Gęsiowa prehistoria: Edmontozaur

Edmontozaur jest największym roślinożernym dinozaurem nie będącym zauropodem, trudno określić wielkość edmontozaura, ale jego rozmiary określa się w przedziale. Od 10 do 15 metrów długości oraz od 6 do 14 ton wagi. Żył w Ameryce północnej około 66 mln lat temu i był jednym z ostatnich nieptasich dinozaurów żyjących tuż przed wymieraniem kredowym.

Czaszka Edmontozaura była zakończona bardzo szerokim podobnym do kaczego dziobem, z tyłu otworu gębowego wyrastały setki małych zębów tworzących baterie zębowe. Dzięki dużemu obszarowi nosowemu Edmonotozaur mógł wydawać dźwięki słyszalne z wielu kilometrów, w ten sposób komunikowały się między sobą. Charakterystyczną cechą szkieletu tego masywnego hadrozaura i innych przedstawicieli rodziny, są cieniutkie pałeczki wzdłuż wyrostków kolczystych, które usztywniały silny kręgosłup.

W Kanadzie na Albercie znaleziono masowe cmentarzyska, które sugerują, że Edmontozaury żyły w wielkich stadach liczących po kilkaset osobników podobnie do dzisiejszych gnu. Liczne szkielety tych hadrozaurów są znajdywane na całym terenie Ameryki Północnej mają one wskazywać, że te dinozaury wędrowały wiele kilometrów w podczas zmian pór roku, podobnie jak dzisiaj antylopy, by znaleźć pożywienie, schronienie i partnera do godów.

W 2003 roku naukowcy przebadali 10.000 fragmentów kości różnych dinozaurów, należących do 700 różnych osobników. Okazało się, że jedna z grup dinozaurów - Hadrosauridae była szczególnie podatna na występowanie nowotworów, zaś wśród nich najczęściej chorowały właśnie edmontozaury. Tak duży odsetek zachorowań tłumaczy się dietą bogatą w karcynogeny czyli czynniki powodujące mutację materiału genetycznego.