Strona 3

Być może dzisiejszy prezent urodzinowy dla Budanowa to coś więcej niż tylko rozjebany ruski port w Sewastopolu.

Na rosyjskich kanałach pojawiają się niepotwierdzone informacje, że ostrzelana baza miała być dziś wizytowana przez gen. Walerija Gierasimowa.
Tak, TEGO Gierasimowa - szefa Sztabu Generalnego ruskiej armii, prawą rękę fiutina i jednego z 3 posiadaczy atomoffego guzika (obok fiutina i Szooojguuuu).

I podobno, (podkreślam, PODOBNO) Gierasimow w wyniku ostrzału uzyskał dziś zaszczytny tytuł gruzu 200 :D

Dodajmy, że nie jest to pierwszy taki przypadek zamachu na wspomnianego gejnerałka. W 2022 roku Gierasimow wizytował ruskie pozycje pod Izium, gdzie został ranny w ostrzale artyleryjskim.

Podkreślam, na razie są to NIEPOTWIERDZONE informacje, krążące po ruskich i ukraińskich telegramach. Zanim otworzymy szampana, poczekajmy na więcej informacji. Równie dobrze może to być trolling/propaganda. Niemniej, trzymajmy kciuki ;)

Zmarł facet podczas pełnienia obowiązków służcowych, a pan generał brygadier nie ma czasu na użycie pełnych słów?
Musi skracać inf. i sekc.., bo mu kawa stygnie, czy podwładny?

200 000 ZŁOTYCH GEN. TADEUSZ KOMOROWSKI


Rok wydania - 1990
Nakład - 25.000
Średnica - 35,00 mm
Waga - 19,30 g
Metal - Ag 750
Rant - gładki
Stempel - lustrzany

Ceny:
Sklep - od 159 zł
Osoba prywatna - ~115 zł
NGC PF69 - od 270 zł

Brak monet z najwyższą notą.

Tadeusz Bór-Komorowski wydał rozkaz o wybuchu Powstania Warszawskiego.

Tadeusz Bór-Komorowski (1895–1966) – polski żołnierz i polityk, generał dywizji, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych, Komendant Główny Armii Krajowej, premier rządu RP na uchodźstwie. Karierę zaczynał w armii austro-węgierskiej. Wziął udział w I wojnie światowej na frontach włoskim i rosyjskim, uzyskując stopień porucznika.

W 1918 roku przyjęto go do Wojska Polskiego. Walczył w wojnach z Ukraińcami i bolszewikami, dowodził Pułkami Ułańskimi. W 1924 roku został kwatermistrzem 8. Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego, a następnie zastępcą dowódcy. Przeniesiono go do Szkoły Podoficerów Zawodowych Kawalerii we Lwowie, gdzie był komendantem, a następnie do 9. Pułku Ułanów Małopolskich, w którym pełnił funkcję zastępcy dowódcy. W 1929 roku został dowódcą tego oddziału, trzy lata później awansował na pułkownika.

Podczas wojny obronnej we wrześniu 1939 roku udało mu się uniknąć niewoli. Walczył pod Górą Kalwarią i Zamościem, następnie trafił do Krakowa. Tam stworzył Tajną Organizację Wojskową, która następnie przyłączyła się do ZWZ. W latach 1940–1943 był jednym z dowódców konspiracji, obejmując w końcu stanowisko Komendanta Głównego Armii Krajowej (po aresztowaniu generała Grota-Roweckiego).

Wzbudzał wiele kontrowersji wśród towarzyszy. To on podjął decyzję o odwecie na osadnikach niemieckich wysiedlających Polaków z Zamojszczyzny i pacyfikacji osiedli ukraińskich podczas rzezi wołyńskiej oraz zarządził rozpoczęcie akcji „Burza”. Był też odpowiedzialny za wydanie ostatecznego rozkazu o wybuchu Powstania Warszawskiego. W samym dowodzeniu zrywem nie brał udziału, podjął też próbę negocjacji ze stroną niemiecką, co spowodowało konflikt z Antonim Chruścielem. Za wszelką cenę nie chciał dopuścić do przyjęcia pomocy komunistów.

Po kapitulacji trafił do niewoli niemieckiej, skąd zwolniono go w 1945 roku. Pełnił obowiązki Naczelnego Wodza do listopada 1946 roku, następnie, w latach 1947–1949 był premierem rządu RP na uchodźstwie, a przez kolejnych pięć lat pełnił funkcję członka Rady Politycznej. Od 1956 był członkiem Rady Trzech. W ostatnich latach życia mieszkał w Londynie. Po śmierci w 1966 roku pochowano go na cmentarzu Gunnerbury.