7
Robert Patrick, grający terminatora T-1000, musiał przejść serię wyczerpujących treningów, by móc szybko biec bez okazywania zmęczenia.
Billy Idol był pierwszym kandydatem do roli T-1000, jednak przyjęcie angażu uniemożliwił mu wypadek motocyklowy. Kandydatem był także Michael Biehn, ale uznano że będzie to zbyt skomplikowane dla widzów, po tym jak w poprzedniej części grał protagonistę.
Rolę Johna Connora zaoferowano Charlie'emu Korsmo, jednak nie mógł jej zaakceptować, z uwagi na zobowiązania wobec "Co z tym Bobem?".
Rolę Milesa Bennetta Dysona odrzucił Denzel Washington.
Korytarze zaplecza, którymi John Connor ucieka przed T-1000, a Terminator depcze róże, były nakręcone w prawdziwym centrum handlowym. Natomiast moment pierwszej konfrontacji obu Terminatorów odbył się już w studyjnej dekoracji.
Ekipa filmowa zbudowała plan zdjęciowy fikcyjnego szpitala Pescadero w nieczynnym kalifornijskim szpitalu Lakeview Terrace Medical Center, wzorując się na prawdziwym szpitalu psychiatrycznym w Atascadero (Kalifornia, USA).
Scenę kradzieży pieniędzy przez Johna nakręcono przy nieczynnym banku w Reseda, gdzie scenograf w miejsce okna wstawił dekorację bankomatu.
Zdjęcia do filmu zrealizowano w Los Angeles, Arcadii, Fontanie, Fremont, Lancaster, Long Beach, Malibu, San Jose, Santa Monica, Santa Clarita i na wyschniętym jeziorze El Mirage (Kalifornia, USA) oraz w Santa Fe (Nowy Meksyk, USA).
Niektóre dźwięki świszczącego wiatru w prologu wykonał główny dźwiękowiec filmu, Gary Rydstrom, poprzez dmuchanie do mikrofonu. Słynny dźwięk czaszki pękającej pod stopami terminatora to nic innego, jak rozgniatany fistaszek.
Porażający, potężny huk wystrzału winchestera Terminatora, złożono z pięciu różnych dźwięków, ponieważ James Cameron stwierdził, że oryginalny dźwięk giwery jest za mało efektowny, jak na swego właściciela.
12-letni Edward Furlong, grający Johna Connora, na planie filmu przeżywał okres dojrzewania, co przysporzyło dodatkowej pracy dźwiękowcom, którzy aby zniwelować mutację głosu aktora, musieli cyfrowo ujednolicić wysokość jego głosu w trakcie filmu.
Zdjęcia do filmu kręcono od 9 października 1990 roku do 4 kwietnia 1991 roku.
Są dwie wersje różniące się około 104 minuty. W wersji reżyserskiej dowiadujemy się o tym że Terminator wysyłany przez Skynet jest w trybie do odczytu. Aby mógł się uczyć trzeba go wyłączyć i przestawić mikro przełącznik w procesorze. W wersji skróconej uczy się cały czas przebywając wśród ludzi. Zmiana ta nie ma znaczenia dla dalszych losów bohaterów w tej części. Natomiast wersja reżyserska koliduje z jedną z późniejszych odsłon - "Terminator: Mroczne przeznaczenie". Robot wysłany w trybie do odczytu przez Skynet po zabiciu John nie może się uczyć, założyć rodziny czy pomagać Connor.
Billy Idol był pierwszym kandydatem do roli T-1000, jednak przyjęcie angażu uniemożliwił mu wypadek motocyklowy. Kandydatem był także Michael Biehn, ale uznano że będzie to zbyt skomplikowane dla widzów, po tym jak w poprzedniej części grał protagonistę.
Rolę Johna Connora zaoferowano Charlie'emu Korsmo, jednak nie mógł jej zaakceptować, z uwagi na zobowiązania wobec "Co z tym Bobem?".
Rolę Milesa Bennetta Dysona odrzucił Denzel Washington.
Korytarze zaplecza, którymi John Connor ucieka przed T-1000, a Terminator depcze róże, były nakręcone w prawdziwym centrum handlowym. Natomiast moment pierwszej konfrontacji obu Terminatorów odbył się już w studyjnej dekoracji.
Ekipa filmowa zbudowała plan zdjęciowy fikcyjnego szpitala Pescadero w nieczynnym kalifornijskim szpitalu Lakeview Terrace Medical Center, wzorując się na prawdziwym szpitalu psychiatrycznym w Atascadero (Kalifornia, USA).
Scenę kradzieży pieniędzy przez Johna nakręcono przy nieczynnym banku w Reseda, gdzie scenograf w miejsce okna wstawił dekorację bankomatu.
Zdjęcia do filmu zrealizowano w Los Angeles, Arcadii, Fontanie, Fremont, Lancaster, Long Beach, Malibu, San Jose, Santa Monica, Santa Clarita i na wyschniętym jeziorze El Mirage (Kalifornia, USA) oraz w Santa Fe (Nowy Meksyk, USA).
Niektóre dźwięki świszczącego wiatru w prologu wykonał główny dźwiękowiec filmu, Gary Rydstrom, poprzez dmuchanie do mikrofonu. Słynny dźwięk czaszki pękającej pod stopami terminatora to nic innego, jak rozgniatany fistaszek.
Porażający, potężny huk wystrzału winchestera Terminatora, złożono z pięciu różnych dźwięków, ponieważ James Cameron stwierdził, że oryginalny dźwięk giwery jest za mało efektowny, jak na swego właściciela.
12-letni Edward Furlong, grający Johna Connora, na planie filmu przeżywał okres dojrzewania, co przysporzyło dodatkowej pracy dźwiękowcom, którzy aby zniwelować mutację głosu aktora, musieli cyfrowo ujednolicić wysokość jego głosu w trakcie filmu.
Zdjęcia do filmu kręcono od 9 października 1990 roku do 4 kwietnia 1991 roku.
Są dwie wersje różniące się około 104 minuty. W wersji reżyserskiej dowiadujemy się o tym że Terminator wysyłany przez Skynet jest w trybie do odczytu. Aby mógł się uczyć trzeba go wyłączyć i przestawić mikro przełącznik w procesorze. W wersji skróconej uczy się cały czas przebywając wśród ludzi. Zmiana ta nie ma znaczenia dla dalszych losów bohaterów w tej części. Natomiast wersja reżyserska koliduje z jedną z późniejszych odsłon - "Terminator: Mroczne przeznaczenie". Robot wysłany w trybie do odczytu przez Skynet po zabiciu John nie może się uczyć, założyć rodziny czy pomagać Connor.