Strona 1144

"Nigdy nie baw się super glue"
   -Ambasador Spock 

Po Marszu Niepodległości lewica odpala coroczny rytuał zespolony z bólem dupy. Media społecznościowe zalane lamentem: faszyzm, nacjonalizm, zagrożenie demokracji, niebezpieczni ludzie z racami, brunatna fala, agresja, ksenofobia i pewnie jeszcze trzy jeźdźcy apokalipsy, bo ktoś przeszedł ulicą z biało-czerwoną flagą.

Ale kiedy biedni, niezrozumiani migranci robią rozpierdol w Marsylii, Paryżu czy Lyonie, demolują ulice, podpalają samochody i wdają się w starcia z policją, nagle zapada dziwna cisza. Gdzie są te wszystkie alarmistyczne wpisy? Gdzie dramatyczne grafiki, eksperckie analizy o zagrożeniu dla demokracji i wielkie oburzenie nad stanem społeczeństwa?

A, no tak. Tutaj trzeba uruchomić kontekst społeczny, wykluczenie, trudną sytuację i koniecznie przypomnieć, że nie wolno generalizować. Najlepiej jeszcze wyjaśnić, że to wina prawicy, bo przecież nikt nie demoluje miasta bez odpowiednio skomplikowanego tła socjologicznego.

Największym zagrożeniem jest Polak z flagą, którego można sfotografować na tle dymu z racy i podpisać:
Faszyzm wraca!

Ha tfu. 

Jako, że pod ostatnim memem było zesrańsko, że dzieci czarnuchów to nie ludzie i nie ma co ich żałować to teraz wrzucam coś w wersji z białymi ludźmi. 

Oto idealny przykład na współczesną kobiecą twórczość romantyczną. W dużym skrócie: ruchanie dinozaurów przez rubaszną córkę farmera. Oficjalnie miał być to pastiż ale zmywarki zaczęły czochrać bobra do tego więc kasa się zgadza. Następnym razem gdy poczujecie wyrzuty sumienia po polerowaniu klamki do karlicy z osłem, wspomnijcie że dla kobiet ruchanie zimnokrwistej jaszczurki to historia romantyczna.

Opaska która w momencie śmierci kasuje historię przeglądania. Dlaczego jeszcze nie jest dostępna?