Przebieg wydarzeń
Początek tragedii (29 stycznia 2024): 6-letnia Hind Rajab uciekała z dzielnicy Tel al-Hawa w Gazie samochodem wraz z wujem, ciocią i czwórką kuzynów po nakazie ewakuacji. Pojazd został ostrzelany przez izraelskie czołgi.
Telefony o pomoc: Wszyscy dorośli oraz większość dzieci zginęli na miejscu. Hind była początkowo uwięziona w aucie z kuzynką Layan, która zdołała zadzwonić do Palestyńskiego Czerwonego Półksiężyca (PRCS). Podczas rozmowy słychać było strzały, po których Layan przestała odpowiadać.
Ostatnie godziny: Hind została jedyną ocalałą w samochodzie pełnym ciał bliskich. Przez około trzy godziny rozmawiała z dyspozytorami PRCS, błagając o ratunek. Jej ostatnie zarejestrowane słowa brzmiały: „Przyjedźcie po mnie. Tak bardzo się boję, proszę, przyjedźcie”.
Nieudana akcja ratunkowa: PRCS wysłał karetkę z dwoma ratownikami (Yousef Zeino i Ahmed al-Madhoon) po uzyskaniu domniemanej zgody na przejazd. Jednak kontakt z ratownikami urwał się tuż po ich przybyciu na miejsce.
Odkrycie ciał (10 lutego 2024): Dopiero po 12 dniach, gdy wojska wycofały się z okolicy, odnaleziono wrak samochodu z ciałem Hind i jej rodziny oraz zniszczoną karetkę kilkadziesiąt metrów dalej. Wszyscy zginęli.
Śledztwa: Organizacje takie jak Forensic Architecture wykazały, że samochód i karetka zostały trafione pociskami z czołgów z bliskiej odległości, co sugeruje celowy atak na cywilów i personel medyczny.
Na szczęście Benny Aharon (na zdjęciu) dowódca 146 dywizji IDF który dowodził wówczas na miejscu miał przedwczoraj bliskie spotkanie z rakietą przeciwpancerną w zasadzce Hezbollachu w południowym Libanie. W czasie ludobójstwa w Gazie dowodził 401 Brygadą pancerną. Tak drogie dzieci, chcecie dostać awans w IDF? To popełnijcie zbrodni wojennych na 120 stron oskarżenia do MTK
