Naszą wrażliwośc duchową skrępowała katechizmowa formułka o Bogu jako "sędzim sprawiedliwym, który za dobro wynagaradza, a za złę karze", wyobraźnie zdominowałykategorie myslenia rynkowego. Święty Mikołaj - jedna z najpiękniejszych postaci ludzkiego miłosierdzia w chrześcijaństwie - stał sie kimś, kto przynosi preznet (grzesznym) lub rózgę (niegrzecznym). To głębokie zafałszowanie tej postaci!
Mikołaj, jeszcze zanim stał sie biskupem, wręczył trzem prostytutkom po bryłce złota. I to wcale nie dlatego, że były grzecznymi dziewczynkami. Nie czekał, aż się nawrócą i wejdą na dobrą drogę. Święty wiedział, że tylko pomagając dzieczynom - takim, jakimi są - da im szansę na to, aby się zmieniły: złoto wzięły jako posag i dzięki temu mogły poszukać sobie mężów.
Święty Mikołaj nie był wcale sprawiedliwy, bo po sprawiedliwości tym kobietom nic się nie należało. Był miłosierny. Róznica polega na tym, że przez sprawiedliwość człowiek się nie zmieni - sprawiedliwośc jest dla satysfakcji tego, który ją wymierza. Miłosierdzie zaś jest po to, by dać człowiekowi szansę przemiany.
Sprawiedliwośc jest rozrachunkiem z przeszłością, miłosierdzie chrześcijańską nadzieją na przyszłość.
Św Jan Paweł drugi pisał"miłosierdzie objawia się jako dowartościowywanie, jako podnoszenie w górę, jako wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, ktore jest w świecie i w człowieku.
Nikt nie jest stracony, bo Bóg nie rozdaje cukierków grzecznym dzieciom, ale podnosi w górę tych, którzy dotknęli dna.
