Eksperci uważają, że mrówkowanie to tajemnicze zachowanie kruków (ale też innych ptaków) które polega na pocieraniu owadów, zazwyczaj mrówek, o
swoje pióra i skórę.
Niektóre ptaki siedzą nieruchomo na mrowisku i cierpliwie pozwalają stworzeniom swobodnie przeczołgać się przez ich pióra. Innym razem widziano, jak podnoszą mrówki dziobami i ocierają się o te maleńkie owady.
Wyczuwając zagrożenie, mrówki wystrzeliwują z odwłoka lub gruczołów odbytowych kwas mrówkowy, który wchłaniany jest przez organizm ptaka i działa jak naturalny środek przeciwko pasożytom.
Przyczyny tego zachowania zastanawiają ekspertów od czasu, gdy zaobserwowano je po raz pierwszy w latach 30. XIX wieku, gdy James Audubon zauważył to u indyków.
Według Krajowej Federacji Hodowców Dzikich Indyków mrówkowanie zaobserwowano u ponad 200 gatunków ptaków na całym świecie.
Według federacji szeroko rozpowszechniona teoria głosi, że ptaki wykorzystują mrówki do łagodzenia podrażnień skóry w okresach intensywnego linienia, podczas gdy inna teoria sugeruje, że mrówki pomagają kontrolować pasożyty żyjące w upierzeniu ptaków.
„Mrówka staje się także pożywieniem” – powiedział David Bird, emerytowany profesor biologii dzikiej przyrody na Uniwersytecie McGill.
Badania nie doprowadziły do żadnych ostatecznych wniosków, ale jedna ciekawa teoria zakładała, że wrony polują na „samostymulację”.
„Istnieje możliwość, że mrówkowanie służy więcej niż jednemu celowi, a jego ekspresja zależy od konkretnego ptaka i kontekstu mrówkowania” – piszą autorzy.
