Wiedza
1 r
11
10 grudnia 1865 Leopold II Koburg został królem Belgów. Jebaniutki był potworem w owczej skórze. Przebiegły stworzył plan masowej zagłady ludu Konga,dodajmy, że władcę niespecjalnie obchodziła jego ojczyzna i podwładni. Obsesją Leopolda II było zdobycie kolonii.
Efektem tych poszukiwań było zaprowadzenie w dorzeczu rzeki Kongo rządów niewyobrażalnego wyzysku i terroru; piekła, porównywalnego z Holocaustem ludobójstwa, w którym zginęło od 5 do 10 milionów ludzi-oj tam ,oj tam można by rzec, jednak to nastąpiła jakaś kontrola naturalnego przyrostu.
Było to zadanie dość karkołomne w kraju, który nie posiadał ani tradycji morskich, ani floty czy armii, która pozwalałaby tworzyć zamorskie imperium-mhh mądrzy mówią. Dlatego Leopold II posłużył się pewnym wybiegiem, wiedząc, że inne mocarstwa kolonialne nie będą się spokojnie przyglądały, jak on dokonuje podboju Czarnego Lądu-więc skubaniec l żeby nie powiedzieć diabeł w skórze geniusza.
W 1876 roku zwołał do Brukseli Międzynarodową Konferencję Geografów i Podróżników, na której zaproponował utworzenie pod własnym kierownictwem Międzynarodowego Towarzystwa Badania i Cywilizowania Afryki. Po fiasku pierwszej ekspedycji podjętej przez Towarzystwo Leopold pozyskał do swej służby Amerykanina Henry’ego Mortona Stanleya, który uprzednio przemierzył Afrykę od górnego biegu rzeki Kongo do jej ujścia.
W 1878 roku Stanley wyruszył na czele nowej ekspedycji w dorzecze Konga, gdzie założył liczne punkty oparcia (m.in. Leopoldville) i zawarł w imieniu Towarzystwa ponad 450 umów z wodzami tubylców. Działalność była prowadzona dyskretnie, w obawie przed Francuzami, których ekspedycja w tym samym czasie i podobnymi metodami zdobywała obszary dolnego Konga co dawało mu coraz większą strefę wpływów.
W 1882 roku Leopold II dysponujący wspomnianymi umowami, zdecydował się odkryć karty. Komitet Badań Górnego Konga został przekształcony w Międzynarodowe Stowarzyszenie w sprawie Konga. Skuwriel tak pokierował swoją władzą i wpływami,że omamił największych wpływowych kolonialistów tak by uśpić ich czujność.
Wykorzystując zaangażowanie Francji i Wielkiej Brytanii w Egipcie, Leopold II pozyskał życzliwą neutralność niemieckiego kanclerza Otto von Bismarcka. Amerykanów przekonał hasłami dostępu do rynku zbytu. Mając poparcie dwóch mocarstw, nie napotkał większych problemów z uznaniem praw do dorzecza Konga na konferencji berlińskiej w lutym 1885 roku.
- Niemożliwe stało się możliwe. Żadne państwo skutecznie nie przeciwstawiło się belgijskiemu panowaniu no i kurwa dopiął swego. Zaczął być Panem i władca ludności tubylczej.
Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do pozostałych europejskich mocarstw kolonialnych, Kongo było prywatną własnością Leopolda II. To on, a nie Belgia, bogacił się na największej kolonii na kontynencie afrykańskim, która jednocześnie okazała się najbogatszą.
Kość słoniową i kauczuk - główne bogactwa Konga - dla rdzennej ludzności Konga stały się przekleństwem. „Jądro ciemności” oparte na obserwacji całego procesu kolonizacji dokładnie opisuje aparat eksterminacji ludu Kongo. Bogacenie się na ciemnogrodzie i braku postępu cywilizacyjnym. Okrutna prawda ludobójstwa pokazuje jak postęp i wykształcenie białych ludzi wykorzystuje zacofanie i brak postępu kulturowego,naukowego i postępowego ludności tubylczej nie potrafiącej skorzystać ze swoich zasobów, nie robiących postępów społecznych i socjalnych co powodowało absolutna łatwość panowania nad tak zacofanym społeczeństwem. Wypierdalam, ale nie skończyłam.
