nazywane dzisiaj ADHD. Lekarze nie stwierdzali większych problemów psychicznych. Wraz z bratem ukończył szkołę podstawową Grange Road School w Londynie. Robert w wieku 11 lat zatrudnił się jako pomocnik robotników w stoczni. Hobby chłopaka stanowiły gazety bulwarowe z tematami morderstw i procesów. Czołowym tematem, którym się interesował był Kuba Rozpruwacz i jego wyczyny. Coombesowie byli spokojną choć nie pozbawioną konfliktów rodziną. Częsta nieobecność ojca powodowała kłopoty wychowawcze.
Nathaniel ukarany, za lenistwo i kompletny brak aktywności, kilkoma klapsami, postanowił, jak ujawniono to podczas późniejszego procesu, matkę "wyeliminować". Po rozmowie z bratem, uzyskał jego aprobatę. 8 lipca 1895 roku nad ranem około godziny 4-tej. Robert podszedł do śpiącej matki, uderzył ją drewnianym kołkiem w głowę, po czym ugodził ją dwukrotnie, wcześniej zakupionym, za 5 ówczesnych pensów, nożem. Po czym spokojnie położył się spać. Matka konała do godziny około 9 -tej. Następnego dnia bracia wyprowadzili się do znajomych, informując sąsiadów, że matka wyjechała do Liverpoolu. Co ciekawe, Robert opłacił komorne za następny miesiąc. Po dziesięciu dniach sąsiedzi wezwali policję.
Powodem był nieznośny odór.
W czasie procesu uznano Roberta winnym, jednak z powodu młodego wieku, skazano na dożywotnie więzienie, a nie jak to miano w zwyczaju, karę śmierci. Nathaniel został uniewinniony.
Po 17 latach Robert został zwolniony i wyjechał do Australii. Miał lat 30. Co ciekawe wstąpił do Królewskich Sił Zbrojnych. Uczestniczył w kampanii pod Gallipoli w 1916 roku, za co został odznaczony Medalem za odwagę. Zmarł samotnie w wieku 67 lat w Nowej Południowej Walii.
Brat Nathaniel również przeniósł się do Australii, służył na krążowniku liniowym HMAS Australia, w czasie WW I. Zmarł również w Nowej Południowej Walii w roku 1946. Całe życie utrzymywał kontakty z bratem.
Robert Allen Coombes (1882–1949) reprezentuje bardzo rzadki przykład dziecka mordującego swoją matkę. Morderstwo pozostawało niewykryte przez dziesięć dni i stało się sensacją, gdy zostało odkryte w upalne lato 1895 roku na East Endzie w Londynie. Wydarzenie to stało się znane jako Plaistow Horror.
Robert z prawej na zdjęciu.
Post z grupy Historia świata w cieniu wojen 1805-1945