23
Poprawka tego tweeta...
A może to Polska rządzi światem? xD
Motyw, że to Polacy potajemnie rządzą światem za pośrednictwem żydów, jest rozpowszechniony w całym świecie arabskim. I to nie jako teoria spiskowa.

Bo oni pamiętają, że przez pierwszych ileśdziesiąt lat w ichnim parlamencie państwa 404 de facto językiem urzędowym był polski. Tylko w tym języku wszyscy potrafili się porozumieć xD

Postacie takie jak Dawid Ben Gurion (Dawid Grün, urodzony w Płońsku), Menachem Begin (Mieczysław Biegun, z Brześcia) czy Szimon Peres (Szymon Perski, z Wiszniewa) płynnie mówili po polsku.

A perełka to pejsaty zbrodniarz niejaki … Benjamin Netanjahu xD

Sam Netanjahu urodził się już w Tel Awiwie (1949), ale jego ojciec, Benziyon Netanjahu (Benziyon Milejkowski), urodził się w Warszawie. Polskie nazwisko rodowe Milejkowski ojciec zmienił na Netanjahu po emigracji do Mandatu Palestyny w 1920 roku.

Dla wielu posłów pierwszych kadencji polski to był język ojczysty lub język studiów.

W pierwszej kadencji parlamentu państwa 404 zasiadało dokładnie 61 posłów o polskich korzeniach, co stanowiło 50,83% całego składu parlamentu. W pierwszym rządzie państwa 404 sformowanym w 1949 roku, w skład którego wchodziło 12 ministrów (wraz z premierem), udział polityków urodzonych na ziemiach polskich był jeszcze wyższy niż w Knesecie i wynosił 58,3%.

Nawet politycy, którzy uchodzą za rodowitych Izraelczyków (tzw. Sabrów), jak premier Icchak Rabin (urodzony w Jerozolimie), mieli rodziców mocno zakorzenionych w polskiej kulturze politycznej. Matka Rabina, Rosa Cohen (zwana w Izraelu "Czerwoną Rosą"), zanim wyemigrowała i została jedną z pierwszych liderek paskudnej zbrodniczej paramilitarnej organizacji Hagana, wychowywała się i zdobywała szlify aktywistki m. in. w środowiskach lewicowych na ziemiach polskich pod zaborami.

Jako ciekawostka: Golda Meir w latach 50. i 60. pełniła funkcję ministra spraw zagranicznych państwa 404. Nie znała języka polskiego, mówiła po jidysz, angielsku i hebrajsku. Gdy w kręgach dyplomacji premier Dawid Ben Gurion oraz minister finansów Levi Eszkol (również urodzony na kresach dawnej RP) chcieli przedyskutować coś bardzo poufnego, tak aby nikt inny - w tym amerykańscy dyplomaci czy sama Golda Meir - ich nie zrozumiał, przełączali się ostentacyjnie na język polski. Golda Meir miała wówczas zwyczaj wściekać się i mawiać: "Gdy ci dwaj zaczynają mówić po polsku, wiem, że znowu knują coś za moimi plecami."

Jeszcze w latach 50. i 60. w Izraelu wychodziło wiele gazet w języku polskim, np. "Nowiny-Kurier", "Chwila", "Od Nowa", "Opinia", "Kronika", "Przekrój", "Gazeta Polska".

Bo dla setek tysięcy imigrantów z Polski był to jedyny język, w którym potrafili swobodnie czytać o polityce.

Także ten...
0.11860704421997