DUŻA SALA RYCERSKA
Duża sala rycerska jest jednym z największych i najcenniejszych architektonicznie pomieszczeń zamku. Ta późnogotycka sala pełniła funkcję reprezentacyjną ze względu na bogato zdobiony sufit ze sklepieniami krzyżowymi i żebrowo-siatkowymi. Na zwornikach sklepienia widzimy herby rodziny Cimburków, innych rodzin rycerskich Moraw spokrewnionych z nimi.
Oryginalne meble nie zachowały się do dziś. Jedynym oryginalnym meblem jest krzesło z XVI wieku (na lewo od drzwi wejściowych). Nad tym krzesłem wisi skóra przedstawiająca św. Piotra, pochodząca z włoskiego warsztatu. Pomieszczenie pełniło również funkcję bankietową. Na stole wystawiono kilka naczyń cynowych, głównie z XVII wieku. Miedziana miska na mniejszym stole służyła do mycia rąk przed ucztą. Pod oknem znajduje się kamienny zlew, niezbędny element sali bankietowej.
Na ścianie nad długim stołem wiszą dwa dwuręczne miecze. Piechota w XVI wieku używała takich mieczy jako broni. Na przeciwległej ścianie nad kominkiem wisi ceremonialny miecz. Możliwe, że miecz ten był używany podczas włączania do stanu rycerskiego.
Duża sala rycerska jest jednym z największych i najcenniejszych architektonicznie pomieszczeń zamku. Ta późnogotycka sala pełniła funkcję reprezentacyjną ze względu na bogato zdobiony sufit ze sklepieniami krzyżowymi i żebrowo-siatkowymi. Na zwornikach sklepienia widzimy herby rodziny Cimburków, innych rodzin rycerskich Moraw spokrewnionych z nimi.
Oryginalne meble nie zachowały się do dziś. Jedynym oryginalnym meblem jest krzesło z XVI wieku (na lewo od drzwi wejściowych). Nad tym krzesłem wisi skóra przedstawiająca św. Piotra, pochodząca z włoskiego warsztatu. Pomieszczenie pełniło również funkcję bankietową. Na stole wystawiono kilka naczyń cynowych, głównie z XVII wieku. Miedziana miska na mniejszym stole służyła do mycia rąk przed ucztą. Pod oknem znajduje się kamienny zlew, niezbędny element sali bankietowej.
Na ścianie nad długim stołem wiszą dwa dwuręczne miecze. Piechota w XVI wieku używała takich mieczy jako broni. Na przeciwległej ścianie nad kominkiem wisi ceremonialny miecz. Możliwe, że miecz ten był używany podczas włączania do stanu rycerskiego.
SALA RODZINY ZÁSTŘIZLA
Sala jest wyposażona w renesansowe meble z XVI wieku. Obok bogato intarsjowanego stołu można zobaczyć rzeźbione krzesła i skrzynie. Renesansową atmosferę podkreśla piec kaflowy wykonany z tzw fajansu Haushaben (majolika). Haushabenowie byli członkami sekty protestanckiej, uciekli z Niemiec w XVI wieku i osiedlili się na dworach protestanckiej arystokracji na południowych Morawach i Słowacji. Haushabenowie pracowali również w okolicach Buchlova. Ten piec jest ich dziełem.
Sala jest poświęcona protestanckiej rodzinie Zástřizly, która była właścicielem majątku w XVI wieku. Na małych portretach znajdują się Jiří Zikmund Prakšický z Zástřizly (założyciel biblioteki w Buchlov) i jego żona Alžběta Kotvodvorská z Olešnička.
W przeciwległym rogu znajdują się dwa duże portrety rodziców Jiříego - Jindřicha Prakšickiego z Zástřízly i Kateřiny Rájeckiej z domu Mirov. Jindřich został zamordowany własnym rapierem podczas polowania w dolinie Smraďavka 25 lipca 1582 r. Ten rapier można znaleźć obok jego portretu. Do tej pory nie znamy imienia zabójcy. W szklanej gablocie znajdują się puchary weselne i powitalne. Należą do wykwintnych okazów czeskiego szkła renesansowego. Pod nimi można zobaczyć więcej okazów fajansu Haushaben.
