WOJCIECH LIS "MŚCICIEL" ŻOŁNIERZ NIEZŁOMNY
Wojciech Lis urodził się 28 października 1913 r. w Ostrowach Tuszowskich. W wieku 21 lat wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”, później został członkiem Stronnictwa Ludowego. Od 1942 r. stał na czele oddziału partyzanckiego działającego w podmieleckich lasach. Podporządkował się mieleckiej komendzie Narodowych Sił Zbrojnych. W wyniku akcji scaleniowej oddział został włączony do Narodowej Organizacji Wojskowej, a wiosną 1944 r. do Armii Krajowej. Żołnierze Lisa stanowili trzon zgrupowania AK krypt. „Hejnał”, które brało czynny udział w akcji „Burza”.
Po przejściu frontu Wojciech Lis podjął pracę w młynie w Hykach-Dębiakach, jednakże sytuacja polityczna zmusiła go do wznowienia działalności konspiracyjnej. Pod koniec marca 1945 r. uniknął aresztowania i rozpoczął formowanie nowego oddziału partyzanckiego. W 1945 r. Lis ponownie podporządkował się komendantowi powiatowemu NSZ w Mielcu i został awansowany do stopnia podchorążego. Po rozbiciu mieleckiej komendy NSZ oddział pozostawał pod wpływami Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, a w 1946 r. Lis podporządkował się oficerowi WiNu, „cichociemnemu”, mjr. Hieronimowi Dekutowskiemu, ps. „Zapora”.
Oddział Lisa współpracował z działającymi w okolicy oddziałami Aleksandra Rusina ps. „Olek”, Tadeusza Jaworskiego ps. „Zerwikaptur” czy Tadeusza Gajdy ps. „Tarzan”.
W trudnych czasach kiedy UB i Milicja szerzyły terror, oddział Lisa dzielnie stawiał im czoła w walce o wolną Polskę. Oddział Lisa rozpadł się w efekcie działań „bezpieki” w 1947 r., lecz sam nadal Lis ukrywał się wraz z kilkoma ostatnimi żołnierzami. Bezsilne kierownictwo UB w Mielcu, widząc nieskuteczność kolejnych obław na ukrywających się partyzantów, sięgnęło po metodę skrytobójstwa. Polecenie zamordowania Lisa wydano agentowi UB Wojciechowi Paluchowi ps. „Tor”, który by zdobyć zaufanie Lisa, wraz z funkcjonariuszami UB publicznie odegrał scenę fikcyjnego aresztowania i ucieczki. Był to już czwarty agent, wysłany przez Urząd Bezpieczeństwa jednak żadnemu misja się nie udała a jeden przypłacił to życiem. 30 stycznia 1948 r. o godzinie 12-tej w południe. Po spotkaniu w umówionym miejscu ag."Tor" mając w kieszeni pół litra wódki zaproponował wypicie i wypoczynek w lesie, po wypiciu paru kieliszków i spożyciu śniadania zaproponował Lisowi i Kędziorowi by ci się przespali wtedy zamordował ich oddając jednocześnie strzały oburącz z dwóch pistoletów w głowy śpiących żołnierzy. Za zabicie Wojciecha Lisa, agent „Tor” otrzymał 2 tys. złotych, garnitur i skórę na buty z cholewami.
Zwłoki zamordowanego Lisa i Kędziora zakopano na dziedzińcu Komendy Powiatowej MO w Mielcu, gdzie zostały odnalezione po 44 latach.
Wojciech Lis urodził się 28 października 1913 r. w Ostrowach Tuszowskich. W wieku 21 lat wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”, później został członkiem Stronnictwa Ludowego. Od 1942 r. stał na czele oddziału partyzanckiego działającego w podmieleckich lasach. Podporządkował się mieleckiej komendzie Narodowych Sił Zbrojnych. W wyniku akcji scaleniowej oddział został włączony do Narodowej Organizacji Wojskowej, a wiosną 1944 r. do Armii Krajowej. Żołnierze Lisa stanowili trzon zgrupowania AK krypt. „Hejnał”, które brało czynny udział w akcji „Burza”.
Po przejściu frontu Wojciech Lis podjął pracę w młynie w Hykach-Dębiakach, jednakże sytuacja polityczna zmusiła go do wznowienia działalności konspiracyjnej. Pod koniec marca 1945 r. uniknął aresztowania i rozpoczął formowanie nowego oddziału partyzanckiego. W 1945 r. Lis ponownie podporządkował się komendantowi powiatowemu NSZ w Mielcu i został awansowany do stopnia podchorążego. Po rozbiciu mieleckiej komendy NSZ oddział pozostawał pod wpływami Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, a w 1946 r. Lis podporządkował się oficerowi WiNu, „cichociemnemu”, mjr. Hieronimowi Dekutowskiemu, ps. „Zapora”.
Oddział Lisa współpracował z działającymi w okolicy oddziałami Aleksandra Rusina ps. „Olek”, Tadeusza Jaworskiego ps. „Zerwikaptur” czy Tadeusza Gajdy ps. „Tarzan”.
W trudnych czasach kiedy UB i Milicja szerzyły terror, oddział Lisa dzielnie stawiał im czoła w walce o wolną Polskę. Oddział Lisa rozpadł się w efekcie działań „bezpieki” w 1947 r., lecz sam nadal Lis ukrywał się wraz z kilkoma ostatnimi żołnierzami. Bezsilne kierownictwo UB w Mielcu, widząc nieskuteczność kolejnych obław na ukrywających się partyzantów, sięgnęło po metodę skrytobójstwa. Polecenie zamordowania Lisa wydano agentowi UB Wojciechowi Paluchowi ps. „Tor”, który by zdobyć zaufanie Lisa, wraz z funkcjonariuszami UB publicznie odegrał scenę fikcyjnego aresztowania i ucieczki. Był to już czwarty agent, wysłany przez Urząd Bezpieczeństwa jednak żadnemu misja się nie udała a jeden przypłacił to życiem. 30 stycznia 1948 r. o godzinie 12-tej w południe. Po spotkaniu w umówionym miejscu ag."Tor" mając w kieszeni pół litra wódki zaproponował wypicie i wypoczynek w lesie, po wypiciu paru kieliszków i spożyciu śniadania zaproponował Lisowi i Kędziorowi by ci się przespali wtedy zamordował ich oddając jednocześnie strzały oburącz z dwóch pistoletów w głowy śpiących żołnierzy. Za zabicie Wojciecha Lisa, agent „Tor” otrzymał 2 tys. złotych, garnitur i skórę na buty z cholewami.
Zwłoki zamordowanego Lisa i Kędziora zakopano na dziedzińcu Komendy Powiatowej MO w Mielcu, gdzie zostały odnalezione po 44 latach.
Komunistyczne władze i ich zwolennicy do samego końca walczyli by pamięć o tych bohaterach zniknęła na zawsze gdzieś pod śmietnikiem MO jednak szczątki Lisa i Kędziora zostały odnalezione po 44 latach i pochowane z honorami 2 maja 1992r na cmentarzu parafialnym w Mielcu. Jako współorganizator serdecznie zapraszamy na uroczystości które odbędą się w Mielcu dnia 1 lutego 2025r