Jak to jest być ratownikiem wodnym? Dobrze?

SPROSTOWANIE: powyższy dokument nie uprawnia mnie do podjęcia pracy jako ratownik wodny. Żeby podjąć taką pracę, potrzebuję zdać kurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy oraz odpowiedni patent (w moim przypadku sternika motorowodnego) 

Drogie dzidki, sezon wakacyjny w pełni, plaże pełne ludzi chcących fajnie spędzić czas czy się ochłodzić to stwierdziłem, że podam wam kilka przykładów czego NIE ROBIĆ nad wodą, bo inaczej można skończyć w czarnym worku. Żyjemy w (w miarę) wolnym kraju i do niczego was nie zmuszę, potraktujcie więc niniejszą dzidkę jako dobrą radę. A więc bez zbędnego pierdolenia, zapraszam do lektury.

Punkt 1. Alkohol i brawura

Zacznę od czegoś sztampowego, ale najczęściej topielców wyławia się z tych właśnie powodów.

Załóżmy taki scenariusz, rozstawiasz się na plaży. Leżaczek, kocyk, parasol, parawan, słońce grzeje i wieje przyjemny wiaterek. No aż chce się otworzyć zimnego browara i cieszyć się chwilą. I tak schodzi 1, 2, 3 butelka lub puszka. W pewnym momencie stwierdzasz, że chcesz się ochłodzić i popływać. STOP, dlaczego to zły pomysł? Samo spożycie alkoholu nie oznacza, że nie można wejść do wody, absolutnie nie. Można wejść, tylko maksymalnie do pasa, ewentualnie się po torsie i rękach pochlapać. Alko sprawia, że nasz zmysł równowagi szwankuje i często sprawia, że jesteśmy bardziej pewni siebie. Te dwa czynniki są zabójcze, ponieważ, jeżeli nie daj Boże pod wpływem alko zaczniemy pływać i oddalimy się od brzegu, to może się pojawić zmęczenie, dezorientacja i panika. Panikując w wodzie traci się mnóstwo sił i chaotycznie próbuje dopłynąć do brzegu. Kończy się na tym, że machamy rękami i nogami próbując płynąć, a tu problem, bo ledwo się poruszasz do przodu i wpadasz w pierwszą fazę tonięcia (o tychże fazach opowiem później). Podsumowując, po alko tylko do pasa w wodzie i zawsze należy mieć grunt pod stopami ze sporym zapasem.

Punkt 2. Tylko kąpieliska strzeżone

Dlaczego kąpieliska strzeżone? Poza oczywistym, czyli tym, że są w takim miejscu ratownicy to ZAWSZE dno takiego kąpieliska jest dokładnie sprawdzone pod kątem zagrożeń. W takim kąpielisku nie wejdzie się gołą stopą na np. zardzewiały łańcuch cumowniczy albo ostre kamienie co mogłoby się skończyć skaleczeniem i infekcją bakteryjną. 

Jeżeli chodzi o samych ratowników to na kąpieliskach śródlądowych na każde 100 metrów plaży przypada co najmniej 2 ratowników, a nad morzem też co najmniej 2 na 100 metrów + jeszcze 1 od lustra wody, który pływa na łódce ratowniczej. 

Może się niektórym wydać, że po co chodzić na takie plaże, skoro będzie tam ogrom ludzi i mało miejsca na swoje graty, ale uwierzcie, lepiej jest mieć mało miejsca i być bezpiecznym niż mieć więcej, ale nie będąc pod okiem specjalistów gotowych w każdej chwili wam pomóc.

Punkt 3. Stosować się do poleceń ratowników i znaków ostrzegawczych

Załóżmy kolejny scenariusz. Po 4 lub więcej godzinach jazdy dojeżdżasz około południa do hotelu, rozpakowujesz się i idziesz na plażę. Docierasz, a tam czerwona flaga. Szlag cię trafia, bo nie po to tyle jechałeś, żeby nie móc wskoczyć do wody, więc ignorujesz flagę i wskakujesz. Krytyczny błąd. 

Czerwona flaga to nie widzimisię ratownika, bo nie chce mu się pilnować plażowiczów. Zawsze jest jakiś powód. Może to być koniec pracy ratowników na ten dzień, silny wiatr, prądy wsteczne, woda płynąca powyżej 1 m/s, (nad morzem) sinice lub inne skażenie wody, teren objęty ćwiczeniami, powodów może być wiele. To samo tyczy się poleceń głosowych od ratowników i gwizdków. Jeżeli ratownik krzyczy, że masz wyjść z wody to masz wyjść z wody bez kłótni. Ratownik wodny może być przewrażliwiony, ponieważ taka praca jest bardzo wymagająca. Po wywieszeniu białej flagi zaczyna się obserwacja kąpieliska non-stop przez 8 godzin. Żadnych telefonów, książek czy innej rozrywki. Pozostaje muzyka, ale i ona musi być relatywnie cicho ze względu wymóg nasłuchiwania czy ktoś o pomoc nie woła na lądzie. Topienie się to bardzo często cichy proces. Żadnego wierzgania rękami, żadnego wołania o pomoc, tylko ciche przegrywanie z wodą. Za przeoczenie tonącego i z tego powodu śmierć plażowicza ratownika czekają straszne konsekwencje. Wywalenie z pracy i postępowanie karne to dopiero wierzchołek konsekwencji.

Reasumując, słuchajcie się ratowników, stosujcie się do znaków ostrzegawczych, ponieważ to wszystko jest dla waszego bezpieczeństwa. 

Bonus. Fazy tonięcia.

Dzida się zrobiła długa, także nie będę tutaj przysłowiowo lał wody tylko przejdę do rzeczy.

Tonięcie dzieli się na trzy fazy i im późniejsza tym mniejsze szanse na przeżycie 

Faza 1. Zorientowanie się.
Ta faza trwa od kilku sekund do maksymalnie pół minuty. Dochodzi w niej do zachłyśnięcia się wodą i zorientowania się, że jesteśmy w niebezpieczeństwie 

Faza 2. Walka o przeżycie.
Tutaj zaczyna się zagrożenie życia. Człowiek w tej fazie robi wszystko, żeby utrzymać się na powierzchni. Na przemian wynurzenie ze złapaniem oddechu, a potem znów pod wodę i od nowa. Takie zjawisko nazywa się spławikowaniem, ponieważ człowiek wygląda jak spławik kiedy ryba skubie przynętę na haczyku. To pierwsza i często ostatnia faza, kiedy ratownik widzi osobę w potrzebie i zaczyna akcje ratunkową.

Faza 3. Pod wodę.
Ostatnia i najstraszniejsza faza tonięcia. Człowiek opada wtedy z sił i idzie pod wodę. Wygląda to tak, że nie ma się wtedy sił na wynurzenie i pozostaje tylko patrzenie jak nasze ciało idzie pod wodę. W pewnym momencie traci się władanie w kończynach i ostatnie co się widzi to opadanie w toń wody coraz głębiej widząc coraz ciemniej. Po straceniu widoku następuje zgon. W tej fazie szanse na przeżycie są nikłe.