Sala jest wyposażona w renesansowe meble z XVI wieku. Obok bogato intarsjowanego stołu można zobaczyć rzeźbione krzesła i skrzynie. Renesansową atmosferę podkreśla piec kaflowy wykonany z tzw fajansu Haushaben (majolika). Haushabenowie byli członkami sekty protestanckiej, uciekli z Niemiec w XVI wieku i osiedlili się na dworach protestanckiej arystokracji na południowych Morawach i Słowacji. Haushabenowie pracowali również w okolicach Buchlova. Ten piec jest ich dziełem.
Sala jest poświęcona protestanckiej rodzinie Zástřizly, która była właścicielem majątku w XVI wieku. Na małych portretach znajdują się Jiří Zikmund Prakšický z Zástřizly (założyciel biblioteki w Buchlov) i jego żona Alžběta Kotvodvorská z Olešnička.
W przeciwległym rogu znajdują się dwa duże portrety rodziców Jiříego - Jindřicha Prakšickiego z Zástřízly i Kateřiny Rájeckiej z domu Mirov. Jindřich został zamordowany własnym rapierem podczas polowania w dolinie Smraďavka 25 lipca 1582 r. Ten rapier można znaleźć obok jego portretu. Do tej pory nie znamy imienia zabójcy. W szklanej gablocie znajdują się puchary weselne i powitalne. Należą do wykwintnych okazów czeskiego szkła renesansowego. Pod nimi można zobaczyć więcej okazów fajansu Haushaben.
POKÓJ NAROŻNY
Wszystkie portrety przedstawiają członków rodu Zástřízly i Petřvald. Na obrazach z XVII wieku można zauważyć rozwój stylu ubierania się. [Tak, przewodnik podświetlał telefonem obrazy, żebyśmy je widzieli, bo w całym zamku było bardzo ciemno, stąd wiele zdjęć ma średnią jakość, dałam z siebie całe 30%.] Zbrojownia pochodzi z XVI wieku. We wnęce znajduje się średniowieczna toaleta z XV wieku.
SYPIALNIA PETŘVALDÓW
Sypialnia wyposażona jest w przedmioty z wczesnego i średniego baroku z przełomu XVII i XVIII wieku. Wtedy Petřvaldowie byli właścicielami zamku. W tych pokojach właściciele mieszkali prawdopodobnie do 1751 roku zanim na stałe przenieśli się do zamku Buchlovice.
Na uwagę zasługuje bogato rzeźbiona szafa i łóżko, a także obraz w stylu Rubensa „Zdjęcie z krzyża" (po lewej stronie łóżka). Obok drzwi wejściowych umieszczono kutą umywalkę z XVII wieku. Nad kominkiem wisi herb rodziny Petřvald, na którym widnieje paw na złoto-niebieskim polu. W gablocie można zobaczyć znakomite okazy szkła weneckiego i niemieckiej kamionki z XVII wieku.
Duży portret nad skrzynią przedstawia Marię Teresę z Petřvaldów, właścicielkę Buchlova w pierwszej połowie XVIII wieku. Poślubiła Prospera Antonina z Berchtold. Z tego małżeństwa narodził się Leopold I Berchtold. Później, w 1800 roku, Leopold I odziedziczył majątek, a zamek przeszedł z arystokracji czeskiej do arystokracji niemieckiej. Berchtoldowie pochodzili z południowego Tyrolu austriackiego. Osiedlili się na Morawach w 1628 roku, kiedy kupili skonfiskowany majątek Uherčice.
Wszystkie portrety przedstawiają członków rodu Zástřízly i Petřvald. Na obrazach z XVII wieku można zauważyć rozwój stylu ubierania się. [Tak, przewodnik podświetlał telefonem obrazy, żebyśmy je widzieli, bo w całym zamku było bardzo ciemno, stąd wiele zdjęć ma średnią jakość, dałam z siebie całe 30%.] Zbrojownia pochodzi z XVI wieku. We wnęce znajduje się średniowieczna toaleta z XV wieku.
SYPIALNIA PETŘVALDÓW
Sypialnia wyposażona jest w przedmioty z wczesnego i średniego baroku z przełomu XVII i XVIII wieku. Wtedy Petřvaldowie byli właścicielami zamku. W tych pokojach właściciele mieszkali prawdopodobnie do 1751 roku zanim na stałe przenieśli się do zamku Buchlovice.
