Ci, którzy nie pamiętają historii, skazani są na jej powtarzanie

Chciałbym przedstawić wam, czym jest bogactwo bez pracy, posługując się historycznym przykładem Hiszpanii i odnosząc go do współczesnych relacji gospodarczych między USA a Chinami.

Hiszpania, choć przez pewien czas była jednym z najbogatszych krajów Europy dzięki olbrzymim zasobom złota i srebra z Nowego Świata, nie inwestowała tych środków w rozwój rodzimej produkcji. Produkcja wewnętrzna stała się nieopłacalna z powodu nadmiaru pieniądza, dlatego Hiszpanie zaczęli masowo importować towary z zagranicy, przyczyniając się tym samym do rozwoju przemysłu w innych krajach, takich jak Niderlandy, Anglia czy Francja.

W obliczu narastającego kryzysu i gospodarczego uzależnienia od zewnętrznych dostaw, Hiszpania próbowała się ratować, wprowadzając embarga, zakazy importu i inne ograniczenia handlowe. Niestety, działania te przyniosły odwrotny skutek: potrzebne towary stały się droższe, a rodzima produkcja nie rozwinęła się na tyle szybko by być konkurencyjna.

„Praca jest rzeczywistym źródłem bogactwa wszystkich narodów. Złoto i srebro, chociaż mogą być środkiem jego wymiany, same w sobie nie tworzą bogactwa.” - Adam Smith