Ręczny Przeciwczołgowy Granatnik-29 (RPG-29) Wampir, ros. Ручной Противотанковый Гранатомет-29 (РПГ-29)
W okresie zimnej wojny radziecki przemysł obronny wyprodukował na potrzeby Armii Radzieckiej kilka rodzajów granatników przeciwpancernych. Tego rodzaju broń umożliwiła skuteczne niszczenie pojazdow opancerzonych wroga. Jednak na początku lat 80-tych wraz z pojawieniem się na zachodzie nowoczesnych czołgów podstawowych III generacji wyposażonych w dodatkowe opancerzenie oraz w pancerze reaktywne ich skuteczność zmalała. Dlatego w połowie lat 80-tych w Biurze Konstrukcyjnym "Bazalt" rozpoczęto prace projektowe nad nowym typem granatnika. Głównym zadaniem projektantów było stworzenie granatnika i pocisku, który pozwalałby skutecznie zwalczać pojazdy opancerzone, na których znajdują się dynamiczne systemy opancerzenia.
RPG-29 to gładkolufowa i bezodrzutowa broń odpalana z ramienia. Dla wygody broń jest składana, składa się ona z dwóch rozsuwanych rur o kalibrze 105 mm. Do części przedniej zamontowany jest uchwyt z elektronicznym mechanizmem spustowym, oraz standartowo celownik optyczny PGO-07 o powiększeniu 2,7 raza lub celownik noktowizyjny 1PN51-2. Główną amunicją są granaty z napędem rakietowym PG-29W. Jest to amunicja tandemowa z dwoma skumulowanymi głowicami bojowymi umieszczonymi jedna za drugą. Przednia głowica o kalibrze 64 mm zapewnia przenikanie ekranów ochronnych i pancerza reaktywnego, głowica główna umieszczona za przednią o kalibrze 105 mm uderza bezpośrednio w pancerz główny pojazdu bojowego. Został wprowadzony do użytku w Armii Radzieckiej w 1989 roku. W 1993 roku został po raz pierwszy zaprezentowany publicznie na międzynarodowych targach uzbrojenia IDEX-1993 w Abu Zabi, gdzie odbyły się pokazy demonstracyjne. Granatnik nie jest produkowany w masowych ilościach, lecz w małych partiach. Obecnie jest używany przez Armię Rosyjską oraz kilka zaprzyjaźnionych z Federacją Rosyjską państw.
