7
Bez rewolucji trudno o głębokie zmiany ustrojowe. Gdy podczas rewolucji francuskiej Wielka Brytania przedstawiała się jako obrońca porządku i monarchii, jej własny system polityczny był już od dawna znacznie bardziej liberalny i parlamentarny niż większość państw Europy. Wynikało to z faktu, że najważniejsze przemiany ustrojowe przeszła niemal 150 lat wcześniej podczas angielskiej wojny domowej i tzw. Chwalebnej Rewolucji.
W XVII wieku Anglicy doprowadzili do egzekucji króla Karola I, ogłosili republikę pod rządami Olivera Cromwella, a po okresie Restauracji ostatecznie ograniczyli władzę monarchy podczas Chwalebnej Rewolucji w 1688 roku. Efektem było ukształtowanie monarchii konstytucyjnej, w której realna władza stopniowo przechodziła w ręce parlamentu i rządu kierowanego przez premiera.
Dlatego pod koniec XVIII wieku Wielka Brytania mogła występować jako przeciwnik rewolucji francuskiej, choć w rzeczywistości sama zawdzięczała swój nowoczesny ustrój wcześniejszym, burzliwym rewolucjom. Różnica polegała na tym, że Brytyjczycy przeprowadzili je wcześniej i z czasem znaleźli kompromis między monarchią a zasadami parlamentaryzmu.
Warto tutaj zaznaczyć, że państwo konstytucyjne nie musi posiadać jednej spisanej konstytucji. Przykładem jest Wielka Brytania, która do dziś nie ma jednego dokumentu pełniącego taką funkcję, a mimo to od wieków posiada system konstytucyjny oparty na ustawach, precedensach i zwyczajach politycznych. Dlatego stwierdzenie, że Stany Zjednoczone były pierwszym państwem, które spisało nowoczesną konstytucję, nie oznacza, że były pierwszym państwem konstytucyjnym.
Francja początkowo również próbowała pogodzić monarchię z nowym ustrojem, ustanawiając monarchię konstytucyjną. Jednak po próbie ucieczki Ludwika XVI i podejrzeniach o współpracę z państwami planującymi interwencję przeciwko rewolucji utracił on zaufanie społeczeństwa. Został osądzony nie za sam fakt bycia królem, lecz za zdradę narodu i spiskowanie przeciwko państwu, a następnie skazany na śmierć.
W XVII wieku Anglicy doprowadzili do egzekucji króla Karola I, ogłosili republikę pod rządami Olivera Cromwella, a po okresie Restauracji ostatecznie ograniczyli władzę monarchy podczas Chwalebnej Rewolucji w 1688 roku. Efektem było ukształtowanie monarchii konstytucyjnej, w której realna władza stopniowo przechodziła w ręce parlamentu i rządu kierowanego przez premiera.
Dlatego pod koniec XVIII wieku Wielka Brytania mogła występować jako przeciwnik rewolucji francuskiej, choć w rzeczywistości sama zawdzięczała swój nowoczesny ustrój wcześniejszym, burzliwym rewolucjom. Różnica polegała na tym, że Brytyjczycy przeprowadzili je wcześniej i z czasem znaleźli kompromis między monarchią a zasadami parlamentaryzmu.
Warto tutaj zaznaczyć, że państwo konstytucyjne nie musi posiadać jednej spisanej konstytucji. Przykładem jest Wielka Brytania, która do dziś nie ma jednego dokumentu pełniącego taką funkcję, a mimo to od wieków posiada system konstytucyjny oparty na ustawach, precedensach i zwyczajach politycznych. Dlatego stwierdzenie, że Stany Zjednoczone były pierwszym państwem, które spisało nowoczesną konstytucję, nie oznacza, że były pierwszym państwem konstytucyjnym.
Francja początkowo również próbowała pogodzić monarchię z nowym ustrojem, ustanawiając monarchię konstytucyjną. Jednak po próbie ucieczki Ludwika XVI i podejrzeniach o współpracę z państwami planującymi interwencję przeciwko rewolucji utracił on zaufanie społeczeństwa. Został osądzony nie za sam fakt bycia królem, lecz za zdradę narodu i spiskowanie przeciwko państwu, a następnie skazany na śmierć.