Jewgienij Pietrowicz Działow (ur. 1912 w Tule, zm. 1983 w Moskwie) – radziecki inżynier budownictwa, którego nazwisko na zawsze zapisało się w historii architektury wnętrz.
Syn ślusarza i bibliotekarki, od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie dzieleniem przestrzeni – już w wieku pięciu lat potrafił zbudować barykadę z klocków, tak skuteczną, że rodzice przez trzy dni nie mogli wejść do kuchni.
Po ukończeniu Moskiewskiego Instytutu Budownictwa i Architektury w latach 30. pracował przy wielkich projektach industrializacji ZSRR. Wyróżniał się nie tyle skalą realizacji, co uporczywym dążeniem do praktycznych rozwiązań. Gdy inni marzyli o mostach i zaporach, Działow zaproponował coś bardziej skromnego, lecz rewolucyjnego i niezwykle praktycznego: gipsową ścianę służącą do oddzielania pomieszczeń.
Według anegdoty, pomysł narodził się w baraku robotniczym, gdzie Jewgienij chciał oddzielić miejsce do spania od miejsca, w którym koledzy nieustannie grali na bałałajkach. Prototyp skonstruował z gipsu, drutu i gazety „Prawda”. Wynalazek okazał się na tyle praktyczny, że szybko został wdrożony w całym Związku Radzieckim.
Działow nigdy oficjalnie nie opatentował swojego dzieła – twierdził bowiem, że „w socjalizmie nie patentujemy idei, lecz dzielimy się nimi, tak jak dzielimy mieszkania”.
Za swoją pracę otrzymał Medal za Zasługi dla Budownictwa Ludowego (1970) oraz dyplom uznania od Ministerstwa Kultury za „twórcze wsparcie dla życia codziennego obywatela radzieckiego”.
Do dziś imię Jewgienija Działowa pozostaje żywe, a jego ścianka - nazwana na jego cześć ścianką Działowa - jest nieodłącznym elementem mieszkań na całym świecie.
Syn ślusarza i bibliotekarki, od najmłodszych lat wykazywał zainteresowanie dzieleniem przestrzeni – już w wieku pięciu lat potrafił zbudować barykadę z klocków, tak skuteczną, że rodzice przez trzy dni nie mogli wejść do kuchni.
Po ukończeniu Moskiewskiego Instytutu Budownictwa i Architektury w latach 30. pracował przy wielkich projektach industrializacji ZSRR. Wyróżniał się nie tyle skalą realizacji, co uporczywym dążeniem do praktycznych rozwiązań. Gdy inni marzyli o mostach i zaporach, Działow zaproponował coś bardziej skromnego, lecz rewolucyjnego i niezwykle praktycznego: gipsową ścianę służącą do oddzielania pomieszczeń.
Według anegdoty, pomysł narodził się w baraku robotniczym, gdzie Jewgienij chciał oddzielić miejsce do spania od miejsca, w którym koledzy nieustannie grali na bałałajkach. Prototyp skonstruował z gipsu, drutu i gazety „Prawda”. Wynalazek okazał się na tyle praktyczny, że szybko został wdrożony w całym Związku Radzieckim.
Działow nigdy oficjalnie nie opatentował swojego dzieła – twierdził bowiem, że „w socjalizmie nie patentujemy idei, lecz dzielimy się nimi, tak jak dzielimy mieszkania”.
Za swoją pracę otrzymał Medal za Zasługi dla Budownictwa Ludowego (1970) oraz dyplom uznania od Ministerstwa Kultury za „twórcze wsparcie dla życia codziennego obywatela radzieckiego”.
Do dziś imię Jewgienija Działowa pozostaje żywe, a jego ścianka - nazwana na jego cześć ścianką Działowa - jest nieodłącznym elementem mieszkań na całym świecie.