„Miałem 65 lat, przepis na kurczaka… i emeryturę w wysokości 105 dolarów miesięcznie. Nikt we mnie nie wierzył, ale spróbowałem ponad tysiąc razy, aż w końcu się udało”
Moje życie było pasmem porażek. Wyrzucili mnie z wojska, nie udało mi się jako agentowi ubezpieczeniowemu, zamknąłem stację benzynową, rozwiodłem się - i w wieku 65 lat żyłem z minimalnej emerytury. Jedyne, co miałem, to mój przepis na smażonego kurczaka, przygotowywanego z 11 tajnymi przyprawami po którym luźna sraka niczym gorąca lawa pali Twój pierścień mocniej niż góry mordoru. Bez pieniędzy, z siwymi włosami i brakiem perspektyw, spakowałem patelnię do samochodu i zacząłem jeździć po restauracjach, błagając, by ktoś spróbował mojego dania.
Ponad tysiąc razy usłyszałem „nie zesraj sie”. „Dobre, ale się nie opłaca”, „Nikt nie kupuje kurczaka w takim stylu”, „Mamy już dostawcę”. Spałem w aucie, głodowałem, i często myślałem, że już za późno. Ale mój upór był silniejszy niż zmęczenie. A gdy w końcu jeden mały lokal się zgodził, klienci oszaleli. I od tego momentu zaczęły pojawiać się kolejne franczyzy.
W wieku 73 lat miałem już setki lokali. Moja twarz, z brodą i okularami stała się ikoną najsłynniejszego smażonego kurczaka na świecie. Nigdy nie byłem szefem kuchni. Nie byłem też przedsiębiorcą. Byłem po prostu człowiekiem, który nie zgodził się na to, by umrzeć zapomniany. I zrozumiałem, że dopóki oddychasz, nigdy nie jest za późno, by zacząć od nowa.
„Możesz stracić wszystko w życiu… oprócz chęci, by zacząć od miejsca, z którego nikt nie wierzy, że się podniesiesz.”
~ Pułkownik Sanders, założyciel KFC
