Tag: #zamki

Czołem! Skoro poprzednie filmiki miały dobry odbiór, wracam z nowym materiałem. Tym razem przenosimy się do Gniewu, gdzie stoi imponujący Zamek Krzyżacki, oddalony o około 40 km od Malborka. Twierdza ma kształt kwadratu o boku 47 metrów, a w każdym narożniku wznoszą się wieże. W środku znajdziemy przestronny zadaszony dziedziniec. Co ciekawe, w 2010 roku obiekt przeszedł w ręce firmy Polmlek SA i o dziwo wyszło mu to na dobre. Zamek i dwa pałace na podzamczu przeszły gruntowną renowację. Dziś są otwarte dla zwiedzających i regularnie goszczą różne wydarzenia kulturalne. Z ciekawostek historycznych – w XVII wieku zarządcą zamku był Jan Sobieski, późniejszy król Polski. To właśnie on zlecił budowę jednego z pałaców na podzamczu dla swojej żony Marysieńki. Dziś budynek ten pełni funkcję trzygwiazdkowego hotelu w całkiem przystępnych cenach.

Centrum starego miasta znajduje się około 200 metrów od zamku i  mimo niewielkiego rozmiaru jest przyciągające, przoduje tutaj styl zabudowy małomiasteczkowej. Jeżeli podobał Wam się post dajcie znać! 

Chronica regia Coloniensis - jest to kronika opisująca działania królów Rzymskich (Bizantyjskich), Francuskich i Niemieckich (królestw i księstw należących do Świętego Cesarstwa Rzymskiego) w okresie od roku 576 do 1175 roku naszej ery w pierwszej wersji, ale był następnie przedłużany przez kolejnych kronikarzy i aktualnie opisuje wydarzenia do 1202 roku.

Jednym z ciekawszych wydarzeń opisanych w tej kronice jest oblężenie zamku Weinsberg przez króla Konrada 3 w roku 1140, a dokładniej następstwo tego oblężenia.

Albowiem, po zwycięstwie nad rodem Welfów którzy bronili tego zamku, król Konrad 3 postanowił zniszczenie zamku i uwięzienie jego obrońców. Ale zanim doszło do ostatecznego ataku, ogłosił kobietom mieszkającym w zamku że mogą opuścić je z wszystkim co są wstanie unieść na swoich rękach. 

Wierne kobiety porzuciły swój dobytek, kosztowności i dobra i opuściły zamek niosąc na swoich barkach swoich mężów, narzeczonych, synów i ojców chcąc ich uratować przed więzieniem.
Widząc to Książę Friedrich, brat króla Konrada 3, oburzył się i rządał powstrzymania kobiet, lecz Król Konrad 3 podziwiająć spryt pań, ogłosił że nie zmieni zdania i pozwolił kobietom opuścić zamek niosąc swoich mężczyzn.

Dziś te kobiety znane są jako Lojalne Żony Weinsbergu, a ruiny zamku nazwane są "Weibertreu" co z grubsza tłumaczy się jako "lojalność żony". Sama historia natomiast stała się lokalną legendą i potem po kraju chodziły słuchy o kolejnych podobnych przypadkach ratowania swoich mężczyzn przez kobiety ale nie zostały one opisane w żadnej kronice. 

Ruiny samego zamku natomiast stoją po dziś dzień na wzgórzu w pobliżu miasta Weinsberg, były plany odbudowy tego zamku ku pamięci tych kobiet ale nigdy nie doszły do skutku.

Źródła:
Sama historia jest opisana tylko i wyłącznie w kronice "Chronica regia Coloniensis" 
natomiast pierwsze przedstawienie zaczął malować w 16 wieku 
Zacharias Dolendo a dokończył Jacob de Gheyn II
a drugie namalował E. Duller w swojej książce "Geschichte des deutschen Volkes" wydanej w 1897
a zdjęcie ruin zamku pochodzi z Niemieckiej wikipedii.

Château de Sully-sur-Loire, z ponad 700-letnią historią, jest uderzającym przykładem pięknej średniowiecznej architektury we Francji. Zamek wyróżnia się cylindrycznymi wieżami, głęboką otaczającą fosą i malowniczą lokalizacją wzdłuż rzeki Loary. Połączenie imponującej architektury historycznej i oszałamiającej naturalnej scenerii tworzy wyjątkowe i urzekające piękno Château de Sully-sur-Loire.

