12
Grawastar to hipotetyczny obiekt astronomiczny, który może powstawać w miejscu, gdzie według klasycznej teorii powinna utworzyć się czarna dziura. Zamiast osobliwości o nieskończonej gęstości, jego wnętrze miałoby być wypełnione energią próżni, otoczoną cienką warstwą egzotycznej materii. To sprawia, że grawastar różni się wewnętrznie od czarnej dziury, choć może wyglądać bardzo podobnie.
W odróżnieniu od czarnych dziur, grawastary nie mają horyzontu zdarzeń – granicy, poza którą nic nie może się wydostać. Oznacza to, że informacja i materia nie są tam „gubione”, co czyni je ciekawym rozwiązaniem jednego z problemów współczesnej fizyki – paradoksu informacyjnego. Teoretycznie mogłyby być stabilne i długo istnieć, choć jak dotąd nie udało się ich zaobserwować.
Teorię grawastara zaproponowano w 2001 roku, a jednym z jej autorów był polski fizyk Paweł O. Mazur. Mimo że koncepcja pozostaje w sferze teorii, jest poważnie rozważana jako możliwa alternatywa dla czarnych dziur. Jeśli kiedykolwiek uda się wykryć taki obiekt, może to wpłynąć na podstawy naszej wiedzy o grawitacji, strukturze wszechświata i naturze czasu.
W odróżnieniu od czarnych dziur, grawastary nie mają horyzontu zdarzeń – granicy, poza którą nic nie może się wydostać. Oznacza to, że informacja i materia nie są tam „gubione”, co czyni je ciekawym rozwiązaniem jednego z problemów współczesnej fizyki – paradoksu informacyjnego. Teoretycznie mogłyby być stabilne i długo istnieć, choć jak dotąd nie udało się ich zaobserwować.
Teorię grawastara zaproponowano w 2001 roku, a jednym z jej autorów był polski fizyk Paweł O. Mazur. Mimo że koncepcja pozostaje w sferze teorii, jest poważnie rozważana jako możliwa alternatywa dla czarnych dziur. Jeśli kiedykolwiek uda się wykryć taki obiekt, może to wpłynąć na podstawy naszej wiedzy o grawitacji, strukturze wszechświata i naturze czasu.