Efektem tych poszukiwań było zaprowadzenie w dorzeczu rzeki Kongo rządów niewyobrażalnego wyzysku i terroru; piekła, porównywalnego z Holocaustem ludobójstwa, w którym zginęło od 5 do 10 milionów ludzi-oj tam ,oj tam można by rzec, jednak to nastąpiła jakaś kontrola naturalnego przyrostu.
Było to zadanie dość karkołomne w kraju, który nie posiadał ani tradycji morskich, ani floty czy armii, która pozwalałaby tworzyć zamorskie imperium-mhh mądrzy mówią. Dlatego Leopold II posłużył się pewnym wybiegiem, wiedząc, że inne mocarstwa kolonialne nie będą się spokojnie przyglądały, jak on dokonuje podboju Czarnego Lądu-więc skubaniec l żeby nie powiedzieć diabeł w skórze geniusza.
W 1876 roku zwołał do Brukseli Międzynarodową Konferencję Geografów i Podróżników, na której zaproponował utworzenie pod własnym kierownictwem Międzynarodowego Towarzystwa Badania i Cywilizowania Afryki. Po fiasku pierwszej ekspedycji podjętej przez Towarzystwo Leopold pozyskał do swej służby Amerykanina Henry’ego Mortona Stanleya, który uprzednio przemierzył Afrykę od górnego biegu rzeki Kongo do jej ujścia.
W 1878 roku Stanley wyruszył na czele nowej ekspedycji w dorzecze Konga, gdzie założył liczne punkty oparcia (m.in. Leopoldville) i zawarł w imieniu Towarzystwa ponad 450 umów z wodzami tubylców. Działalność była prowadzona dyskretnie, w obawie przed Francuzami, których ekspedycja w tym samym czasie i podobnymi metodami zdobywała obszary dolnego Konga co dawało mu coraz większą strefę wpływów.
W 1882 roku Leopold II dysponujący wspomnianymi umowami, zdecydował się odkryć karty. Komitet Badań Górnego Konga został przekształcony w Międzynarodowe Stowarzyszenie w sprawie Konga. Skuwriel tak pokierował swoją władzą i wpływami,że omamił największych wpływowych kolonialistów tak by uśpić ich czujność.
Wykorzystując zaangażowanie Francji i Wielkiej Brytanii w Egipcie, Leopold II pozyskał życzliwą neutralność niemieckiego kanclerza Otto von Bismarcka. Amerykanów przekonał hasłami dostępu do rynku zbytu. Mając poparcie dwóch mocarstw, nie napotkał większych problemów z uznaniem praw do dorzecza Konga na konferencji berlińskiej w lutym 1885 roku.
- Niemożliwe stało się możliwe. Żadne państwo skutecznie nie przeciwstawiło się belgijskiemu panowaniu no i kurwa dopiął swego. Zaczął być Panem i władca ludności tubylczej.
Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do pozostałych europejskich mocarstw kolonialnych, Kongo było prywatną własnością Leopolda II. To on, a nie Belgia, bogacił się na największej kolonii na kontynencie afrykańskim, która jednocześnie okazała się najbogatszą.
Kość słoniową i kauczuk - główne bogactwa Konga - dla rdzennej ludzności Konga stały się przekleństwem. „Jądro ciemności” oparte na obserwacji całego procesu kolonizacji dokładnie opisuje aparat eksterminacji ludu Kongo. Bogacenie się na ciemnogrodzie i braku postępu cywilizacyjnym. Okrutna prawda ludobójstwa pokazuje jak postęp i wykształcenie białych ludzi wykorzystuje zacofanie i brak postępu kulturowego,naukowego i postępowego ludności tubylczej nie potrafiącej skorzystać ze swoich zasobów, nie robiących postępów społecznych i socjalnych co powodowało absolutna łatwość panowania nad tak zacofanym społeczeństwem. Wypierdalam, ale nie skończyłam.