4
Znam tylko jeden rodzaj zobowiązania, który ludzie przyjmują na siebie nie za pośrednictwem umowy, lecz bezpośrednio samym czynem, a to dlatego, że w chwili przyjęcia zobowiązania istoty, do której się ono odnosiło, nie było jeszcze na świecie: jest to zobowiązanie rodziców względem dzieci. Kto daje dziecku życie, ten bierze tym samym na siebie obowiązek utrzymania go aż do czasu, kiedy dziecko będzie w stanie samo się utrzymywać; a jeśli ta chwila nie ma nigdy nadejść, jak to na przykład bywa w razach, kiedy dziecko jest niewidome, gdy jest kaleką, kretynem, to i obowiązek nie kończy się nigdy. 
Artur Schopenhauer "O podstawie moralności
0.062920093536377