4
Co to jest „stan pełnej gotowości obronnej państwa”?
W polskim prawie (ustawa o obronie Ojczyzny + rozporządzenie Rady Ministrów z marca 2025 r., Dz.U. 2025.355) istnieją dwa stany gotowości obronnej:
Stan stałej gotowości obronnej państwa — normalny stan w czasie pokoju.
Stan pełnej gotowości obronnej państwa — podwyższany w razie zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa lub w czasie wojny.
Kluczowa różnica: W stanie pełnej gotowości można realizować czynności przygotowujące do:
Mobilizacji (częściowej lub powszechnej),
Wprowadzenia stanu wojennego,
Pełnego rozwinięcia sił zbrojnych i systemu obronnego (przegrupowania wojsk, przygotowanie infrastruktury, logistykę itp.).
Dlaczego to ważne?
Wcześniej system był bardziej sztywny (były trzy stany). Teraz uprościli go do dwóch, żeby:
Szybciej reagować na zagrożenia hybrydowe (np. cyberataki, sabotaże, prowokacje),
Przygotowywać administrację, gospodarkę i infrastrukturę (drogi, koleje, porty, magazyny) bez od razu ogłaszania stanu wojennego,
Uniknąć niepotrzebnej paniki i skutków gospodarczych przy eskalacji napięcia.
Stan pełnej gotowości nie jest stanem wojennym — to etap pośredni, który pozwala na mobilizację zasobów (ludzkich, materiałowych, infrastrukturalnych) w sposób kontrolowany.
