Gęsiowa prehistoria: Pachycefalozaur

Jeśli myślisz, że masz duże zakola, to pomyśl jeszcze raz.

Pachycefalozaur to rodzaj grubo głowego dinozaura, żyjącego w późnej kredzie, na terenie Ameryki północnej. Nazwa "Pachycefalozaur" wywodzi się od greckich słów "pachy" - gruby, "cephale" - głowa, i "sauros" - jaszczur. Istnieje tylko jeden znany gatunek: Pachycefalozaur Wyomingensis.

Jak inne dinozaury grubogłowe, Pachycefalosaurus był roślinożercą lub wszystkożercą. Najbardziej charakterystyczną cechą Pachycefalozaura jest twarda czaszka złożonej z jednej grubej kości i kilku niezwykle grubych jej zadaszeń. Dinozaur poruszał się na dwóch tylnych kończynach które były znacznie dłuższe niż jego przednie kończyny. Jest to największy przedstawiciel rodziny, osiągał on 4,5 m długości, 1 m w biodrach oraz 450 kg wagi.

Solidna czaszka tego i spokrewnionych rodzajów dinozaurów przyczyniła się do powstania teorii, według której pachycefalozaury używały swoich głów do międzyosobniczych walk w obrębie gatunku, podobnie do jeleni. Jednak wiele osób uważa tą teorię za nieprawidłową, inne zastosowanie grubej czaszki może mieć związek z ochroną przed mniejszymi drapieżnikami, chodź te większe mogły zostać zranione po uderzeniu.

Krótka czaszka zwięrzęcia miała dwa duże, zwrócone do przodu oczodoły. Wzkazuje to dobry wzrok zwierzęcia, a także szerokie pole widzenia. Poniżej znajdował się nieduży pysk zakończony zaostrzonym dziobem, i długim rzędem malutkich zębów idealnych do mielenia liści.

Z podobnych gatunków mamy także: Stygimolacha, Dracorexa z którymi funkcjownował w tym samym czasie, chodź niektórzy uważają je za młode osobniki Pachycefalozaura.