Wiedza
1 d
15
Dlaczego tak mówimy, a nie inaczej, poznaje się już w czwartej klasie szkoły podstawowej.
Pojazdy mogą być w języku polskim podmiotami gramatycznymi, mimo że faktycznym wykonawcą czynności jest człowiek. Wynika to m.in. z zastosowania metonimii, czyli zastąpienia jednego pojęcia innym, pozostającym z nim w logicznym związku.
W praktyce nasz język często wskazuje na obiekt, który jest najbardziej widoczny lub istotny w danym kontekście, zamiast na osobę, która faktycznie wykonuje czynność. Widzimy samochód, a nie kierowcę. Widzimy samolot, a nie pilota. Dlatego naturalnie mówimy, że samochód jedzie, a samolot leci.
W przypadku broni sytuacja wygląda jednak inaczej. Broń jest narzędziem, a nie samodzielnym uczestnikiem zdarzenia. W świadomości odbiorcy pierwszoplanową postacią pozostaje zamachowiec, który posługuje się bronią. Dlatego naturalniej przypisujemy czynność człowiekowi, a nie narzędziu, którym się posługuje. Tak samo mówimy, że kowal wykuł miecz, a nie młot.
Pojazdy mogą być w języku polskim podmiotami gramatycznymi, mimo że faktycznym wykonawcą czynności jest człowiek. Wynika to m.in. z zastosowania metonimii, czyli zastąpienia jednego pojęcia innym, pozostającym z nim w logicznym związku.
W praktyce nasz język często wskazuje na obiekt, który jest najbardziej widoczny lub istotny w danym kontekście, zamiast na osobę, która faktycznie wykonuje czynność. Widzimy samochód, a nie kierowcę. Widzimy samolot, a nie pilota. Dlatego naturalnie mówimy, że samochód jedzie, a samolot leci.
W przypadku broni sytuacja wygląda jednak inaczej. Broń jest narzędziem, a nie samodzielnym uczestnikiem zdarzenia. W świadomości odbiorcy pierwszoplanową postacią pozostaje zamachowiec, który posługuje się bronią. Dlatego naturalniej przypisujemy czynność człowiekowi, a nie narzędziu, którym się posługuje. Tak samo mówimy, że kowal wykuł miecz, a nie młot.