15
W 1948 roku harcerki Łódzkiej Żeńskiej Drużyny Harcerek im. „Zośki” wyruszyły przepłynąć jezioro Gardno.

Wynajęto dwie łodzie. Większa łódź była motorowa i miała kabinkę. Mogła ona pomieścić 12–14 osób, natomiast druga – mniejsza, płaskodenna i bez napędu – najwyżej 6–7. Łódki jednak maksymalnie przeciążono i W obu łodziach mogących pomieścić około 20 osób, popłynęło łącznie 36 dziewczynek i 6 osób dorosłych.

Kiedy łódki były na środku jeziora dziewczynki zauważyły, że większa łódź przecieka. Wkrótce zgasł silnik, a fale na jeziorze rozkołysały łodzie jeszcze bardziej. Z przeciekającej łodzi rzewoźnik zaczął przerzucać dziewczynki do drugiej, mniejszej łodzi. Gdy przerzucił ich kilka, mniejsza łódź, gwałtownie przeciążona, nabrała wody całą szerokością burty i błyskawicznie się przewróciła.

Krzyki tonących niosły się po jeziorze i rybacy, którzy natychmiast popłynęli na ratunek, biorąc wszelkie łodzie, jakie tylko znaleźli na brzegu.

W rezultacie śmierć poniosło 21 harcerek w wieku od 8 do 15 lat oraz 4 dorosłe kobiety.
Największa wodna katastrofa śródlądowa w Polsce
0.065807104110718