Dyskusje ogólne
1 d
19
Dziekuję za wysłuchanie, a nawet za wypierdalajki, bo to też jakaś forma uznania - wezmę byle co, nawet za trzask z pysk bym teraz podziękował aby coś innego poczuć.
Moja wybranka rozjebała mi ważny dzień. Konkluduję, że kobiety ogółem, a kilka dłuższych związków miałem - zero skakania z kwiatka na kwiatek, że większość kobiet wybiera bycie ofiarą. Potrafią tak wszystko przekręcić, że to one są biedne pokrzywdzone. Chyba jest tak dlatego, że ewolucyjnie musiały zawierać koalicje i zapewniać sobie przetrwanie przez wywoływania współczucia u innych kobiet czy mężczyzn z plemienia. Faktycznie, jak się psiapsióły spotykają, to często jest to krąg wzajemnej adoracji dla własnego umęczenia, wyżalania się, jak to im źle.
Inną kwestią jest tak, że kobiety w sensie ewolucyjnym, nie były zmuszane aby przechodzić przez wyzwania i trudności, budować charakter na porażce, bo w plemiennym ognisku domowym, największym zagrożeniem to ostracyzm. Dlatego tyle kobiet ma wyrobione i naturalne metody manipulacji, czytaj wywracania kota do góry ogonem. Jako grupa mają taką strategię aby uchronić się przed ich największym zagrożeniem z punktu widzenia ewolucyjnego - odrzuceniem.
A mężczyzna? Pójdę sobie na polowanie, może z niego wrócę albo i nie, nie znam dnia ani godziny swojej śmierci.
Dlatego rozwój osobisty wygląda tak różnie między dwiema płciami. Kobiety o wiele bardziej są skłonne do niedojrzałści co objawia się jako bycie księżniczką czy sponiewierania przez los. Na tym jest wszak opartych wiele baśni i bajek kierowanych do płci żeńskiej. A gdy bohaterem jest Król Lew? Historie znacie. Jest budowanie więzi, jest podejmowanie ryzyka, itd.
Trudno się rozwijać jako mąż albo ojciec z osobą, która bardzo niechętnie podejmuje się introspekcji, jakby przyznanie się do winy było egzystencjalnym zagrożeniem.
Dlaczego tyle kobiet zostaje terapeutkami i lubi wysłuchiwać problemów? Pomagać innym - przecież kobiety się poświęcają? Słuchanie problemów innych, pomaganie w ich rozwiązywaniu to dobra metoda aby się oddalić od swoich własnych przywar, wzmocnić iluzję bycia zajebistym.
Wypierdalam po jakieś pączki, ciasto, nalewkę - samozniszczenie to lepsza strategia radzenia sobie niż fochy czy tupanie nóżkami, albo płacz rozpaczy aby wywołać współczucie.
Moja wybranka rozjebała mi ważny dzień. Konkluduję, że kobiety ogółem, a kilka dłuższych związków miałem - zero skakania z kwiatka na kwiatek, że większość kobiet wybiera bycie ofiarą. Potrafią tak wszystko przekręcić, że to one są biedne pokrzywdzone. Chyba jest tak dlatego, że ewolucyjnie musiały zawierać koalicje i zapewniać sobie przetrwanie przez wywoływania współczucia u innych kobiet czy mężczyzn z plemienia. Faktycznie, jak się psiapsióły spotykają, to często jest to krąg wzajemnej adoracji dla własnego umęczenia, wyżalania się, jak to im źle.
Inną kwestią jest tak, że kobiety w sensie ewolucyjnym, nie były zmuszane aby przechodzić przez wyzwania i trudności, budować charakter na porażce, bo w plemiennym ognisku domowym, największym zagrożeniem to ostracyzm. Dlatego tyle kobiet ma wyrobione i naturalne metody manipulacji, czytaj wywracania kota do góry ogonem. Jako grupa mają taką strategię aby uchronić się przed ich największym zagrożeniem z punktu widzenia ewolucyjnego - odrzuceniem.
A mężczyzna? Pójdę sobie na polowanie, może z niego wrócę albo i nie, nie znam dnia ani godziny swojej śmierci.
Dlatego rozwój osobisty wygląda tak różnie między dwiema płciami. Kobiety o wiele bardziej są skłonne do niedojrzałści co objawia się jako bycie księżniczką czy sponiewierania przez los. Na tym jest wszak opartych wiele baśni i bajek kierowanych do płci żeńskiej. A gdy bohaterem jest Król Lew? Historie znacie. Jest budowanie więzi, jest podejmowanie ryzyka, itd.
Trudno się rozwijać jako mąż albo ojciec z osobą, która bardzo niechętnie podejmuje się introspekcji, jakby przyznanie się do winy było egzystencjalnym zagrożeniem.
Dlaczego tyle kobiet zostaje terapeutkami i lubi wysłuchiwać problemów? Pomagać innym - przecież kobiety się poświęcają? Słuchanie problemów innych, pomaganie w ich rozwiązywaniu to dobra metoda aby się oddalić od swoich własnych przywar, wzmocnić iluzję bycia zajebistym.
Wypierdalam po jakieś pączki, ciasto, nalewkę - samozniszczenie to lepsza strategia radzenia sobie niż fochy czy tupanie nóżkami, albo płacz rozpaczy aby wywołać współczucie.