Na uwagę zasługuje bogato rzeźbiona szafa i łóżko, a także obraz w stylu Rubensa „Zdjęcie z krzyża" (po lewej stronie łóżka). Obok drzwi wejściowych umieszczono kutą umywalkę z XVII wieku. Nad kominkiem wisi herb rodziny Petřvald, na którym widnieje paw na złoto-niebieskim polu. W gablocie można zobaczyć znakomite okazy szkła weneckiego i niemieckiej kamionki z XVII wieku.
Duży portret nad skrzynią przedstawia Marię Teresę z Petřvaldów, właścicielkę Buchlova w pierwszej połowie XVIII wieku. Poślubiła Prospera Antonina z Berchtold. Z tego małżeństwa narodził się Leopold I Berchtold. Później, w 1800 roku, Leopold I odziedziczył majątek, a zamek przeszedł z arystokracji czeskiej do arystokracji niemieckiej. Berchtoldowie pochodzili z południowego Tyrolu austriackiego. Osiedlili się na Morawach w 1628 roku, kiedy kupili skonfiskowany majątek Uherčice.
POKÓJ Z CERBEREM
Pokój przenosi nas w okres środkowego baroku, pierwszą połowę XVIII wieku. Na ścianie frontowej można obejrzeć dwa obrazy z tego okresu: po prawej znajduje się duży obraz zatytułowany „Idylla sielankowa", po lewej portret Anežki Eleonory z Collona-Fels.
Anežka była pierwszą żoną Jana Dětřicha z Petřvaldów, który zbudował nowy zamek w Buchlovicach. Legenda głosi, że zamek powstał z powodu Anežki - nie była zadowolona z dawnego zamku, który nie był słoneczny i wygodny, tęskniła za czymś przypominającym o słonecznej Italii, skąd pochodziła jej rodzina.
Jan Dětřich owdowiał w 1716 roku. Jednak wkrótce potem poślubił kolejną żonę, Annę Nosticovą z Chotovin. Przed ślubem prowadzili regularną korespondencję. Romantyczna legenda głosi, że mieli bardzo dziwnego listonosza - czarnego psa o imieniu Cerber, którego portret wisi nad drzwiami. Podobno nosił listy miłosne na duże odległości z Buchlova do Chotovin (w południowych Czechach, to ok 250 km). Ponieważ podróż zajmowała mu zwykle 2 miesiące, zatrzymywał się wielokrotnie w różnych zamkach, pałacach i karczmach. Wykonywał tę powinność przez dwa lata. Kiedy zdechł, pochowano go na honorowym miejscu w ogrodach zamkowych w Buchlovicach.
W szklanej gablocie znajduje się czeskie szkło, ceramika Haushabenów, włoska oraz austriacki fajans. Na drewnianej gablocie eksponowany jest holenderski fajans z Delft.
BAROKOWE ARKADY
Za liną eksponowany jest ręcznie kuta cytryna [Nie, nie pamiętam co tam na prawdę było, ale tu Google Translate zrobił nie złego fikołka, na bank nie było tan cytryny], arcydzieło z XVIII wieku. Na ścianie znajdują się trofea myśliwskie.
POKÓJ W WIEŻY ZACHODNIEJ
Znajdujemy się w zachodniej wieży obronnej. Grubość murów sięga tu 3 metrów.
KORYTARZ Z DRZEWAMI GENEALOGICZNYMI
Na ścianach znajdują się drzewa genealogiczne członków rodziny Berchtold. Duże drzewo genealogiczne należy do Leopolda II Berchtolda. Był austriackim ambasadorem w Rosji do 1912 roku. Później, w latach 1912-1915 był austriackim ministrem spraw zagranicznych. Brał udział w wydarzeniach prowadzących do Wielkiej Wojny, czyli I Wojny Światowej.
Pokój przenosi nas w okres środkowego baroku, pierwszą połowę XVIII wieku. Na ścianie frontowej można obejrzeć dwa obrazy z tego okresu: po prawej znajduje się duży obraz zatytułowany „Idylla sielankowa", po lewej portret Anežki Eleonory z Collona-Fels.
