ŻÓŁTY POKÓJ
Nazwa pokoju zachowana jest od czasu, gdy jego ściany zostały ozdobione żółtą tapetą. W latach 60-tych podczas renowacji sztukaterii zostały odkryte pod tapetami rysunki w stylu Empire z początku XIX wieku, które przywrócono do dawnej świetności. Kanapa, w stylu Ludwika XVI, pochodzi z Francji z końca XVIII wieku.
Duży portret został namalowany przez czeskiego malarza Franciszka Ženíšeka. Dama w czerni przedstawia Karolinę Sternberg (1863-1944), prababcię obecnego właściciela zamku. W gablocie znajduje się kolekcja porcelany z Miśni i Wiednia. Kolejny portret - Dama w bieli, angielskiego portrecisty George Romneya, przedstawia Franciszkę Sternberg (1763-1825). Franciszka była żoną Franciszka Józefa Sternberga-Manderscheida, założyciela Towarzystwa Patriotycznego Przyjaciól Sztuki - później Galerii Narodowej.
Patrząc z okna możemy zobaczyć rzekę Sázava i pozostałości po francuskim parku barokowym, który został założony na początku XVIII wieku. Hotel został zbudowany w 1901 roku, w czasie kiedy powstała linia kolejowa w regionie Posazaví.
Nazwa pokoju zachowana jest od czasu, gdy jego ściany zostały ozdobione żółtą tapetą. W latach 60-tych podczas renowacji sztukaterii zostały odkryte pod tapetami rysunki w stylu Empire z początku XIX wieku, które przywrócono do dawnej świetności. Kanapa, w stylu Ludwika XVI, pochodzi z Francji z końca XVIII wieku.
Duży portret został namalowany przez czeskiego malarza Franciszka Ženíšeka. Dama w czerni przedstawia Karolinę Sternberg (1863-1944), prababcię obecnego właściciela zamku. W gablocie znajduje się kolekcja porcelany z Miśni i Wiednia. Kolejny portret - Dama w bieli, angielskiego portrecisty George Romneya, przedstawia Franciszkę Sternberg (1763-1825). Franciszka była żoną Franciszka Józefa Sternberga-Manderscheida, założyciela Towarzystwa Patriotycznego Przyjaciól Sztuki - później Galerii Narodowej.
Patrząc z okna możemy zobaczyć rzekę Sázava i pozostałości po francuskim parku barokowym, który został założony na początku XVIII wieku. Hotel został zbudowany w 1901 roku, w czasie kiedy powstała linia kolejowa w regionie Posazaví.
BUDUAR
Meble w buduarze są w stylu rokokowym z XVIII wieku. Sofa pod lustrem weneckim to szezlong (po francusku: "długie krzesło"). Dwa portrety obok lustra przedstawiają alegorie żałoby i nadziei, namalowane przez włoskiego artystę Pietro Rotari (1707-1762). Trzeci obraz od drzwi, w tej samej ramie, przedstawia św. Jana Chrzciciela.
Na prawo od drzwi wejściowych widać owalny portret Marii Gabrieli Palffy, matki Karoliny Sternberg. Pod portretem stoi niski stolik, którego elementy wykonane są z kości słoniowej.
Meble w buduarze są w stylu rokokowym z XVIII wieku. Sofa pod lustrem weneckim to szezlong (po francusku: "długie krzesło"). Dwa portrety obok lustra przedstawiają alegorie żałoby i nadziei, namalowane przez włoskiego artystę Pietro Rotari (1707-1762). Trzeci obraz od drzwi, w tej samej ramie, przedstawia św. Jana Chrzciciela.
Na prawo od drzwi wejściowych widać owalny portret Marii Gabrieli Palffy, matki Karoliny Sternberg. Pod portretem stoi niski stolik, którego elementy wykonane są z kości słoniowej.
BIBLIOTEKA
Biblioteka zawiera ok. 3500 książek, z których przeważająca większość pochodzi z końca XIX i początku XX wieku. Najstarsze dzieła pochodzą z przełomu XVII i XVIII wieku i są eksponowane w gablotach. Nowsze książki znajdują się nad wejściem.
Mamy tutaj zarówno książki w języku niemieckim, czeskim, angielskim, francuskim, jak i łacińskim. Na lewo od drzwi do jadalni znajdziemy pierwszą kompletną edycję Encyklopedii Otto (1888-1909).
Portret starca (być może Piotr Apostoł) to arcydzieło baroku i jest przypisywany malarzowi Peterowi Brandlowi (1668-1735).
Biblioteka zawiera ok. 3500 książek, z których przeważająca większość pochodzi z końca XIX i początku XX wieku. Najstarsze dzieła pochodzą z przełomu XVII i XVIII wieku i są eksponowane w gablotach. Nowsze książki znajdują się nad wejściem.
Mamy tutaj zarówno książki w języku niemieckim, czeskim, angielskim, francuskim, jak i łacińskim. Na lewo od drzwi do jadalni znajdziemy pierwszą kompletną edycję Encyklopedii Otto (1888-1909).
Portret starca (być może Piotr Apostoł) to arcydzieło baroku i jest przypisywany malarzowi Peterowi Brandlowi (1668-1735).
Tak, to był jeden duży pokój z książkami. Mogłabym tam zamieszkać na stałe.