Wiedza
6 l
9
Pierwszy dzień lata, letnie przesilenie. Święto obchodzone ku czci ognia, poświęcone Dadźbogowi i Kupale. Zabawy w lasach i nad rzekami, skakanie przez ogień, poszukiwanie kwiatu paproci. Łączenie się w pary, szczęśliwy czas poczynania dzieci. Magiczna noc; rośliny zebrane tej nocy mają niezwykłą magiczną moc. Wygaszenie starego, brudnego już ognia i zapalenie w tym miejscu nowego (chodzi o ogień domowy, który płonął przez cały rok), pierwsza prawdziwa kąpiel, dziewczęta puszczały wianki na wodę, wróżyły na temat zamążpójścia; święto miłości, kojarzenia się par, jedyna noc, kiedy mężczyzna mógł bezkarnie posiąść kobietę – stanowiło to w pewien sposób ujście dla wstrzemięźliwości przedmałżeńskiej ograniczonej zakazami.
Na różnych obszarach słowiańszczyzny występowało wiele innych rytuałów. Wróżono z kwiatów, ziół, wody w studniach. Obchodzono domostwa z pochodniami, co miało zapewnić bezpieczeństwo, pomyślność i ochronę przed złymi siłami.
Młodzi wróżą z wianków puszczanych na wodzie – jeśli zatonie, właścicielkę czeka rychła śmierć, natomiast gdy popłynie daleko oznacza to, że panna nie może się spodziewać rychłego zamążpójścia. Gdy młodzieniec wyłowi wianek puszczony na wodę, dziewczyna, która uwiła ten wianek, stanie się jego żoną.
Niekiedy palono też ukwieconą końską lub krowią głowę lub koło na żerdzi, które symbolizowało słońce, czy też wysoko zatkniętą kępę siana.
Kupała-Dziwień zarządza żądzą i łowami we wszelkiej ich postaci. W ofierze składamy mu Dziewannę, Kalinę i Chmiel, Bylicę i Piołun oraz Dyptam.
Na różnych obszarach słowiańszczyzny występowało wiele innych rytuałów. Wróżono z kwiatów, ziół, wody w studniach. Obchodzono domostwa z pochodniami, co miało zapewnić bezpieczeństwo, pomyślność i ochronę przed złymi siłami.
Młodzi wróżą z wianków puszczanych na wodzie – jeśli zatonie, właścicielkę czeka rychła śmierć, natomiast gdy popłynie daleko oznacza to, że panna nie może się spodziewać rychłego zamążpójścia. Gdy młodzieniec wyłowi wianek puszczony na wodę, dziewczyna, która uwiła ten wianek, stanie się jego żoną.
Niekiedy palono też ukwieconą końską lub krowią głowę lub koło na żerdzi, które symbolizowało słońce, czy też wysoko zatkniętą kępę siana.
Kupała-Dziwień zarządza żądzą i łowami we wszelkiej ich postaci. W ofierze składamy mu Dziewannę, Kalinę i Chmiel, Bylicę i Piołun oraz Dyptam.
