W skórcie: mam chujowy okres w życiu. Tak złego jeszcze nie miałem, więc postanowiłem więc znaleźć pomoc. W pewnych momentach było tak źle, że rozważałem telefon do Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym. Koniec końców nie zadzwoniłem, uznałem, że pewnie są ludzie, którzy bardziej potrzebują ich lini niż ja, ale na ich stronie był czat, więc uznałem, że spróbuję. Klikam, wpisuje dane i nie działa xD Więc zrezygnowałem. Moje poczucie wciąż było chujowe, bieganie nie pomogło, więc szukam psychiatrów. Nie ma chuja się dostać - wszystkie miasta wokół sprawdziłem i tylko zdalni mieli terminy. Ale ogarnąłem się i zrozumiałem, że szukam psychologa (nie chcę brać jakiś leków, a do teraz nie interesowałem się różnicą między tymi specjalizacjami). Też chujnia. Wszyscy z dużą ilością opini (więc zgaduję, że sprawdzeni) nie mają terminów, więc wybrałem babeczkę od znajomej znajomej. Termin dopiero 30.09, ale co zrobić.
Ta cała sytuacja mnie trochę wystraszyła - jak dużo ludzi ma problemy, że tak ciężko o pomoc? Nie piszę tego wszystkiego żeby się użalać, wręcz przeciwnie. Coraz bardziej mi żal świata i ludzi. Czuję coraz większą chęć pomocy innym, więc jakby ktoś miał sensowny pomysł gdzie młody, sprawny gość mógłby się zgłosić żeby pomóc to dajcie znać.
Przekaz mam jeden widząc tę chujnię: nie odpuszczajcie, bo mimo że czuję się chujowo to wierzę, że słońce się jeszcze uśmiechnie, do mnie i wszystkich tych złamanych, szukających pomocy.
PS: odjebanie się mimo tego, że się ma na to ochotę i trud by się skończył nie wchodzi w rachubę - w końcu mama byłaby smutna i są tacy co by może jeszcze coś poczuli.
