2
Derweze, czyli brama piekieł
Rejon Derweze znajduje się w Turkmenistanie, na pustyni Kara-kum i jest oddalony od stolicy kraju na północ o 260 km. Miejsce zamieszkują głównie Turkmeni, prowadzący półkoczowniczy tryb życia.
Rejon Derweze znajduje się w Turkmenistanie, na pustyni Kara-kum i jest oddalony od stolicy kraju na północ o 260 km. Miejsce zamieszkują głównie Turkmeni, prowadzący półkoczowniczy tryb życia.
O co chodzi z Derweze?
W 1971 roku, podczas wykonywania tam wiercenia geologicznego, przewiercono płytko położone złoże gazu ziemnego (tak zwaną kieszeń gazową), przez co wpadły tam wszystkie maszyny wiertnicze. W wyniku znacznego obniżenia ciśnienia złożowego teren, na którym znajdowała się wiertnia, zapadł się w podziemną jaskinię. Powstał krater głębokości około 20 m i średnicy 70 m. Aby zapobiec zanieczyszczeniu gazem atmosfery, radzieccy naukowcy zdecydowali się go podpalić. Zakładano, że gaz wypali się w ciągu kilku tygodni, jednak miejsce to płonie nieprzerwanie od 1971 roku, czyli 52 lata.
Płomienie bramy piekieł sięgają do 10-15 metrów wysokości. Temperatura powierzchni krateru moze przekraczać 1000°C. Intensywne upały stwarzają tam trudne środowisko do rozwoju życia, przez co jest on wyjątkowo niegościnnym obiektem geologicznym.
W 1971 roku, podczas wykonywania tam wiercenia geologicznego, przewiercono płytko położone złoże gazu ziemnego (tak zwaną kieszeń gazową), przez co wpadły tam wszystkie maszyny wiertnicze. W wyniku znacznego obniżenia ciśnienia złożowego teren, na którym znajdowała się wiertnia, zapadł się w podziemną jaskinię. Powstał krater głębokości około 20 m i średnicy 70 m. Aby zapobiec zanieczyszczeniu gazem atmosfery, radzieccy naukowcy zdecydowali się go podpalić. Zakładano, że gaz wypali się w ciągu kilku tygodni, jednak miejsce to płonie nieprzerwanie od 1971 roku, czyli 52 lata.
Płomienie bramy piekieł sięgają do 10-15 metrów wysokości. Temperatura powierzchni krateru moze przekraczać 1000°C. Intensywne upały stwarzają tam trudne środowisko do rozwoju życia, przez co jest on wyjątkowo niegościnnym obiektem geologicznym.
Badania krateru
W 2013 roku, światowej sławy odkrywca; 44-letni George Kourounis, jako pierwszy na świecie zjechał 30 metrów w dół krateru i przeszedł przez jego powierzchnię. Na dole zebrał próbki gleby, mając nadzieję, że dowie się, czy w tak trudnych warunkach może przetrwać życie. Mężczyzna później poinformował, że mimo gorącego środowiska bogatego w metan, odkrył tam obecność bakterii.
W 2013 roku, światowej sławy odkrywca; 44-letni George Kourounis, jako pierwszy na świecie zjechał 30 metrów w dół krateru i przeszedł przez jego powierzchnię. Na dole zebrał próbki gleby, mając nadzieję, że dowie się, czy w tak trudnych warunkach może przetrwać życie. Mężczyzna później poinformował, że mimo gorącego środowiska bogatego w metan, odkrył tam obecność bakterii.
