Tag: #Suwalszczyzna

Gdy na Suwalszczyźnie jesień niesie za sobą zazwyczaj tylko bagno, deszcz, szarówkę i depresję, tak tegoroczna jest o tyle wyjątkowa, że na przestrzeni tygodnia zapodała nam dwa eleganckie, wielobarwne poranki, przez które aż się chce zwlec zwłoki z wyra, zebrać dupsko i przed pracą pstrknąć parę strzałów, którymi się chcę z Wami teraz podzielić.

Jak najwięcej żywych kolorów Wam życzę w ten zdechły czas Dzidki.

"Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie" 

Pod te słowa Stanisława Jachowicza zdecydowanie można przypisać region Suwalszczyzny. Z mediów znany zazwyczaj jako najzimniejsze miejsce w Polsce, tudzież sztucznej nagonki pod kątem straszenia nt. nieuchronnie zbliżającej się wojny.

Gdy jednak odstawić na bok te wszystkie medialne bzdury, przed naszymi oczami staje piękna, malownicza i wielobarwna kraina, która dodatkowych walorów nabywa wraz z nadejściem jesieni. 

No to zrobiłem reklamę, a teraz żeby nie być gołosłownym, pod spodem przedstawiam kilka obrazów potwierdzających wcześniejsze słowa 

W Suwałkach cały dzień pochmurnie i z przelotnymi opadami. Wszystko wskazywało na to, że zaćmienie będę mógł sobie co najwyżej pooglądać w internecie. 

Na szczęście matka natura pod sam koniec schyłku dnia postanowiła rozsunąć swoje pierzaste kurtyny pozwalając nacieszyć się tym jakby nie patrzeć, wyjątkowym zjawiskiem.

Zapał, który był moim motorkiem napędowym do spędzania czasu w terenie, wziął i przygasł w tym roku.

Na szczęście raz na jakiś czas doświadczam nagłych, energicznych impulsów by ruszyć dupsko i zebrać się chociaż na wschód/zachód słońca.

Dzisiaj przedstawiam kilka kadrów znad jezior Suwalszczyzny właśnie w tonacjach barw poranków i wieczorów.

Wszędzie w Polsce już widać jakieś oznaki wiosny, drzewa i krzewy kwitną, kwiaty zdobią trawniki, zające uskuteczniają orgie na polach. A na Suwalszczyźnie rano trzeba skrobać auta, arktyczne zawiewy od wschodu mrożą mordy przez większą część dnia, chmurami wszystko zasnute jakby na horyzoncie miała być jesień, a nie wiosna.

Dlatego taki nawet pojedynczy dzień z płomiennym niebem o zachodzie słońca potrafi sprawić nieopisaną wręcz radość na ryjku i rozgrzać serducho :)

Przedwiośnie to taki dziwny czas, w którym wszystko dookoła wydaje się martwe, ale i wyjątkowo żywe jednoczenie.

Po tak srogiej zimie, która nawiedziła Suwalszyznę, dostrzega się jedynie ten żywy aspekt :)

Minęło już dobrych kilka miesięcy od kiedy ostatni raz podzieliłem się z Wami fotkami z moich wypadów po terenach Suwalszczyzny. 

Niewiele ich ostatnio co prawda było, bo strefa komfortu w którą się wpieprzylem trzymała mocniej niż mi się przez cały ten czas wydawało.

Jednak udało mi się ostatecznie ruszyć dupsko w teren... i zajebiście na nowo się wkręciłem, więc lecimy z tematem, dość opierdalania się.

Witajcie dzidki i dzodówki :)

Ostatni miesiąc był dla mnie wyjątkowo ubogi, jeżeli chodzi o wypady fotograficzne, których uskutecznilem raptem trzy.

Gdzieś mi się zagubiło zaangażowanie i motywacja do pielęgnowania pasji na rzecz gnicia w swojej piwnicy po powrocie z pracy. 

Powoli staram się jednak zbierać do kupy, a że niektórzy z Was prosili o "więcej" dzisiaj podzielę się z Wami kolejnymi 10 kadrami, których wstydzę się nieco mniej niż pozostałych ;) 

Nareszcie zima postanowiła zawitać i do naszego regionu.

Nie żebym jakoś specjalnie przepadł za śniegiem, jednak klimat, który tworzy te białe cholerstwo poza terenami miasta, rekompensuje wszelkie niegodności z nim związane.

Pozdro dzidki! 

Śnieżne oblicza Suwalszczyzny 

Gdy szykujesz sobie rano śniadanie przed pracą, a za oknem na chmurach zaczyna malować się róż... Cóż, wychodzisz z domu na czczo i pędzisz na zdjęcia

Magia kolorów poranka nad Suwalskim Zalewem Arkadia 

Dość dawno niczego nowego nie wrzucałem, dlatego postanowiłem się przypomnieć kolejnymi z kadrami z mych rodzinnych stron.

Dzisiejszy poranek w Wigierskim Parku Narodowym