Anežka była pierwszą żoną Jana Dětřicha z Petřvaldów, który zbudował nowy zamek w Buchlovicach. Legenda głosi, że zamek powstał z powodu Anežki - nie była zadowolona z dawnego zamku, który nie był słoneczny i wygodny, tęskniła za czymś przypominającym o słonecznej Italii, skąd pochodziła jej rodzina.
Jan Dětřich owdowiał w 1716 roku. Jednak wkrótce potem poślubił kolejną żonę, Annę Nosticovą z Chotovin. Przed ślubem prowadzili regularną korespondencję. Romantyczna legenda głosi, że mieli bardzo dziwnego listonosza - czarnego psa o imieniu Cerber, którego portret wisi nad drzwiami. Podobno nosił listy miłosne na duże odległości z Buchlova do Chotovin (w południowych Czechach, to ok 250 km). Ponieważ podróż zajmowała mu zwykle 2 miesiące, zatrzymywał się wielokrotnie w różnych zamkach, pałacach i karczmach. Wykonywał tę powinność przez dwa lata. Kiedy zdechł, pochowano go na honorowym miejscu w ogrodach zamkowych w Buchlovicach.
W szklanej gablocie znajduje się czeskie szkło, ceramika Haushabenów, włoska oraz austriacki fajans. Na drewnianej gablocie eksponowany jest holenderski fajans z Delft.
BAROKOWE ARKADY
Za liną eksponowany jest ręcznie kuta cytryna [Nie, nie pamiętam co tam na prawdę było, ale tu Google Translate zrobił nie złego fikołka, na bank nie było tan cytryny], arcydzieło z XVIII wieku. Na ścianie znajdują się trofea myśliwskie.
POKÓJ W WIEŻY ZACHODNIEJ
Znajdujemy się w zachodniej wieży obronnej. Grubość murów sięga tu 3 metrów.
KORYTARZ Z DRZEWAMI GENEALOGICZNYMI
Na ścianach znajdują się drzewa genealogiczne członków rodziny Berchtold. Duże drzewo genealogiczne należy do Leopolda II Berchtolda. Był austriackim ambasadorem w Rosji do 1912 roku. Później, w latach 1912-1915 był austriackim ministrem spraw zagranicznych. Brał udział w wydarzeniach prowadzących do Wielkiej Wojny, czyli I Wojny Światowej.
POKÓJ WĘGIERSKI
Eksponaty odnoszą się do rewolucyjnego roku 1848 i następującego po nim powstania przeciwko Habsburgom na Węgrzech w 1849 roku. Właściciel Buchlova, Zikmund I Berchtold, wziął udział w tym powstaniu. By członkiem królewskiej gwardii węgierskiej. Powstanie krwawo stłumiono, a przywódców buntu ukarano śmiercią. Zygmunt I również powinien zostać stracony. Jednak jego kara została zmieniona dzięki jego miłej żonie Ludmile z Mitrovick która była pierwszą damą na dworze cesarskim. Żona wstawiała się za swoim mężem u cesarza, a ten zmienił karę na dożywotni areszt domowy. Zygmunt nie mógł opuszczać swojego majątku i nie mógł brać udziału w wydarzeniach publicznych.
W szklanej gablocie znajdują się rzeczy osobiste Zygmunta I. Jest tam między innymi pętla, którą - według legendy - musiał nosić na szyi jako pamiątkę poprzedniego wyroku.
Eksponaty odnoszą się do rewolucyjnego roku 1848 i następującego po nim powstania przeciwko Habsburgom na Węgrzech w 1849 roku. Właściciel Buchlova, Zikmund I Berchtold, wziął udział w tym powstaniu. By członkiem królewskiej gwardii węgierskiej. Powstanie krwawo stłumiono, a przywódców buntu ukarano śmiercią. Zygmunt I również powinien zostać stracony. Jednak jego kara została zmieniona dzięki jego miłej żonie Ludmile z Mitrovick która była pierwszą damą na dworze cesarskim. Żona wstawiała się za swoim mężem u cesarza, a ten zmienił karę na dożywotni areszt domowy. Zygmunt nie mógł opuszczać swojego majątku i nie mógł brać udziału w wydarzeniach publicznych.
W szklanej gablocie znajdują się rzeczy osobiste Zygmunta I. Jest tam między innymi pętla, którą - według legendy - musiał nosić na szyi jako pamiątkę poprzedniego wyroku.
