FSO Wars. Polska odpowiedź na zachodnie kompakty początku lat 80

FSO Wars wyposażony został w powszechnie stosowane w samochodach klasy niższej-średniej nadwozie 5-drzwiowe typu hatchback o konstrukcji samonośnej. Bryła nadwozia zaprojektowana została przez Antoniego Kasznickiego, natomiast za opracowanie konstrukcji, spełniającej wymagania norm bezpieczeństwa biernego, które obowiązywały w USA odpowiedzialny był zespół pod kierownictwem Jana Politkowskiego. Montaż nadwozi odbywał się w Dziale Konstrukcji Nadwozi FSO z blach formowanych na obciągarkach przez zakłady WSK Mielec. Wszystkie szyby zastosowane w nadwoziu były gięte, przednia klejona, pozostałe hartowane. Cienkościenne zderzaki wykonane zostały z półsztywnego tworzywa sztucznego, dzięki czemu charakteryzowały się niską masą. Zbiornik paliwa umieszczony został pomiędzy osiami, pod tylną kanapą, ze względu na konieczność zapewnienia jego szczelności podczas uderzenia w tył. Odporność nadwozia na korozję określana była na 6 lat, z koniecznością okresowego uzupełniania powłoki ochronnej. Wars był pojazdem nieznacznie krótszym od produkowanych w II połowie lat 80. samochodów tej samej klasy jak Volkswagen Golf II, Opel Kadett E, Łada Samara czy Renault 11, jednak nie ustępował im pod względem rozstawu osi, który wynosił 2520 mm. Ze względu na małą liczbę stworzonych prototypów nie przeprowadzano testów zderzeniowych. Makiety Warsa testowane były w tunelu aerodynamicznym Instytutu Lotnictwa w Warszawie, gdzie dopracowano sylwetkę nadwozia. Uzyskano wówczas wynik współczynnika oporu powietrza Cx=0,35. Masa własna samochodu wynosiła 780 kg.