Wiedza
6 m
21
W 2012 Facebook opatentował algorytm, który na podstawie aktywności na Facebooku jest w stanie automatycznie stworzyć portret psychologiczny. W odpowiedzi, w 2013, Kosiński opublikował badania pokazujące, jak dokładne mogą być takie algorytmy. Według jego badań algorytm ten jest w stanie określić preferencje seksualne (u mężczyzn skutecznie w 88% przypadków), wygląd, zainteresowania, poziom inteligencji, pochodzenie etniczne i kolor skóry (u Amerykanów skutecznie w 95% przypadków), wyznanie, poziom zadowolenia z życia, uzależnienia, wiek, płeć oraz poglądy społeczne, religijne i polityczne (te ostatnie w USA w 85% przypadków), a także ewentualnie rozwiedzionych rodziców z dokładnością do jednej osoby na podstawie 68 polubień na Facebooku. W artykule naukowym opisującym te badania, oraz w artykule w the Financial Times, Kosiński ostrzegł, iż algorytmy takie, jak ten opatentowany przez Facebook stanowią poważne zagrożenie dla prywatności miliardów użytkowników Internetu. Po zwycięstwie Donalda Trumpa okazało się, że takie algorytmy zostały wykorzystane przez Cambridge Analytica[w innych językach], która prowadziła kampanię przyszłego prezydenta Stanów Zjednoczonych czy kampanię brexitu.
Miał otrzymać propozycję doradztwa dla spółki-matki Cambridge Analytica[w innych językach], SCL, w celu stworzenia modeli do analizy 10 milionów profili Amerykanów na Facebooku, ale nie wyraził chęci współpracy, gdyż spółka miała na celu wpływanie na wynik wyborczy.
Jak stwierdził, zgłaszali się do niego „autokraci z różnych krajów, od arabskich po Polskę, by pomógł im wygrać wybory”.
W 2017 wykazał, że algorytmy mogą ustalić orientację seksualną na podstawie zdjęcia profilowego (gejów w 81%, a lesbijki w 71%). Badanie wywołało kontrowersje (głównie w kontekście fizjonomiki).
Wystąpił w filmie Do You Trust This Computer[w innych językach] obok Elona Muska czy Raya Kurzweila. Wspomnienie o jego pracy pojawiło się na okładce The Economist.
Dwie z jego prac znalazły się w 2013 na tzw. liście Top 100 Papers That Most Caught the Public Imagination in 2013 oraz jedna w 2015. Został wymieniony wśród 50 najbardziej wpływowych osób w Big Data w 2014. Był jednym z bohaterów przedstawionych w „Privacy” – spektaklu teatralnym z 2014 napisanym przez Jamesa Grahama i wyprodukowanym przez Donmara Warehouse’a.
Składał zeznania przed Equal Employment Opportunity Commission[w innych językach] w USA na temat wpływu Big Data na równe szanse zatrudnienia.
P.S.
Nigdy was nie zastanawiało że jesteście po rysach twarzy, ubiorze, fryzurze rozpoznać jakie ktoś ma poglądy? Co za przypadek.. Każdy z nas ma cyfrową teczkę.
Miał otrzymać propozycję doradztwa dla spółki-matki Cambridge Analytica[w innych językach], SCL, w celu stworzenia modeli do analizy 10 milionów profili Amerykanów na Facebooku, ale nie wyraził chęci współpracy, gdyż spółka miała na celu wpływanie na wynik wyborczy.
Jak stwierdził, zgłaszali się do niego „autokraci z różnych krajów, od arabskich po Polskę, by pomógł im wygrać wybory”.
W 2017 wykazał, że algorytmy mogą ustalić orientację seksualną na podstawie zdjęcia profilowego (gejów w 81%, a lesbijki w 71%). Badanie wywołało kontrowersje (głównie w kontekście fizjonomiki).
Wystąpił w filmie Do You Trust This Computer[w innych językach] obok Elona Muska czy Raya Kurzweila. Wspomnienie o jego pracy pojawiło się na okładce The Economist.
Dwie z jego prac znalazły się w 2013 na tzw. liście Top 100 Papers That Most Caught the Public Imagination in 2013 oraz jedna w 2015. Został wymieniony wśród 50 najbardziej wpływowych osób w Big Data w 2014. Był jednym z bohaterów przedstawionych w „Privacy” – spektaklu teatralnym z 2014 napisanym przez Jamesa Grahama i wyprodukowanym przez Donmara Warehouse’a.
Składał zeznania przed Equal Employment Opportunity Commission[w innych językach] w USA na temat wpływu Big Data na równe szanse zatrudnienia.
P.S.
Nigdy was nie zastanawiało że jesteście po rysach twarzy, ubiorze, fryzurze rozpoznać jakie ktoś ma poglądy? Co za przypadek.. Każdy z nas ma cyfrową teczkę.