Hej, dziś na warsztat weźmiemy sobie zamek Miecz znajdujący się w miejscowości Świecie w powiecie lubańskim. 
Historia jego powstania sięga początków XIV wieku, kiedy to książę Bernard Świdnicki postawił niewielki zameczek z wieżą jako jeden z ptk. obronnych na granuicy swoich ziem.
Po wcieleniu  ksiestwa do Czech zamek przestal pełnić swoją funkcję graniczną i stracił na znaczeniu.
Jak duża część podobnych warowni przez pewien okres mógł być siedzibą rycerzy rabusiów, natomiast pod koniec średniowiecza należał do szlacheckiej rodziny von Uechtritz.
Po pożarach w XVIII w. był jeszcze używany, ostatecznie opuszczono go w 1760 r., a po kojelnym pożarze w 1827 warownia stała się ostatecznie ruiną. 
( zdjęciez Grudnia, sprzed 2 lat)

Przed II wojną światową w ruinach funkcjonowała gospoda, jednak została ona zniszczona.

Warownia to wtopiona w skały konstrukcja z wieżą w najwyższym punkcie, do której( wg legendy o Svetej i Miłoszu, do której link, dla romantyków zostawię w komentarzu) nie sposób się dostać. Obecnie wynika to z tego, że wejście nie zostało jeszcze odsłonięte.

Dolna część zamku to zagadka dla historyków architektury-jest tam bowiem tyle różnych murów i murków z różnych stuleci, że nie sposób prześledzić ich budowy. Wiadomo, ze warownię powiększano jeszcze w średniowieczu i w XVI wieku. Od ponad 20 lat zamek jest w rękach prywatnych. Właściciele na własną rękę, małymi kroczkami odgruzowują budowle. Prowadzili badania georadarem.Bardzo chętnie dzielą się historią zamku. Opowiadają ile udało im się zrobić, a udało wiele patrząc z perspektywy, że są szarymi ludkami. Bilety kosztowały po dychę za wejście, a można zajrzeć w każdą dziurę. 

Zamek ze względu na umiejscowienie naskalne posiada studnię opadową świetnie zachowaną, której zdjęcie niestety jest tak złej jakości, że wstyd wkleić. Polecam każdemu będącemu w okolicy zajrzeć do ruin. 
Z fartem Dzidki

Dziś na tapetę wrzucam zamek Lipa. Znajduje się na trasie Bolków- Świerzawa:

Ten średniowieczny zamek w swojej pierwotnej formie został wzniesiony na przełomie XIV i XV w. choć niektórzy badacze datują budowę  końcem XIII wieku. Nieznany jest fundator tego zamku- przyjmuje się, że został zbudowany przez przedstawiciela jednego z rodów rycerskich ale... jest też przesłanka( w postaci jednej z wież będących docelowo kuchnią zamkową) że za jego budową stali templariusze. Ci, po upadku Królestwa Jerozolimy przywędrowali, między innymi, na Śląsk. 
Na zdjęciu poniżej owa baszta właśnie

Początkowo rozbudowany został przez ród von Zedlitz (1500- 1580) dalej przekazany rodowi von Reibnitz( do 1686 roku). Następnie po sprzedaży wsi na zamku gospodarował Christoph von Niptsch. Pod koniec stulecia( 1699) warownia powróciła w ręce von Reibnitzów, która straciwszy na swoim znaczeniu obronnym została opuszczona i przeznaczona na magazyny, a ,,zbędne" segmenty zabudowy traktowano jako tanie źródło materiału budowlanego. Między innymi przez Juliusa Fishera, który to musiał rozbudowac swój filwark, gorzelnie i ( SIC) stodołe. 

Przed całkowitą dewastacją zamek uratował hrabia Ru­dolph von Stil­lfried-Rat­to­nitz( prawnik i mistrz ceremonii dworu pruskiego), który to odbudował zamek w formie neogotyckiej w 1834r. Pod koniec wieku stał się częścią należącego do rodu von Sprenger klucza marszałkowskiego. Po 1917 roku aż do zakończenia II WŚ właścicielką warowni byla nie­ja­ka von Hu­ner­bein, de do­mo von Spren­ger, oraz jej cór­ka - ka­pi­ta­no­wa von Dra­bich-Wa­ech­ter.
Jak wiadmo w PRL wszystko niszczało, w latach '60 siedziba rycerska pełniła jedynie funkcię magazynu.
W latach'70 zamek przeszedł w ręce prywatne szwajcarki Bogny Rosnowskiej Maag, jednak prace remontowe szybko przerwano, a warownia popadła w ruinę. 

Najbardziej oryginalnym elementem architektury jest kamienna budowla usytuowana we wschodniej częsci. Ma powierzchnię 70 m2 i wysikopości 10 m. Jest to pozostałośc po kuchni zamkowej uchodzącej za najstarszą zachowaną na Dolnym Śląsku. 

Zdjęcia są dośc stare gdyż obecnie na zamku prowadzone są prace remontowe ( serce rośnie), wejście jest zabronione i umieszczanie aktualnych fotografi jest przyznaniem się do wtargnięcia na teren prywatny ^^
3majcie się i do następnego