4
FASOLASUCHUS czyli największy cztero nożny drapieżnik żyjący na ziemi. Pierwszy raz został odkryty w 1981 r. przez Jose Bonaparte w Argentynie. Fasolasuchus należał do rodziny archozaurów, czyli słynnej grupy gadów, które są ogniwem między prehistorycznymi jaszczurami i gigantycznymi teropodami. Czaszka Fasolasuchusa miała 1,3 m długości, a całe ciało od 8 do 10 m długości, przez co był porównywalny do Tarbozaura, z taką wielkością Fasolasuchus przerastał jakiekolwiek inne gady że swojej grupy w tym innego przedstawiciela rodziny czyli Saurosuchusa. Był on także bardzo ciężki osiągając nawet 3,5 t wagi.
Żył on podczas Triasu, znacznie wcześniej niż inne znacznie bardziej znane i większe drapieżniki. Jednak po za swoimi rozmiarami Fasolasuchus był także uzbrojony w ostre i długie zęby które ułatwiały mu polowanie. Ofiarą Fasolasuchusa mógł zostać praktycznie każdy kto staną by mu na drodze, chodź sądząc po rozmiarze tej bestii raczej trudno by mu było dogonić szybsze zwierzęta, dlatego w menu Fasolasuchus lądowały głównie pierwsze zauropody i inne duże bestie.
Jednak cechą która różni Fasolasuchusa od innych przedstawicieli archozaurów była jego znacznie grubsza skóra w okolicach szyi i innych wrażliwych miejsc, większość paleontologów sądzi jednak, że miała ona znaczenie tylko podczas walki o terytorium i o samice z innymi przedstawicielami gatunku. Fasolasuchus po za grubą skórą miał jeszcze znacznie mocniej zbudowany kręgosłup który pomagał utrzymywać ciało w odpowiedniej postawie.